კითხვა ფსიქოლოგთან, XVII ნაწილი

საშინელი, თავის მომაბეზრებელი Mood Swings

ერთ მომენტში შეიძლება ენერგიის მოზღვავებას ვგრძნობდე, ენთუზიაზმით აღსავსე ვიყო, კარგ ხასიათზე.
მაგრამ ორ წუთში დავუბრუნდე იმ აზრს, თუ რამდენად აზრს მოკლებულია ყველაფერი და თავის მოკვლა მომინდეს.

ზოგადად ვატყობ, რომ თან გასდევს ჩემს არსებობას უკვე რაღაც დეპრესიული ფონი, როგორ კარგადაც არ უნდა ვიგრძნო თავი, მალევე ჯანდაბაში ვბრუნდები გონებრივად და კარგადაც როდის ვიგრძენი თავი, არ მახსოვს.

მეგობრების ნახვაზე არასდროს ვამბობდი ხოლმე უარს და ახლა მაგათაც რაღაც მიზეზს მოვუგონებ ხოლმე, რომ ჩემს ოთახში ვიჯდე უბრალოდ. ვერავის ვერაფერს ვერ ავუხსნი, იმიტომ რომ ან გაიგებენ და ან ვერა. და რომც გაიგონ, ეგ მაინც არაფერს არ ცვლის. არასდროს მიყვარდა ჩემს სისუსტეებზე საუბარი, არავის თანაგრძნობა არ მინდა. მარტო აქ თუ დავწერ მილიონში ერთხელ რამეს, ანონიმურად, იმიტომ რომ არავინ მიცნობთ. მეგობრობის ყოველთვის მწამდა, მაგრამ აღარ მჯერა არც მაგის, როგორ ტეხავს არაფრის რომ არ გჯერა. ეგოიზმია ყველას და ყველაფრის მამოძრავებელი. სხვისთვის როცა რაღაცას ვაკეთებთ, მაშინაც ჩვენი თავისთვის ვაკეთებთ. მშობლისა და შვილის სიყვარულიც კი პირობითია, მაგაზეც კი შემეცვალა აზრი.

ორი რადიკალურად განსხვავებული ქცევა მახასიათებს და მართლა ხომ არ მჭირს ეგ დეპერსონალიზაცია, თუ როგორც არის, ეგეც საინტერესოა.
რატომღაც არასდროს არ დამიშვია თეორიის დონეზეც კი, რომ რაიმე სერიოზული ფსიქოლოგიური გადახრა შეიძლებოდა მქონოდა, მიუხედავად იმისა, რომ თავის დროზე საკმარისად მიმინგრიეს ფსიქიკა და ცინიკოს ნაბიჭვრადაც გადამაქციეს. ამის გამო მათი სიყვარული არ შემიწყვეტია, საკუთარი თავის სიყვარული შევწყვიტე. ჩემი თავი მეზიზღება, მთელი არსებით. ყველა მეზიზღება გარშემო.
ვინც მიყვარს, ისინიც მეზიზღებიან. მეზიზღებიან ჩემი მშობლები, მეზიზღებიან ჩემი მეგობრები, მეზობლები, ქუჩაში გამვლელები, მეზიზღება ადამიანი, რომელზეც დაძინებამდე ვფიქრობ. როდემდე უნდა მქონდეს შეგრძნება იმის, თითქოს დაუპატიჟებელი სტუმრობაა ჩემი არსებობა დედამიწაზე?

მონოლოგი უფრო გამომივიდა, ვიდრე კითხვა ფსიქოლოგთან. ჩემი მეგობრის ნათქვამი გამახსენდა. ჩემი აზრები რომ მოისმინა, გულწრფელად მკითხა: თავს რატომ არ იკლავ? გამეცინა.
თავს ალბათ არ მოვიკლავ. თუმცა მაგ ნაბიჯს სისუსტედ აღარ ვთვლი, ისევ დამიბრუნდა თინეიჯერობისდროინდელი სიმპათია თვითმკვლელების მიმართ.
როცა ირგვლივ ვერავინ გაგიგებს, შემდეგ მასკას ირგებ და დროთა განმავლობაში ისე ეჩვევი, რომ ბოლოს უკვე აღარც გახსოვს, ნამდვილად ეს ხარ თუ არა, ეჰ.

