მე ანუ ჩვენ XVII, ემოციების საცავი

ყველა გიმტკიცებს რომ სკოლა მოგენატრება, მერე სტუდენტობა რომ ყველაზე კარგი დროა და ეგეც მოგენატრება. გადის წლები და როგორც აქამდე მეკიდა დღესაც იგივენაირად მკიდია ^^ ასე მგონია მხოლოდ ის მისტირის ვინც აწმყოთი და საკუთარი თაავით უკმაყოფილოა, ვისაც "ხროვა" ჭირდება იმისთვის რომ თავი რეალიზებულად იგრძნოს, რადგან მარტო არაფერს წარმოადგენს.
ჩემი აწ განსვენებული და ამჟამად კუბოში მყოფი ხათუნა მასწი აშკარად ცდებოდა, თუმცა მაშინ საპირისპიროს მიმტკიცებდა

საოცარი დილა იყო.აღარც მახსოვს უკანასკნელად ასე ტკბილად როდის ჩამეძინა. აღარც მახსოვს უკანასკნელად როდის იყო ასეთი თბილი,საოცარი დილა.იმდენად კარგი იყო,ჩემს ფიქრებთან,წარმოსახვასთან და ოცნებებთან ახლოს,ვერც ვიჯერებ რომ მართლა იყო. მაგრამ ვერ ვხვდები ასეთი ბევრი დილა მინდა თუ ჩვეული გაღვიძებით უნდა შემოვიფარგლო.

ასეთ მომენტებში რატომღაც მაშინვე მესამე პირში ვიხსენიებ თავს. ავტომატურად.
რატომ?
იქნებ ამ დროს ჩემი მეორე 'მეც' მეთანხმება ხოლმე და ადასტურებს ჩემს ფიქრებს, განწყობას?
ან იქნებ მე მერიდება ხოლმე გამხელა და ჩემი ტყუპისცალი აჟღერებს ჩემ მაგივრად?
არ ვიცი მიზეზი.

არაფერი ჯობია სახლს

რამხელა გამოწვევაა გადაარჩინო საკუთარი სიყვარული, ის რისიც გჯეროდა, რითიც აქამდე მოხვედი,მაშინ როდესაც ირგვლივ ყველაფერი ცდილობს მის დანგრევას. როდესაც ყველაფერი ზედ გივლის. არა, არ ვაპირებ დანებებას. მე უფრო ძლიერი ვარ ვიდრე გარემოებები.

ვერ ვიპოვე ეს ფილმი ნორმალური გახმოვანებით
არადა გამიცივდა ცხელი შოკოლადი


დაღლილი ვარ ემოციურად
სწორად მოვიქეცი დღეს და ვფიქრობ რომ ყველა კვანძი გაიხსნა ..

ყვავილები,ყვავილები...
იებს არაფერი ჯობს. ბევრ იას.
რა კარგი სუნი დგას ჩემს ოთახში. აივნის კარები ბოლომდეა გამოღებული და საწოლიდან პირდაპირ დიდ, აყვავებულ ხეს ვუყურებ. მემგონი იმის სუნსაც ვგრძნობ.


იმის წარმოდგენა რომ რამდენიმე დღეში ვერც სუნს ვერ იგრძნობ და ვერც დაინახავ, მიფუჭებს განწყობას.
სიმშვიდე უხდება ძალიან.

რომ დაჭკნება მერეც უნდა ვიყიდო...ძალიან ბევრი და ძალიან ლამაზი...

დღეს თავი ცუდად ვიგრძენი,ყველას მიმართებაში-ვინც გვერდით გადავდე.
მაპატიეთ...

შემთხვევით წავაწყდი ძველი ნიკით ^^ როგორი აქტიური და ცანცარა ყოფილა "ჩემი ბიჭი" ძველი ნიკით )))

ვფიქრობდი რომელი ჯობია ძველი ცანცარა თუ ესეთი "რაღაცნაირი" ნუ პირველი ძაან ცანცარაა არ მომეწონებოდა და მეორე მძიმე ))) ალბათ ორივედან რამე რო აეღო და მესამე ნიკი გაეკეთებინა ეგ უკვე სხვა საქმე იქნებოდა )))


ისე ესე როგორ შეიცვალა?

ადამიანები იცვლებიან ან კარგისკენ ან ცუდისკენ. მაგრამ ყველანი ვერიცვლებიან ზოგი ისევ ისეთი რჩება როგორიც იყო არის და იქნება იმიტომ რომ არ მოქმედებს მაგათზე არაფერი. მე მაგალითად შევიცვალე ჩემი პრობლემების გამო და ცხოვრებიდან მიღებული გამოცდილებიდან გამომდინარე .. ძალიან მოკლე დროში იმდენი რამ შემემთხვა და გავიარე რომ ჩემ ფიქრებზე შეხედულებებზე დიდი გავლენა იქონია...


პს დაღლილი ვარ კარგი დღე იყო ის გავაკეთე რაცუნდა გამეკეთებინა და იმასთან ვიყავი ვისთანაც უნდა ვყოფილიყავი ამ პატარა და საყვარელ დღეს... აქვე ყველა მანდილოსანს გილოცავთ დღევანდელ დღეს გაიხარეთ და მადლობა რომ არსებობთ

არვიცი მიხაროდეს თუ არა ჩემ გარდა სხვებსაც რომ უჭირს თუ ძალიან ცუდი ადამიანი გამოვდივარ
ეგ არაფერი, კარგზე პრეტენზიაც არც მქონია არასდროს.

ყველაზე ძალიან მინდა რომ ფულის შეგროვება ვისწავლო

ასეთ ,,გასაჭირში'' მე ხომ არავინ დამიდგება მხარში მე კიდევ გადავყვები ხოლმე
პრინციპში შენ როგორც ხარ ისეც უნდა იყოს მეტი არ გერგება ჯიგარო

ხომ შეიძლება თავიდან ამოვიგო და გადავაგდო
მერე არ მახსოვდეს არაფერი ამის შესახებ

რატომ არ არსებობს ასეთი რამე ამდენი რამე შექმნეს
შექმნან რამე მოგონებების დამვიწყებელი

,,მა­მა­და­ვი­თის თავ­ზე ხე­ე­ბის კენ­წე­რო­ზე წა­მო­დე­ბულ ნისლს შე­უძ­ლია ბევ­რი რამ მა­პა­ტი­ე­ბი­ნოს ბევ­რის­თ­ვის."
სამუდამოდ ვალში ვარ იმ ადამიანების წინაშე, ვინც ჩემს მაგივრად პოულობს სიტყვებს ზუსტად იმის გამოსახატად, რისი სიტყვადქცევაც მჭირდება - ვინც წერს.