სუიციდი ნაწილი VIII, თვითმკვლელობა

manvela888


შენს პოსტებს მიგდებს ფბ ზე და სულ აქაური პოსტები მახსენდება.

ზუსტად ისეა, როგორც გეუბნებოდი.
შეიძლება არ გაგისწორდეს რასაც გეტყვი, მაგრამ მატერიალისტი ხარ
შენი ბედნიერება პირდაპირ პროპორციაში ყოფილა ფულთან.

:)
პკ

PoisonnIvy
და რა დაასკვენი რომ ბედნიერი ვარ თუ მატერიალურად ავშენდი? :დ
ფბს პოსტებით ნაკლები იმჯელე, ყოველთვის ეგრე ზედაპირულად უყურებდი ამ თემებს და რასაც წერდი ყოველთვის შესამჩნევი იყო ეგ
ან საერთოდ რა შუაშია რამესთან რაც მომწერე აზრზე არ ვარ ვაბშე რასთან რა შუაშია ან საიდან რა დაასკვენი ჩემზე როცა ძაან ბევრი რამე არ იცი

რა არის ზუსტად ისე ჯერ ერთი არ მახსოვს რას მეუბნებოდი მარა ეხლა მაგარი სისულელე რო მომწერე ეგ აშკარაა
ან მატერიალისტი რო ვიყო შენ რა უნდა მითხრა რა იცი ჩემზე, ან რომც იცოდე და ვიყო რა გრეხია. შენთან უნდა მოვინანიო თუ ჩემ ხარჯზე გინდა მორალური პოზიცია დაიჭირო თუ რა. ხზ :დ

ადამიანი არ არის არც ფბს პოსტები და მითუმეტეს არც ფორუმის ეგ არ დაგავიწყდეთ
ძაან ტეხავს რო ეგრე ჰარი ჰარალოზე რაღაცა უაზრობას მწერ ფბ პოსტებიდან დაკსვნით, მართლა რო გაინტერესებდეს შეგეძლო გამომლაპარაკებოდი ჩვეულებრივ და გაიგებდი და ეს ფორუმზე გამოხტომა და რაღაცა გლეხობის მოწერა რა უბედურობაა :facepalm:

საღოლ შერლოკ. ან ჩემ ბედნიერებაზე რა იცი ან ჩემ ფულზე, ფბ ზე მოკლედ სერიოზულად უნდა იფრთხილო თორე ვის რა მოელანდება კაცმა არ იცის, აწი ემო ციტატებს დავპოსტავ ხოლმე
:lol:

თუ მართლა პკ იქნება და ამ უაზრობაზე აღარ გამიგრძელებ მორალის კითხვას კაის იზამ

This post has been edited by manvela888 on 19 Feb 2022, 00:55

ხო მარა უფრო ნაკლები შანსია მაგისი.

მოკლედ ცხოვრება შედგება 3 ეტაპისგან:
1)დაბადება
2)9 იდან 6 საათამდე მუშაობა
3)სიკვდილი

სიყვარული,მეგობრობა და ეგეთები მეორეხარისხოვანია.

ფულია მთავარი. ცუდ რაღაცას ვამბობ მარა ფაქტია. გარეთ გაიხედავ და ყველა ფულზე ლაპარაკობს,დეპრესიაში არიან იმიტომ რომ ფული არ აქვთ.

სწავლობ იმისთვის რომ ფული იშოვო,მუშაობ იმისთვის რომ ფული იშოვო.