_Pagliacci_
შენი აწმყოში არსებული პრობლემები შენივე წარსულში მიღებული გადაწყვეტილებების შედეგია
ყველაფრისთვის მოგეკითხება

ეგ ნამდვილად არ მჭირს, რადგან ხალხთან უურთიერთობის პრობლემა არ მაქვს და არ მიჭირს. დეპრესიისგან მაქვს ეს დაქვეითებული თვითშეფასებაც.ხო გეთანხმები დეპრესია არაა სახუმარო თემა..ძალიან რთულია
* * *

ბიპოლარულ აშლილობას გავს. გიფიქრია ამაზე? P.s ვინმემ დეპრესიაზე გახსენით ახალი თემა რაღაც ვერ ვპოულობ და მგონი არ არის

This post has been edited by tatia_aquarius on 6 Feb 2020, 09:07

tatia_aquarius
ამას ბიპოლარული აშლილობა კიარა შეუგნებლობა, ეგოიზმი და უპატივცემულობა სჭირს.

და დღემდე ალტერის გაკეთება ვერ ისწავლა ისე რომ არ დაიწვას

კარგი რა. ადამიანს უჭირს და რაცარუნდა განაწყენებული იყო მასზე მაინც არ უნდა მოექცე ასე. (ჩემი აზრით) თავს არაფერს გახვევ უბრალოდ ჩემი აზრია.

tatia_aquarius

ეგ მაგალითად, შეილება ესაა borderline personality disorder ან კიდე სხვა რამ, ფსიქოთერაპევმა უნდა ჩააანალიზოს.
ბევრი რამე შეიძლება იწვევდეს აშლილობას, მარა დეპრესია ნაკლებად მგონია, უფრო პირიქით : boli:

რავი ყველა ფსიქოთერაპევთან ვიყავი და ყველამ დეპრესიის დიაგნოზი დამისვა

tatia_aquarius

ეგ კი, მარა მარტო დეპრესია გაქვს თუ არა ეგაა საკითხავი.

tatia_aquarius
რასაც დასთეს იმას მოიმკი, ჯერ კიდევ როდის ითქვა
რაც უფრო მალე შევიგნებთ ამას მით უფრო მალე გაგვიადვილდება ცხოვრება

და რას ამბობ რო იღბალი არ არსებობს და დაუმსახურებლად არ ხდება ძალიან ბევრი რამ?

რატომ გჯერა რაღაცეების კანონზომიერებების ან ლოგიკის ამ სამყაროში?
ვფიქრობ რომ ჭკვიანი უსერი ხარ მაგრამ არ გეთანხმები..

ერთადერთი სიკვდილი-სიცოცხლის ბალანსია რაზეც ზუსტად ვიცით რომ ასეა და უმართავი პროცესია ჯერ-ჯერობით

და პირად მაგალითზე

ბოლო 3 წლის მანძილზე რასაც ვთესავ იმის 5%საც ვერ ვიმკი იმის გამო რომ უბრალოდ არ მაქვს იღბალი , ზოგს 100%იც არ აქვს 30ს თესავს და 30ივეს იღებს იმიტომ რომ იღბლიანია
მე 100% მაქვს იდეაში მაგრამ მენტალურად არ ვიცი რამდენ ხანს გავუძლებ იმით რომ მხოლოდ 5%ს ვიღებ, მატერიალურ-არამატერიალურ რაღაცეებს ჯამში
და უკვე მირჩევნია მარტივი ვიყო და იღბალი მქონდეს,რაც შეუძლებელია ალბათ
ზედმეტად დამღლელია ხანგრძლივი პროცესები რომელსაც არ იმსახურებ, არ ვიცი ამას კარმა ქვია სამყარო უიღბლობა თუ ყველაფერი ერთად

