ხალხი მეცოდება, მათ შორის ჩემი თავიც

ზოგი ამბობს საჭმლის გარეშე არსებობა შესაძლებელიაო. როცა იქნება ვცდი...

Animist

ადამიანი სამოთხის შვილია, მაშასადამე იგი ლხენაში პოულობს აზრს. რამდენადაც ერს კაი მოლხენა შეუძლია მით ყოველი ინდივიდი რეალიზებულად გძნობს თავს სოციუმში. გინდ გაზონზებული იყოს))

მაგრამ არიან გაუკუღმართებული, რომელთაც მოლხენა არ იციან და ბოღმა უღვივით. ეძიებენ პატისვს ხდებიან პატივმოყვარენი . შემდეგ ცინიკოსნი, ქედმაღალნი, აპოზიტიურნი, სხვათა არა დანმდობნი, სხვისი ჭირისა არ გამზიარებელნი კორუფციონერნი სულიერ თუ მატერიალურ სიკეთეთა. ))

ანუ საზოგადოებაში მენტალური ფრონტის ხაზი ზედმეტად პატივმოყვარეთა და მომლხენთა შორის გადის. არა მხოლოს საზოგადოებაში არამედ ყოველ ინდივიდშიც.

შეხედე ახა გარემოს სადაა პოზიტივი, ყველა პატივს ეძიებს))

ბევრი ადგილია მასეთი)), სადაც იკრიბებიან და ცდილობენ დაივიწყონ ბევრი რამ.))

შენ ის თქვი როგორ დავამარცხოთ დომინანტი პატივმოყვარენი)) თუმცა ამ ბოლო დროს უკან იხევენ ევროპა აწვებათ შავი ზღვიდან ))

Animist

მესმის შენი ეს ის შემთხვევაა როცა რაღაც ერთი მოვლენა კადრი თუ სიტყვა დაგაფიქრებს სიღრმისეულად ერთი ხაზით, ადრე ხშირად ასე ვიყავი და კარგი არაფერი მოუტანია ზოგადად, უნდა იცხოვრო ამ მომენტით აი მე ამ წამით ვცხოვრობ როცა ამას ვწერ, ამის მერე რა იქნება მე არაფერი არ ვიცი და რაც იყო ვიცი მაგრამ ილუზია ხდება რადგან არ არსებობს ის დრო გაიფანტა აღარ არსებობს ვეღარ დააბრუნე სადღაც ქრება, ყოველთვის ამ წამით უნდა იფიქრო, მომავალში რა მოხდება არავინ იცის შეიძლება სანამ მოკვდები ადამიანები უკვდავები გავხდეთ, ადამიანი ყოველთვის იმედით ცოცხლობს, ჩვენ არ ვფიქრობთ ჩვენ სიკვდილზე მაგრამ როცა ვაცნობიერებთ რომ აუცილებლად მოვკვდებით და როგორც გუშIნ ვიყავით გასვენებაზე ისე მოგვიწევს ჩვენ ყველა იგრუზება, მაგრამ ადამიანს იმედი აქ შენ შეიძლება ვერ ხვდები მაგრამ არაცნობიერიდან ყოველთვის იმედის განცდა მოდის რადგან ადამიანის შესაძლებლობებს საზღვარი არ აქ.

მაგალითად
რომ ვიცოდეთ ხვალ მოვკვდები 100% ? მე დღეს ამას აქ არ დავწერდი და გავაკეთებდი ბევრად განსხვავებულ რარაცეებს და ჩემი ბოლო დღე იქნებოდა და არა უბრალოდ ჩვეულებრივი დღე, მაგრამ მე არ ვიცი ხვალ რამოხდება და ეხლა აქ ვწერ რადგან ლოგიკურად ხვალ სიკვდილის ალბათობა დაბალი მაქ. კი 100 წლის მერე ვიცით რომ ყველა მოკვდება მაგრამ იმ 100 წლიდან შორს ვართ რაც ჩვენ იმედებს ზრდის

syus
მოლხენა არის დავიწყება იმ მწარე რეალობის რასაც ადამიანის ცხოვრება ჰქვია )) და საერთოდ, ნარკოტიკებითაა სავსე ჩვენი ცხოვრება რომ არ ვიფიქროთ ყველაზე მთავარზე - ჩვენს მწარე რეალობაზე.. და ხალხი კიდე იმიტომაა საცოდავი, რომ სიკვდილის პრობლემის გადაჭრა ვერაფრით ვერ შეუძლიათ ))
zoroscremlebi

