მე მიყვარს და ახლა რომ ვუფიქრდები, ყოველთვის მიყვარდა მარტოობა.
არასოდეს მიგრძვნია თავი მოწყენილად ან უაზროდ, ყოველთვის ვპოულობდი რამე საინტერესოს და ვაკეთებდი.
მერე ეს მარტოობა წავართვი საკუთარ თავს, თუმცა ახლა რომ ვუფიქრდები, მთელი ცხოვრებაა მაინც მარტო ვარ.
ბოლო პერიოდში ხორციც შევასხი, ბევრი ვიმოგზაურე მარტომ და ასეთი კარგი დრო არც არასდროს მიტარებია, დარწმუნებული ვარ არასოდეს დამავიწყდება მარტო გატარებული დღეები.
საკუთარ თავს ძალიან კარგადაც ვართობ და არასოდეს ვიწყენ.
რასაც მინდა ვაკეთებ და რაზეც მინდა ვფიქრობ.
ასწორებს მარტოობა
This post has been edited by _Pablo_ on 6 Apr 2019, 17:45