"სხვა რას იტყვის ჩემზე" ფენომემენი

მეგობრებო მგონი ასეთი "პრობლემის" მიზეზი ადამიანში ინტროვერტული თვისებების სიჭარბე უნდა იყოს...

A1oneman
შესაძლოა მართაალიც ხარ, მაგრამ დიდად ინტოვენტი ვარ თქო ვერ ვიტყვი თუმცა ინტროვენტის გარკვეული თვისებები მეც მახასიათებს

* * *
A1oneman
უფრო რა მგონია იცი , ბავშვობიდან ჩანერგილი მაქვს ერთი აზრი რო კეთილი ბავშვი ვიყავი და ვცდილობდი ყველასთვის კარგი გამეკეთებინა და აი დღესაც თითქოს არ შემიძლია რო სხვანაირი გავხდე ვიყო გარკვეულ სიტუაციებში სრულიად განსხვავებული და მხოლოდ ჩემს თავზე მორგებული ეგოისტი .

mari1

მეც ვცდილობ მოვიშორო შეძენილი თვალები და ყურები, ვახერხებ ასე თუ ისე.
დარწმუნებული ვარ შენს შემთხვევაშიც ამ ცვლილებებს ჯანსაღი და ობექტური საფუძვლები უდევს. რატომღაც მგონია გონებამახვილი და ჯანსაღი აღქმის მქონე ხარ, რაღაცეებში ასე დავინახე.

რეალურ ცხოვრებას მგონი ჩვენგან უბრალოდ სურს ვიცხოვროთ სრულად და დავიცალოთ მასში.
დანარჩენი ჩვენს ვასას გონებას უნდა. მე მსურს კარგად გავერკვე მის მექანიზმში, ხრიკებში, რომ ჩემს მონად ვაქციო , ჩემი უფასო მუშა გავხადო.

ინტროვერტი რომ არ იყო, ბევრ რამეს სხვანაირად დაწერდი ან საერთოდ არ დაწერდი. ინტროვერტობა-ექსტრავერტობაც მერყევი და გარდამავალია.
ალბათ შენ ქვაბშიგან დაყუდებული უცხო მოყმე იგულისხმე ინტროვერტში, ასეთი გაგება საკმაოხ ხშირია.

A1oneman

შეიძლება. ინტროსპექციის პროდუქტი სოციუმში ამოტანილი.

mari1
ერთი სიტყვით, მგონია რომ მეც უკვე ზედმეტად დავიწყე ამაზე ფიქრი და ჯობია თავი დავანებო და დავიძინო იგივეს გირჩევდით თქვენც

ESTRELLA
ხშირად ვფიქრობ ხოლმე ცხოვრების არსზე და ერთადერთი დასკვნა გამოვიტანე რო არანაირი აზრი არ აქვს ერთი ადამინაის როგორც კონკრეტული ინდივიდის არსებობას , არანაირი მისია მას არ გააჩნია. ბევრი სტატია წამიკითხია იმაზე , თუ როგორ შეიძლება ცხოვრება შენს სასარგებლოდ ამუშავო, ე.წ ცხოვრების კანონები დაიცვა , ესეც გამომიცდია უმუშავია რაღაც მომენტში გამომსვლია ბევრი რამ , მაგრამ არ ვიცი საბოლოოდ ეს მაინც გამართლების ბრალი მგონია )
A1oneman
აი არასოდეს მბეზრდება ასეთ თემებზე საუბარი , მგონი ვგიჯდები უკვე

არის კი რაიმე არსი ცხოვრებაში? საერთოდ ცხოვრება რა არის? ცხოვრება ადამიანის გარეშე არ არსებობს, ადამიანი კი რას წარმოადგენს ამ სამყაროში? არც არაფერს...

A1oneman
სრულიად გეთანხმები

mari1

მე კი ამ საკითხში ვცდილობ შევეწინააღმდეგო ჩემს თავს, მაინც ვეძებ არსს, როგორ შეიძლება ამ სამყაროში ტყუილუბრალოდ გაჩენილიყო ადამიანი... ეს შემთხვევითობის ბრალია... მაგრამ შემხვევითობაც სადღაც არის გადაწყვეტილი, იქ სადაც ადამიანის გონება ვერ წვდება და ალბათ ვერც ვერასდროს შესწვდება...

mari1

ან ცხოვრების მორგების...
ასე მგონია ჩვენ როგორც მოვირგებთ, მოვიხმართ, ისე იქნება.
რასაც ჩავუთქვამთ.

ან უბრალოდ იქნებ სიყვარულია აზრი? ამაზე ვჯერდები ბოლოს. ადვილია და

A1oneman

ისე მე ამაზე ბავშვობაში უფრო ვფირობდი.
მერე ეს ჩავანაცვლე შეგრძნების გამოწვევით და მასზე აყოლით.ამით აზრები მოკვდა.

მაგრამ გონების და ლოგიკის გულის სამსახურშო ჩაყენება კი მაქვს გეგმაში.