შენც იცი და მეც რომ ეს აბსურდია და ქვეცნობიერში გვეშინია სიკვდილის )) და არამარტო სიკვდილის, არამედ ცხოვრების რა.. იმ ტურისტზე გაცილებით უარეს დღეში ვართ რომ არ იცის საიდან ჩამოვიდა ქალაქში და სად წავიდეს..
როგორ გგონია, რატომ არიან ბავშვები გაცილებით ბედნიერები ვიდრე მოზრდილები? იმიტომ რომ მოზრდილები უკეთ აზროვნებენ და იგებენ ამ ცხოვრების უაზრობას ))

Animist

აბსურდია რაფერი არ არის ჩვენს ხელში.

თუ იცი რომ ქვეცნობიერში სიკვდილის გეშინია ეგ უკვე ცნობიერშია რადგან იცი, ქვეცნობიერს სიე არაცნობიერი ქვია, არა ცნობიერი არის რასაც ვერ აცნობიერებ, და რასაც ამბობ ეხლა იმის გვეშინიაო ესეიგი აცნობიერებ და ეგ არაცნობიერშI არ არის.

იმიტომ რომ მათი ცნობიერი არ არის საკმარისად განვითარებულები რომ მიხვდნენ რა არის ბოროტება, ეჭვი შურისძიება და ასეთი რაღაცეები, მათ რომ კითხო ბედნიერები არ არიან მათაც აქვთ თავიანთი მოთხოვნები რომელიც არ უსრულდებათ და მათთვის ეს ისეთი ტრაგედიაა როგორც ჩვენთვის როცა ნათEსავი გვეღუპება ან მსგავსი რა ანუ პროპორციუალია ნუ იფიქრებ რომ ბედნიერები არია, ეგ შენთვის არიან ბედნიერები რადგან შენ ფიქრობ რომ იმას ის სათამაშო ექნება თუ არა დიდი მნიშვნელობა არ აქ მაგრამ შენ თუ ბინის ქირას არ გადაიხდი გაგაგდებენ უფრო მძიმეა კი მასეა ზოგადად ეს უფრო დიდი პრობლემაა მაგრამ საბოლოო ჯამში ბავშვიც და დიდიც ერთნაირად განიცდის.

zoroscremlebi
ეეჰ რამდენიც არ უნდა ვილაპარაკოთ ეხა მე და შენ, მაინც ვერ ავცდებით ჩვენს ბედს - სიკვდლს და უთვალავი ბაქტერიის მიერ ჩვენი ტვინის უჯრედების შეჭმას... ერთ დროს ცნობიერი ორგანო, უთვალავ ნაწილად დაიშლება სხვადასხვა ბაქტერიის თუ ჭიის მომნელებელ სისტემაში..

Animist

ნუ ეგრეა მაგრამ არაფერი არ უნდა გამორიცხო ამ ცხოვრებაში,ბაბუაჩემი რომელიც 87 წლისაა, 20 წლის ასაკში ისეთი რაღაცეების არსებობაზე რომ გელაპარაკა რა ეხლა არსებობს გიჟი ეგონებოდი ესეთი პონტია, კი ნუ სიკვდილი ისეთი თემაა, მაგრამ ლექტორმა მითხრა ადრე რო ანუ ჯარისთვის ისეთი ადამიანის ბრონირება იქმნება რომ ჩვეულებრივ ადამიანზე მეტად 1 სიცოცხლე აქვს.

This post has been edited by zoroscremlebi on 5 Jun 2015, 09:46