კაროჩე რა :facepalm:

მინახავს დიდი ფულის მქონე უბედურები
მინახავს ნორმალური შემოსავლის მქონე უბედურები
მინახავს უფულო ბედნიერები
მაინდსეტს გააჩნია. ცხოვრება თუ გიხარია, ფულსაც იშოვი.
ფულს იშოვი, მაინდსეტს - ვერა

ფულზე გამახსენდა,

ძალიან ბევრი წავაგე ბოლო 2 წელში აზარტულ თამაშებში, ძირითადად ესე ნებელობით და ჩემით, დავაზარალე ყველა და ყველაფერი, ოჯახიც დამენგრა, დიდი ხანია სუიციდის ზღვარზე ვარ. ჩემი პრობლემაა უკიდურესი ნიჰილიზმი, სუიციდშიც დიდ აზრს ვერ ვხედავ, მგონია რომ სოციალური არსება ვარ და რაღაცნაირად საზოგადოებას უნდა დავუბრუნე, ავთენტურად ვიცხოვრო- ის ვაკეთო რაც მინდა, მაგრამ ჯერჯერობით არ გამომდის, იმიტომ რომ ვალებზე, ტკვილზე, ბიოლოგიურზე ჩადის ყველაფერი ბოლოს მაინც. რამდენჯერაც ვცდილობ, იმდენჯერ ფული, ოჯახის ტკვილი მე თუ არ მახსენდება, მაინც მახსენებს ვერბალურად თავს. ხოდა არვიცი, დავკარგე წლები, დრო, ენერგია არაფერში.

dddd4444
:( არადა კარგი უზერი ხარ, შენ თავს მოერიე როგორმე რა,ადვილი არაა,მაგრამ კონკრეტული რამ დაისახე მიზნად,რაც პრობლემებიდან ამოსვლის საფუძველი იქნება.
აღარასდროს იფიქრო თამაშებზე და მით უმეტეს სუიციდზე :2kiss:

Crøs
ვეცდები მეგობარო, ძალიან მნიშვნელოვანი იყო ჩემთვის შენი სიტყვები. მაგ მიზნებს ვეძებ მუდმივად მართლა, ეხლა რატომღაც ვიფიქრე ისეთ ქვეყანაში წასვლაზე, სადაც კულტურული შოკები მექნება და უფრო საინტერესო გახდება ჩემი ცხოვრება, ნეპალზე ვფიქრობ, მაგრამ მერე იმაზეც მეფიქრება, უბრალოდ პოზერობა ხომ არაა და უაზრო იმედი, რადგან ლოკაციაზე არ არის დამოკიდებული მთლად.

A24-მა რამე კარგი ჰორორებით თუ მოგვამარაგა, იქნებ მეშველოს ))

This post has been edited by dddd4444 on 20 Feb 2022, 12:41

რაც თავი მახსოვს სულ დეპრესიაში ვარ და სულ " უბედური" ვარ,მარამ არასოდეს არ ყოფილა ფულის გამო დეპრესია ამეკიდოს.

სოდოა ასეთი ადამიანი ფული....ფული...ფულიიი..
ეგ ის არაა ზოგჯერ ჯანმრთელობასაც რომ ვერ შველი?


პ.ს. ერთადერთი მიზეზი რის გამოც გამართლება აქვს ოჯახის დანგრევას ეს არის : ღალატი.
როცა ადამიანი ლუდომანიის ნარკომანიის და ა.შ. მიზეზის გამო მიგატოვებს ყველაზე დიდი "მკვლელები" ეგენი არიან!

ფეხზე უნდა წამოდგე მაგათ ჯიბრზე და ადამიანის სახე დაიბრუნო და არასოდეს დაუბრუნდე!!!!!!
dddd4444

This post has been edited by Winter- on 20 Feb 2022, 12:48

dddd4444
სხვაგან წასვლა და ადგილის/მდგომარეობის შეცვლაც ძალიან კარგი სტიმულია. უფრო პრაქტიკულ ქვეყნებს გირჩევდი,მარტო კულტურული შოკი არა,ცხოვრებაც რომ შეგიცვალოს კარგისკენ,მატერიუალურად თუ სულიერად. სადაც ბევრი შრომაა,იქ თამაშებზე ვეღარ იფიქრებ. თან იქნებ საყვარელი საქმიანობა ნახო ადამიანმა.