A1oneman
როცა ადამიანს ვერანაირი ფუნქცია ვერ ვუპოვე ამ ქვეყნად ერთი პერიოდი ვფიქრობდი იქნებ კონკრეტულად ერთი ადამიანი ვერაფერს ცვლის სამყაროში, მაგრამ ადამიანის განვითარებამ დროთა განმავლობაში შეუძლებელი შეძლოს , ანუ იმდენად განვითარდეს რო შეძლოს დღევანდელი რეალობის გარღვევა თქო , თუმცა მერე ეს აზრიც აღარ მომეწონა და საბოლოოდ მგონია რო მაინც არაფერს არ წარმოვადგენთ
* * *
ESTRELLA
ანუ შენ გჯერა იმის რო თუ რაღაცას ძალიან დაიჯერებ და ირწმუნებ ყველაფერი გამოგივა ხანდახან წინასწარ ვგრძნობ ხოლმე რაიმე გამომივა თუ არა და მერე ჩემივე თავში ვიკარგები . მაგალითად მახსოვს ბავშვობაში იყო ბიჭი , რომელიც მომწონდა ხოდა გაკვეთილზე უეცრად სრულიად უმიზეზოდ ავიკვიატე გარეთ გასვლა აი ვფიქრობდი რაღაცნაირად რო ისიც გარეთ უნდა ყოფილიყო , რო გავედი მართლა დერეფანში დამხვდა ისიც არადა მასაც გაკვეთილი ქონდა ხოდა მოდი და გაარკვიე ეხლა ვირწმუნე და ასე მოხდა და მართლა რაღაცა არსებობს , ეს ინტუიცია იყო თუ უბრალოდ უაზრო დამთხვევა?

ESTRELLA

საინტერესო ფიქრები გქონია ბავშობაში
ზოგადად ასაკის მატებასთან ერთად იზრდება ყოველდღიური პრობლემები და ჩვენი ფიქრები ეთმობა უამრავ სხვა რაღაცას. შედეგად გონება ცდილობს გაიმარტივოს საქმე და მეტნაკლებად ექცევა გარემოს გავლენის ქვეშ, კარგავს დამოუკიდებლობას...

მომწონს შენი გეგმები mari1

ეს ნამდვილად არ არის აზრსმოკლებული. რამდენად მოსაწონია ან არ არის მოსაწონი, ეგ არ ვიცი...

mari1

ნაცნობი თემაა მეც სულ ასე ვარ. მრავალი წელია, ჩემთვის ადამიანებთან ფიქრით მოხვედრისას,მეორე დღეს ისინი მირეკავენ, მკითხულობენ. ეს გრძლედება წლები, ტენდენციურად. არ ვიცი რა არის. მე დამთხვევას ვუწოდებ. )))
მე არ ვიცი რისი მჯერა, უბრალოდ როგორ ვარ იცი? აი მე განვიცდი რაღაცას, რა აზრი აქვს მე სამყაროს მტვერი ვარ თუ ილუზია, მე ხომ იმ რაღაცას განვცდი? აზრიც ეგ მგონია რა...

A1oneman

ჩემთან პირიქით მოხდა და სულ ვნანობდი, მრცხვენოდა. მერჩივნა ყველაფერი ისე ყოფილიყო,როგორც ნორმალურის განსაზღვერადაა მიჩნეული. მერე წყალი შევუყენე ამ აზრს. და ახლა მგონი, ვიღაცას,ვისთანაც ასე მოხდა, ჩემს ადგილზე ურჩევნია?

კიი. ასე რომ შევძლოთ ყველამ რა ჯანმრთელი, ლაღი და ბედნიერები ვიქნებით არაა?

ESTRELLA

თუკი ეს სისტემატიურად ხდება, მაშინ მხოლოდ დამთხვევა არ უნდა იყოს...

შესაძლოა, მაგრამ ამას რა მნიშვნელობა აქვს? მთავარია შენ მოგწონდეს შენი ადგილი და არ გინდოდეს სხვის ადგილზე ყოფნა...

ნწუ, ზოგს რა იცი გულში რამხელა სიბოროტე უდევს, და თუკი ასეთმა მხოლოდ თავის გულს მოუსმინა და არ მოექცა გარემოს ზეგავლენის ქვეშ, ვინ იცის რა მოხდება...

A1oneman

აი სწორედ მაგას ვამბობ ერთხელ შეიძლება დამთხვევად მიიჩნიო , ორჯერ სამჯერ მარა როცა სისტემატურად ხდება ჩემი აზრით , ეს დამთხვევა აღარაა თითქოს ამ ყველაფერს შენი ფიქრებით მიიზიდავ

mari1

ჩემთვის ძნელად დასაჯერებელია ასეთი ამბავი, მაგრამ თუ მართლაც ასე ხშირად ხდება, მაშინ სინამდვილე ყოფილა საკუთარი ფიქრებით ინფორმაციის გადაცემა ხუმრობა იქით იყოს და მეცნიერულად ეს არ მგონია აკრძალული იყოს...