ასე რომ რასაც დათესავ,ის ხშირად შეიძლება ვერ მოიმკო თუ როგორც არის

This post has been edited by POKERISBLUFF on 6 Feb 2020, 14:35

POKERISBLUFF
კონკრეტულად იმ იუზერზე ვთქვი
მან რაც დაიმსახურა ის მიიღო დამსახურებულად.
თორე უსამართლოდ ბევრი რამ ხდება ამ ქვეყანაზე


პ.ს. კარგად რომ ჩაუფიქრდე იმ დასკვნამდე მაინც მიხვალ რაც ზევით ვახსენე. კარმის ამბავში. წარსულში რა გადაწყვეტილებებიც მიიღე, ყველაფერმა მიგიყვანა დღევანდელ მდგომარეობამდე. წარსულის შეცდომები დღეს მოგაკითხავენ. არაფერი ქრება უკვალოდ ამ სამყაროში. ფიზიკაა

This post has been edited by Katutu on 6 Feb 2020, 15:13

Katutu

წარსულში მიღებული გადაწყვეტილებები განსაზღვრავს მდგომარეობის მდგომარეობებს) არ ვიცი რამდენად კარგად გაიგებ ამას

მხოლოდ მდგომარეობას რო განსაზღვრავდეს,ადამიანის ნებისმიერი დაშვებული შეცდომა რომელიც სრულიად ბუნებრივია საბედისწერო იქნებოდა და "სამუდამო/უსასრულო"
რაც ალბათ დამეთანხმები უაზრობაა
შეცდომებზე უნდა ისწავლოს ყველამ, როცა რაღაც არ იცის უნდა სცადოს და ადრე თუ გვიან გამოუვა ალბათ
ზოგს მარტივად
ზოგს რთულად

ზოგადად ეგრე უნდა იყოს გეთანხმები,უბრალოდ ჩემს პრაქტიკულ გამოცდილებას გიზიარებ მარტივი სიტყვებით რომელსაც ვფიქრობ გაიგებ

კარმის არსებობა არ არსებობა ცალკე საკითხია, ზედმეტად უმართავია ყველაფერი იმისთვის რომ კარმა არსებობდეს
თუმცა ძალიან ბევრს ჯერა

ყველას თავისი აზრი აქვს და გასაგებია , უბრალოდ მე ნაკლებად ვეყრდნობი თეორიებს იქამდე სანამ პრაქტიკაში არ გამოვცდი
თუმცა შესაძლოა ყველაფერში ვცდებოდე
არც მაგას გამოვრიცხავ.

This post has been edited by POKERISBLUFF on 6 Feb 2020, 15:29

POKERISBLUFF
წლების წინ მეც იგივე პასუხს დავწერდი რაც ახლა შენ დაწერე. კამათს არ ვაპირებ, თვითონ მიხვალ (ან ვერ მიხვალ) ამ დასკვნამდე.

Katutu

კამათს მეც არ ვაპირებ , არც იმას ვფიქრობ რომ აზრობრივად იქ ვარ სადაც შენ წლების წინ

იმაზე მეტი მაქვს ნაფიქრ/გააზრებულ/გამოცდილი ვიდრე შეგიძლია წარმოდგენა
თუმცა ამით არ ვამაყობ, პირიქით ნეტა არ ვიცოდე

უბრალოდ გამოვეხმაურე იმ პოსტს,სხვა მოლოდინი მქონდა აზრობრივი გაგრძელების იმ თემასთან დაკავშირებით
ვფიქრობდი საინტერესო იქნებოდა თუმცა ეგ არაფერი


გუდ ლაქ ოლ აზრობრივ ომებშიი :Xx:XXXXXXXXXXX :!

This post has been edited by POKERISBLUFF on 6 Feb 2020, 16:05

POKERISBLUFF
მობით ვარ და ძაან არ მცალია გადარბენებზე ვარ. რომ გავთავისუფლდები, გავავრცობ თემას.