ესეც დროის ტყუილად გაყვანის ერთ-ერთი რელაქსაციაა ხომ იცი))

dddd4444
მეგობარო, არ დაგიწყებ, კარგად მესმის შენიო, შენს სიტუაციაში არ ვყოფილვარ, მაგრამ გასაგებია, რომ ცუდად გრძნობ თავს.
როცა ცხოვრება განგრევს, ერთადერთი გამოსავალია ნამტვრევები შეაგროვო და გააკეთო ის, რაც გამოგივა. იდეალური ალბათ არ გამოვა, მაგრამ იმას აჯობებს, რა მდგომარეობაშიც ახლა ხარ.
სხვა გამოსავლის ხსენებაც არ მინდა, თუმცა მე ვფიქრობ ხოლმე.

Crøs
აი ეგეთ პრაქტიკულ ქვეყანაში ვცხოვრობ უკვე ევროპაში 4 წელია. თუმცა გეთანხმები, ორი გზა მაქვს რა: ან მეტი შრომით უფრო მატერიალური პირობების გაზრდა და მინიმუმ ყველაფრისგან განთავისუფლება ან საერთოდ ამ რასკლადის მიგდება და წასვლა სადმე უპირობოდ. იქ სადაც უბრალოდ ბუნებასთან ორგანულად იმ რაღაცეებს ვიზამ, რაც ძალიან მიყვარს: კითხვა, ფილმები, წერა.

კი ჰორორები ჩემთვის ძალიან დიდი რელაქცია მართლა.
* * *
jjkk
ნამტვრევების შეგროვებას გავს ზუსტად, ან კამიუს სიზიფეს მითს, დიდ დაუმთავრებელ წრეს, ამიტომ იქნებ ამ ბრძოლას რაიმე რადიკალური სჯობს, მაინცდამაინც სუიციდს არ ვგულისხმობ, უბრალოდ წასვლას ტყეში, მთაში, შენთვის ყოფნას, მაგრამ აქ უკვე უპასუხისმგებლობაში და დეჰუმანიზაციაში გადადიხარ, ტოვებ ვალებს, ტკივილს, დედას, ადამიანებსაც ვისაც უყვარხარ. არვიცი...ვმსჯელობ მეც.
* * *
Winter-
მადლობა დიდი შენ, მაგაზე მიფიქრია მეც და მიმსჯელია იმ ადამიანთანაც, ვინც წავიდა და ეთიკური დილემა არის რა. მთელი ცხოვრება შენთვის ხომ არ იწვალებს ადამიანი ან შენ რეციდივებს ან ტკივილებს ხომ არ გადაჰყვება. მე შენ გეთანხმები, მე ვინმე მიყვარდეს და ნარკომანი, დაჟე მკვლელიც რომ იყოს, ვერ დავტოვებდი, ვიტყოდი ობიექტურად, რომ დამნაშავეა, მაგრამ მაგის გამო დატოვება არვიცი.

This post has been edited by dddd4444 on 20 Feb 2022, 12:52

dddd4444
ჩემ შემთხვევაში ნაღდად სიზიფეს შრომაა, მაგრამ არის ხალხი ვინც თავს აღწევს.
თუ წასვლა შეგიძლია, უნდა წახვიდე, სცადო მაინც ეგეც. მერე რომ არ იფიქრო, რომ მეცადა იქნებ კარგი ყოფილიყოო. დაბრუნება ყოველთვის შეიძლება. გადატვირთვა გამოგივა. ვიცი, ძნელია, როცა მოვალეობები და პასუხისმგებლობა გაქვს წამოკიდებული ზურგზე.
არ ვიცი, არ ვარ კარგი მრჩეველი, მე ვის რა უნდა ვურჩიო.
თუ გარემოს გამოცვლის საშუალება გაქვს, უნდა გამოიცვალო.

