ცხოვრების ყველაზე კრიზისული ფაზა

მე-6 თვეა რაც გერმანიაში ოპერი ვარ. თავიდან იმ მიზნით წამოვედი, რომ ამ ქვეყნის კულტურას უფრო კარგად შევიგრძნობდი და ამ ერთი წლის განმავლობაში მოვემზადებოდი მაგისტრატურისთვის, ენის გამოცდას ვგულისხმობ, თუმცა, არაფერი გამოდის. მართალია, ადაპტაცია არ იყო მარტივი სხვის ოჯახში, სხვისი წესებით, მაგრამ ასე თუ ისე ჩაირა ამ ექვსმა თვემაც. ახლა კი, შეიძლება ითქვას, ადაპტაციის ყველაზე კრიზისულ ფაზაში ვარ, მაქვს შიში, მიზნის დაკარგვის განცდა, არ ვარ კმაყოფილი ამ მოცემულობით და მგონია რომ ოპერობა არასდროს მთავრდება. ვერ ვხედავ ჩემს თავს, სად ვარ ან რას ვაკეთებ, რისთვის ვიბრძვი და ა.შ. არ ვიცი მეჩვენება თუ რა არის, მაგრამ ასე მგონია სულ ვაგვიანებ, ძალიან მიჭირს იმ მიზნით ცხოვრება, რაც თავიდან ჩავიფიქრე, ახლა კი საკითხავია მაქვს თუ არა კიდე. აღარ ვარ ის ადამიანი, როგორიც აქ ჩამოსვლამდე, ხვდები, რომ განგაშის ღილაკი მაქვს ჩართული, მაგრამ გამორთვას ვერ ვახერხებ, გარემო არ მაძლევს ამის საშუალებას. მგონია, რომ ყველას ცხოვრება შედგა, მე კიდე რისთვის ვხარჯავ დროს.
ამ თვეებში ძალიან ბევრი და ერთდროული ცვლილებები განვიცადე, უჩუმესი ადაპტაცია, სახლიდან შორს. არ მინდა ვადრამატიზებდე ცხოვრებას, მაგრამ ვერ ვგრძნობ აზრს ასეთი ცხოვრებისას. ყველაფერს ბეჯითად ვაკეთებ და ამას ხედავენ, მაგრამ ყოველ წამს იმაზე ფიქრის, რომ რამის გაკეთება არ გამომრჩეს ცხოვრება ჯოჯოხეთად მიქცია. ოპერობა არის უდიდესი სტრესი და დისკომფორტი და ამის ფონზე ვცდილობ კარგად გამოვიყურებოდე და ჩემი ნეგატივი სხვას არ გადავდო, თუმცა ხომ ვიცი რა ქარ-ცეცხლშიც ვარ მე. მომავლის ბუნდოვანება, სიცარიელე, შინაარსის და მოლოდინის გარეშე დღეების გათენება უკვე ჩვეულ რეჟიმად მექცა. ცხოვრებისგა დაღლილობას ვგრძნობ ყოველ დღე.
ერთ-ორ სიტყვასაც კი დიდი მნიშვნელობააქვს ახლა ჩემთვის, რომ უკან არ დავიხიო და ჩემი თავი გავაძლიერო. დიდი მადლობა წინასწარ!

ზალცბურგ
ბიჭი ხარ თუ გოგო? ასაკი? წინ დიდი და საინტერესო ცხოვრება გაქვს :*

გოგო, 23 წლის ვარ დიდი მადლობა :*

მთელი ცხოვრება წინ გაქვს რა დროს ხელის ჩაქნევაა ) მოსალოდნელი იყო ეგეთი რამ უცხო ხალხში უცხო გარემოში მაგრამ ცოტა ხანიც და მერე უკეთ წავა საქმეები. დამიჯერე უარესები ემართება ხალხს და მაინც აღწევენ იმას რაც უნდათ. მთავარია საკუთარი თავის კონტროლი ემოციების ანუ .. მუსიკას მოუსმინე ვაბშე მაგრად გაგისწორდება და გადაიტან ამ ეტაპსაც,.
* * *
რა ჟანრის მუსიკას უსმენ?? შეგიძლია ცოტა მძიმე ან ელექტრონული დაიწყო მაგრად მიაქვს ემოციები ^_^

ზალცბურგ
იცი რა კარგი ასაკი და პერიოდი გაქვს? და ასევე ძალიან კარგი შანსი, რომ ძლაიან ბევრს მიაღწიო დამიჯერე. მე ეხლა ეგ შენი პირობები და ასაკი მომცა და ჩემი "ფხა", ძალიან დიდ წარმატებებს მივაღწევდი. გამოიღე შენც ეს ფხა და შეუბერე. იმ ასაკში არ ხარ რო ფიქრობდე რამდენი დრო ტყუილად დაკარგე, ბევრი ნატრობს შენს ასაკს, შენს პირობებს და ეხლანდელ ჭკუასა და მოხერხებას დამიჯერე. ყველაფერი წინ გაქვს გენაცვალე. ეხლა თუ მდარედ წაიყვანე შენი ცხოვრება, იცოდე გმოსწორება რთული იქნება,გააზრებული წვალება და შრომა უშედეგოდ არასდროს ჩაივლის!
* * *
Lumtheus
მუსიკა მეც მაგრად მხოდავს)) მაგარი და შესაბამისი მუსიკის ფონზე შემიძლია უცებ სასწაული გეგმები დავდო და განხორციელებისთვის სასწაული ენერგია მივიღო

ოპერი რა არის? პოლიციელი?


