ურთიერთობის დასასრული

ურთიერთობის დასასრული ისაა, როდესაც პარალელურ სამყაროში ტოვებ!
არ იგებ ამბებს. არ გაინტერესებს არც ავაც არც კარგად.
ისე იხსენებ როგორც იყო (ან როგორც გინდა! - ეს უკვე იმის მიხედვით, რამდენად არ იტყუებ თავს)

კარგია, რომ ეს პარალელური სამყაროები არსებობენ. მიმოფანტავ მათ, ვისი არსებობის ამაოება გტკენდა.

უშვებ!

Ver vushveb! Mec tan davyvebi yvela samyaroebshi! Ra ubedurebaaaa!

უნდა გაუშვა ვინც შენი ღირსი არაა...

Re-hanna
ეგ საკუთარი სურვილითაა. როცა თავს ვერ ერევი. მანდ უკვე ”ის” არაფერ შუაშია. ის უკვე წასულია. არგაშვება - პირადია. მაგრამ ამის გარეშე არ შეიძლება, თორემ მერე თვითგანადგურება იწყება თითქოს. არა და სიცოცხლე ძალიან მოკლეა! და სიცოცხლის მთავარი დანიშნულება - ბედნიერებაა!

ჩემი პირადი გამოცდილებით ჯერ კარგად უნდა დაიცალო ძველი ურთიერთობის ემოციებისგან თუ რაცაა ყველაფრისგან ასე ვთქვათ გადაფასება და საბოლოოდ გამოსვლა უნდა გაკეთდეს, ჩემ შემთხვევაში "გამოტირებას" ვუწოდებდი
საკმაოდ დეპრესიული და მძიმე მომენტი იყო ჩემი ე.წ "გამოტირება" მაგრამ მემგონი ღირს საბოლოოდ განსათავისუფლებლად ამის შემდეგ ერთ მშვენიერ დღეს კი იწყება ახალი მიზნების დასახვა/შესრულება და სხვადასხვა ახალი ყურადღების გადასატანი თუ რაიმე სხვა საქმეების კეთება რაც ცხოვრებას ნელნელა ბევრად პოზიტიურს წარმატებულს და ნათელს ხდის

პ.ს გადავხედე ჩემ პოსტს და თითქოს რა მოკლედ და კონკრეტულად ჩამოყალიბდა რამდენიმე წინადადებაში, არადა საკმაოდ დიდხანს გრძელდებოდა გამოტირებაც შემდეგ ახალ ეტაპზე გადაბარგებაც და საბოლოოდ გამოდარებაც

Re-hanna
აი ზუსტად მაგას ქვია თავის მოტყუებაა და გაშვება ! ნიშნავს სამუდამოდ გაშვებას და ინტერესი მისდამი რომ გამქრალი გაქვს აღარც რომ გაინტერესებს

Past is in the past,Don t go back to wasted shadows!

................................................................................................................................................................................................................

niako1990

დიდხანს გრძელდება და მძიმე გადასატანია, მაგრამ ყველაფერს სჯობს ის შეგრძნება, როცა ერთ მშვენიერ დღეს გაგახსენდება რაღაც მომენტი ძველი ურთიერთობიდან ან თვითონ ადამიანი და მიხვდები რომ საერთოდ არაფერს არ გრძნობ, არც კარგს, არც ცუდს, აბსოლუტურად ინდეფერენტული ხარ და შეგიძლია მართლა ცივად გაანალიზო მომხდარი და გამოიყენო გამოცდილება სასიკეთოდ, უბრალოდ შეიძლება წლები გავიდეს, სანამ ეგ მომენტი დადგება. მაგრამ აუცილებლად დგება.

+1
როგორ და რანაირად მომიცილებია ეს სხვა საქმეა, მაგრამ ვინც თავიდან მომიცილებია არასოდეს მომნატრებია კი არადა გაქრა საერთოდ ყველაფერი.
ვინმეზე გულის გადაყოლების და ასეთების არ მესმის. ჯერ ერთგან უნდა მორჩე და მერე მოვა სხვა თავისთავად.
დროის ამბავია ყველაფერი, გაუძელით და ეშველება ყველაფერს

Parabola

გული შეიძლება გადააყოლო, მაგრამ სანამ ბოლომდე არ გადახარშავ და ემოციურ რესურსებს არ აღიდგენ, რაღაც ღირებულზე საუბარი ზედმეტია.

ზუსტად ეგ
განვრცობა დავიზარე

ყველას პოსტებს გადავხედე და..ალბად არავისთვისაა ადვილი ამ ყველაფრის გადატანა..რაც არ უნდა დრო გავიდეს, სადღაც მაინც გულის კუთხეში რჩება..ტკივილის მსგავსი. მე პირადად მასე ვარ.გავთხოვდი მასთან განშორების შემდეგ, ქმარ-შვილი მყავს და ძალიან მაბედნიერებენ...მიყვარს უზომოდ ჩემი მეუღლე..მაგრამ ტკივილი ტკივილად დამრჩა..შანსი რომ მქონდეს ჩემს სათქმელს უკანასკნელად ვეტყოდი და ასე მგონია ეს ტკივილიც გულზე მომეშვებოდა..არ ვიცი, შეიძლება ვცდები, მაგრამ ასე მგონია.

papala

ე.ი. საკმარისი დრო არ გასულა ჯერ, აუცილებლად გაქრება ტკივილი უკვალოდ, უბრალოდ ზოგს მეტი დრო სჭირდება, ზოგს ნაკლები. მეხსირებიდან ვერ ამოშლი, მაგრამ ემოციური ამნეზია გარანტირებულია.

381142
3 წელი გავიდა და კიდევ 3 თვე ზუსტად..ამ ხნის მანძილზე თვალით არ მინახავს..სულ ახლახანს შემთხვევით ჩემი მანქანის წინ აღმოჩნდა, უკვე გამოვდიოდი და მზერა ვიგრძენი ვიღაცის..მაგაზე ცუდი მომენტი არ არსებულა..გამარჯობაც კი არ იკადრა, ისე ირონიით გადმომხედა და გაიარა..არადა ამ დროს თვითონაა დამნაშავე...გოგო რომელიც მედაქალებოდა ის შეირთო ცოლად..და თვითონაც რომ ეგონა მასზე არასდროს იქორწინებდა..რაღა აზრი აქვს ამ ყველაფერს, მაგრამ ეს სიამაყე საიდან მოდის ამ კაცებში..არასდროს რომ არ აღიარებენ დანაშაულს