სუიციდი (თვითმკვლელობა) ნაწილი VII

(((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((

შეიძლება სუიციდისკენ მიდრეკილება ასაკობრივიც იყოს? რამდენადაც ვიცი,ახალგაზრდებშია უფრო ხშირი

Adi

ხოდა შენს „ლოგიკურ “ახსნას ვერ დავეთანხმები რა...
მე მიმაჩნია,რომ სანამ ცოცხალი ხარ ,სანამ სუნთქავ ,სიცოცხლეს ყოველთვის ექნება აზრი.
რადგან ცოცხალი ხარ , არ გაქვს უფლება რომ შენს ყოფას არსებობა უწოდო და არ იბრძოლო უკეთესობისკენ.
ხალხს შვილი უკვდება და ისინი აგრძელებენ სიცოცხლეს .სხვა ბავშვების დედები ხდებიან,სხვებს უვლიან ,სხვა რამეებში პოულობენ ნუგეშს და იბრძვიან,იბრძვნიან გადარჩენისთვის,ბედნიერებისთვის ...
არავის არ აქვს უფლება მათ ცხოვრებას არსებობა უწოდოს და არა ცხოვრება,თუნდაც გადარჩენისთვის, არ გაგიჟებისთვის ...

რატომ ასე უხეშად ? მე შენ არ გეჩხუბები არანაირად

This post has been edited by Taisiaa on 14 Oct 2018, 12:12

რატომ ასე უხეშად ? მე შენ არ გეჩხუბები არანაირად

ამფერი პოზიტიური მართლა არავინ მინახავს მგონი..

Taisiaa

დედას რო ერთადერთი შვილი მოუკდება იმის სიცოცხლეს რაღა აზრი აქვს მითხარი? ან როგორ უნდა ქონდეს აზრი როცა მისი აზრიც ეგ იყო და ცხოვრების შინაარსიც. მისით სუნთქავდა და მისით უხაროდა ცხოვრება. მისი ტკივილი იყო, მისი სისუსტე, მისი იმედი, მისი მომავალი, მისი გახარება.... ასეთები აგრძელებენ უბრალოდ არსებობას ყოველგვარი აზრისა და მიზნის გარეშე, მკვდარი გულით და უსიცოცხლო ღიმილით...
* * *

აგრძელებენ არსებობას და არა სიცოცხლეს. არ გესმის და ვერც გაიგებ ალბათ.

This post has been edited by Adi on 14 Oct 2018, 12:21

დედას რო ერთადერთი შვილი მოუკდება იმის სიცოცხლეს რაღა აზრი აქვს მითხრარი? ან როგორ უნდა ქონდეს აზრი როცა მისი აზრიც ეგ იყო და ცხოვრების შინაარსიც. მისით სუნთქავდა და მისით უხაროდა ცხოვრება. მისი ტკივილი იყო, მისი სისუსტე, მისი იმედი, მისი მომავალი, მისი გახარება.... ასეთები აგრძელებენ უბრალოდ არსებობას ყოველგვარი აზრისა და მიზნის გარეშე, მკვდარი გულით და უსიცოცხლო ღიმილით...
* * *

აგრძელებენ არსებობას და არა სიცოცხლეს. არ გესმის და ვერც გაიგებ ალბათ.

შვილია ამ ცხოვრების უმთავრესი მიზანი? შვილის გარეშე ვერ რეალიზდება ადამიანი?

lombardooo

ეგ არ მოგულისხმია. მე არ მყავს შვილი და არც მეყოლება სავარაუდოდ. უბრალოდ შვილის ყოლა არ მინდა. არანაერი მუღამი არ მაქვს ბავშვის მოვლის და იმაზე ზრუნვის. მაგრამ მინახავს დედას ერთადერთი შვილი რო მოკვდომია და თან არაერთი შემთხვევა , ვერ ვიტყვი რომ მათი სიცოცხლე სიცოხლეა ამ ბავშვების სიკვდილის შემდეგ. დადიან წლებია უკვე სახეზე უსიცოცხლო გამომეტყველებით და მკვდარი ღიმილით. სამსახურმაც დაკარგა მაგათთვის აზრი და ყველაფერმა. ერთმა თავის მოკვლაც კი სცადა. განსაკუთრებულია ალბათ შვილი და ყველაფერზე მაღლა დგას. თანაც ერთადერთი თუა შენთვის. მე ამას ვერასდროს გავიგებ ალბათ. გული არ მწყდება ოღონდ, ისე ვამბობ
* * *
ჩემთვის მუსიკა აძლევს ცხოვრებას აზრს და ერთადერთი აზრია ჩემი ცხოვრების. თითებზე რო რამე მომივიდეს და ვეღარასდროს შევძლო დაკვრა ჩემთვის ყოველგვარ აზრს და მნიშვნელობას დაკარგავს ცხოვრება. გახდება ნაცრისფერი და უფერული. უბრალოდ მოსიარულე გვამად ვიქცევი.

This post has been edited by Adi on 14 Oct 2018, 12:34

ეგ არ მოგულისხმია. მე არ მყავს შვილი და არც მეყოლება სავარაუდოდ. უბრალოდ შვილის ყოლა არ მინდა. არანაერი მუღამი არ მაქვს ბავშვის მოვლის და იმაზე ზრუნვის. მაგრამ მინახავს დედას ერთადერთი შვილი რო მოკვდომია და თან არაერთი შემთხვევა , ვერ ვიტყვი რომ მათი სიცოცხლე სიცოხლეა ამ ბავშვების სიკვდილის შემდეგ. დადიან წლებია უკვე სახეზე უსიცოცხლო გამომეტყველებით და მკვდარი ღიმილით. სამსახურმაც დაკარგა მაგათთვის აზრი და ყველაფერმა. ერთმა თავის მოკვლაც კი სცადა. განსაკუთრებულია ალბათ შვილი და ყველაფერზე მაღლა დგას. თანაც ერთადერთი თუა შენთვის. მე ამას ვერასდროს და გავიგებ ალბათ.

შვილმკვდარი მშობლისთვის რომ რთულად გადასატანი იქნება ეს ამბავი სრულიად ბუნებრივი და ლოგიკურია,თუმცა ასეთი ადამიანის განწყობა/დამოკიდებულება ალბათ თავიდანვე ისეთია ხოლმე როგორიც დავწერე-ანუ ამ ცხოვრების ამოსავალი და ჩასავალი წერტილიც მათთვის მშობლად გახდომამდეც იყო შვილის ყოლა. ისინი საკუთარ თავს და ზოგადად ადამიანის ყოფიერებას "ფუნცქიურ" ჩარჩოებში აქცევენ და როცა ამ ჩარჩოში რაღაც იბზარება ისე რომ მისი შეკეთება შეუძლებელი ხდება ემართებათ ის რაც ემართებათ

ტაისია გამწარებული ებღაუჭება მაგ სტერეოტიპულ გამოთქმას რომ სიცოცხლეს ყოველთვის აქვს აზრი, მაგრამ იმედია ისეთი რამ არ მოუვა, რაც დაუმსხვრევს მაგ სტერეოტიპს

Adi

აი რა ბოროტი პოსტი დაწერე.
შენთან საუბარს არ ჰქონია აზრი.
ნახვამდის

Taisiaa

აი რა ბოროტი პოსტი დაწერე.
შენთან საუბარს არ ჰქონია აზრი.
ნახვამდის

ბოროტებასაც აქვს არსებობის უფლება

lombardooo

სამწუხაროდ.

სამწუხაროდ.

რომ არა ბოროტება სიკეთეს შევიცნობდით?