.......

ზალცბურგ

დამშვიდდი,არავინ და არაფერი არ გისწრებს წინ, შენ მხოლოდ შენს თავს ეჯიბრები,ასე რომ ყურადღებას ნუ მიაქცევ ვინ რას მიაღწია, და თუ მაინც შეხედავ მაშინ ,ისინიც უნდა ნახო ,ვისაც სულ არაფრისთვის მიუღწევია. დარწმუნებული ვარ იმას რასაც შენ მიაღწიე ბევრი ვერ მოაღწევს, უბრალოდ დაღლილი ხარ,მაგრამ მალე ნახავ რომ ეგ დაღლაც კი სასიამოვნოა მთავარია ეხლა არ დანებდე მაგ ემოციებს, ვიცი რომ რთულია მაგრამ ფაქქტობრივადგადალახული გაქვს მთელი სირთულეები,და შენი შრომა ასმაგად დაფასდება.

პიანისტი
არა, ოპერი ანუ აუპაიერი არის ადამიანი რომელიც ჩადის სხვა ქვეყანაში, ცხოვრობს ოჯახში, ეცნობა იმათ კულტურას, სწავლობს ენას და სანაცვლოდ ამ ოჯახში საქმეებს აკეთებს, ზოგი ბავშვს ზრდის, ზოგი სახლის საქმეებს აკეთებს და ა.შ.


ზალცბურგ
ძალიან მძიმე და რთული პერიოდია, ბევრი მეგობარი მყავს ანალოგიური პროგრამით და წარმოდგენა მაქვს რა და როგორ ხდება. მაგრამ ყველა მათგანი აღნიშნავს რომ ღირდა ეს ტანჯვა შემდეგ ამოსუნთქვად.
იპოვე ნელ-ნელა უნივერსიტეტი, გაარკვიე საბუთების ამბებიც. თუ საკუთარ თავს ვერ ხედავ საქართველოში იბრძოლე და აუცილოებლად შეძლებ, მოტივი კი შენი მშვიდად და კომფორტულად ყოფნა იქნება. დიდი შრომაა ჩასადები მაგრამ ვის როგორ ურჩევნია ეგაა, კარგად აწონ-დაწონე.
დასაკარგი კი არაფერია, ეს 6 თვე უდიდესი გამოცდილებაა შენთვის, ბევრ რაღაცას სხვა კუთხით შეხედავდი და წლების მერე მიხვდები რომ ცხოვრების სხვა ეტაპზე გადახვედი.

+1
ყველაზე კარგი რჩევა...

მუსიკა მოტივაციისთვის მართლა კარგია...

აუ ეხლა რომ 23-ის ვიყო დღევანდელი ჭკუით...

დასვენება და გამოძინება გჭირდება ეხლა შენ და როგორმე მოახერხე...

და გახსოვდეს, რომ "შენ მხოლოდ შენს თავს ეჯიბრები" ... შეეცადე ყოველდღიურად რაღაცით წინ წახვიდე და გუშინდელ შენ მეს ჯობდე...

ზალცბურგ

ზალცბურგ
აწი სულ ბრძოლა მოგიწევს, აქამე სავარაუდოდ არხეინად ოჯახის ხარჯზე ცხოვრობდი.
მშვენიერი პერიოდი გაქვს .

აი ეგაა ზუსტად მთავარი პრობლემა ... ძალიანაა ახალგაზრდობა მიჯაჭვული ოჯახს.

მუსიკა გიშველის დარწმუნებული ვარ.
https://www.youtube.com/watch?v=dFC3Z6pEwbM აი ეს ძალიან კარგია მოტივაციური არაა ახლა მაგრამ ემოციებისგან გათავისუფლებაში დაგეხმარება.
ეს ცოტა მძიმე https://youtu.be/EmCA7EwE3rY
https://www.youtube.com/watch?v=ZfdXbJptvos ესეც
https://www.youtube.com/watch?v=5LILChvqUo4 ^_^

Lumtheus

ძალიან სერიოზული პრობლემაა, მაგრამ უამრავი გამომწვევი მიზეზია, დაწყებული აზროვნებიდან დამთავრებული ქვეყნის ეკონომიკირი მდგომარეობით.

ყველაზე მეტ გავლენას მაგაზე ოჯახის წევრები ახდენენ.. მთელი ბატალიები დამჭირდა და დედაჩემის სერიოზულ ნერვიულობად დამიჯდა სახლიდან რო წამოვედი და ქირით გადავედი "სულ შენი არაა ეს სახლი სად მიდიხრ ვის უტოვებ" -_ აი გოგოებზე სულ უარესია უარესი კიარა ფაქტობრივად შეუძლებელია :დდ არც მიკვირს
აღზრდაშია მთელი პრობლემა და დამოკიდებულებაში
* * *
და მერე უცხო გარემოში რო ხვდებიან თავს მიტოვებული წიწილებივით გრძნობენ და არიან ასე ამ გოგოს მსგავსად

Lumtheus
რამოდენიმე რა კარგია, ვუსმენ და ვუსმენ))

ეჰჰჰჰ
ვერა კაი ამბავი
გ
ეჰჰჰჰ
ვერა კაი ამბავი
გ