dddd4444

ყველაფერი დაქამბექებადია ჯანმრთელობაც თუ გიწყობს ხელს, სცადე ცხოვრების ახალი ფურცლიდან დაწყება
ბევრად რთული იქნება ალბათ მაგრამ მარტივი არაფერია ამ ცხოვრებაში.
მესამე კურსზე გადავდიოდი 20კ მქონდა კრედიტი, ვერავის ვერაფერს ვეუბნებოდი
და ვერც ვმუშაობდი
ეხლა 24ის ვარ და ყველაფერი გავასწორე. ისე რო მთელი ეს პერიოდია ერთხელ არ მითამაშია კაზინო (ძირითადად ბლექჯექში ვბაკროტდებოდი) და სურვილიც აღარ მაქ.
ვცდილობ ბევრი არ ვწერო ჩემზე,.სხვა პრობლემებიც მქონდა არამატერიალური რამაც დამანგრია და სურვილი აღარ მქონდა ცხოვრების გაგრძელების, ორი წელია ჩავწექი სრული ამ სიტყვის.მნიშვნელობით.და მეც კი მქონდა შანსი ცხოვრების თავიდან. დაწყების ამ პერიოდამდე, შენ წარმოიდგინე რამდენად წინ ხარ..
მოიხოდე რთული იქნება ხო იცი მარა ისიც გეცოდინება მარტივი რომ არაფერია, ზედმეტად გემრიელი იქნება ცხოვრებისეულ
კენწეროს რო მიაღწევ და განვლილ ცხოვრებას შეხედავ,ამაზე იფიქრე.
გბალეშიკობ,.გამოიყენე უპირატესობები და სცადე დაწყება , თუ არ გაჩერდები აუცილებლად გამოგივა
მოტივაციას თუ იპოვნი
წარმატებები და ამ პოსტს რა სიტყვებით დავიწყე.იგივეთი დავამთავრებ.
ყველაფერი დაქამბექებადია
მთავარია მოტივაცია იპოვნი და ერთ ადგილას არ.გაჩერდე.

ამ ტრეკშიც არის სიტყვები რაც შეიძლება დაგეხმაროს, GL :war:




This post has been edited by POKERISBLUFF on 20 Feb 2022, 15:02

კი, გაჩერება უკან სვლას ნიშნავს
თუ იცი საით უნდა იმოძრაო, თუ ორიენტირი გაქვს - ნახევარი საქმე გაკეთებულია

ძაალიან, ძალიან მიყვარს საკუთარი თავი ბედნიერების ზენიტში მყოფი, ვერ ვეგუები ცუდ ხასიათზე ყოფნას, ვერ აღვიქვამ უბრალოდ, ვერ ვიტყვი რომ მუდმივად მაქვს სუიციდის ფიქრები, მაგრამ დავიღალე, ამ სიტყვის წარმოთქმას ჩემი მხრიდან ახსნას ვერ ვუძებნი, 15 წლის ვარ პირობითად რამ დამღალა ? )))) რატომ არ ვარ, ლაღი ბედნიერი ბავშვი ? როდესაც ადამიანს ყველაფერი აქვს, გასაქანი რომ სამომავლოდ ბედნიერი იყოს, გააბედნიეროს სხვა, საკუთარი თავი პირველრიგში, დაუნახავი არვარ, ვაფასებ ყველაფერს რასაც დადებითად აღვიქვამ, არამარტო, უარყოფითსაც ვაფასებ.. ) არვიცი რა მაწუხებს, უბრალოდ ცოტა მეშვება რომ გადმოვცემ, დეპრესიული თინეიჯერი ტიპშა არვარ და ძაან მიხარია ) საკუთარი თავი თინეიჯერად არ მიმაჩნია, არსებითად ვარ მაგრამ პირობითად არა :D და საერთოდ ჩემს ტოლებს როგორც პატარა, უბანში წრეში ბურთის თამაშით დაღლილ ბავშვებს ისე აღვიქვამ :D ვასწავლი, ვარიგებ ხოლმე რომ მის თანატოლს თავში არ უნდა ჩაარტყას, იმიტო რო ცუდი საქციელია.. :D მეც არვიცი რა მაწუხებს, ვფიქრობ რომ ადამიანებს რომლებმაც არ იციან თუ რა აწუხებთ, უბრალოდ ვერ ერკვევიან საკუთარ თავში რომელი ერთი აწუხებთ, რომელი განიხილონ... მოკლედ, მოკლედ :D <3