ასეთი რაღაც ვიღაცას თუ აქვს, ან რისი მანიშნებელია რა გაგრძელებას უნდა ველოდო?

ადრე შემეძლო 6 საათი მეკითხა წიგნი გადაბმულად, კონცენტრირების უნარი მქონდა...ახლა 1 წინადადება რომ წავიკითხო, აზრები გამირბის...თან მესმის რაც წავიკითხე, თან არა (თან არ მჭირდება გადაკითხვა, თან მჭირდება, რადგან ფეხზე მკიდია რა წავიკითხე – არ მაინტერესებს – და ამდენად, კარგავს აზრს კითხვა)
შემდეგ, ეს ,,გავრცელდა" ფილმებზე, ანუ სმენით და ვიზუალურ აღქმებზე

როცა ფილმს ვუყურებ, მიწევს 1 კადრი ზოგჯერ 3/4–ჯერ დავაბრუნო უკან, რადგან რა მოხდა ,,ვერ დავინახე" (აზრები გამირბის, არ მაინტერესებს თითქოს არადა მაინტერესებს, თორემ რა ძალა მადგას?

)
იგივე ხდება სმენაზეც, ანუ ვერბალურად რასაც ამბობენ, მიწევს 3/4–ჯერ მოვუსმინო რომ აზრი გამოვიტანო და მეტიც, მაინც ვერ გამომაქვს...ანუ გამომაქვს, მაგრამ ,,არ ვარ კმაყოფილი რომ სწორად გამოვიტანე" (აკვიატებაა, რაღაც უფრო ,,შინაარსიანს" ველი, ვიდრე არის) და ამიტომ, ყოველ ფილმს ვუყურებ სუბტიტრების თანხლებით
მესმის + ვკითხულობ და ასე ვამეორებ მინიმუმ ერთხელ ან ვაპაუზებ, რომ გავიგო რა ხდება

და ისე, როცა ვკითხულობ ყოველთვის უკეთ აღვიქვამ, ვიდრე მოსმენილს...სიტყვაზე აუდიოწიგნები რომ არის, გაცილებით საწვალებელია ჩემთვის მოსმენა, ვიდრე წაკითხვა...იგივე ხდება ცხოვრებასი ადამიანებთან, რამეს მეუბნებიან და ან არ ვუსმენ, ან ცტა ხანი ვუსმენ და მალე ვკარგავ კონცენტრაციას...ტელეფნზე საუბრისას ხომ საერთოდ, რაღაც მონაკვეთები საუბრის სრულიად წაშლილია და ვეუბნები ხოლმე, რომ ,,აი ამ წუთდან ამ წუთამდე არაფერი გამიგია"
ყველაფერი დარღვევა მე უნდა მჭირდეს