სუიციდი ნაწილი VIII, თვითმკვლელობა

[simplename]

[simplename]

სისტემას ყოველთვის აქვს გავლენა. რაც არ უნდა ჩაწერო კანონში, როგორი დიდი გასაქანიც არ უნდა მისცე უფლებრივ მდგომარეობას, თვითონ ადამიანები სტიქიურად ქმნიან რომელიღაც ჯგუფს, რომელიც იწყებს დომინირებას და ახალისებს ადამიანის სისუსტეებს, ან ადუნებს ყურადღებას, ან ქმნის ეფექტს და ამ ეფექტებით განაწყობს დიდ ნაწილს ისე როგორც სურს ჯგუფის მმართველებს, დანარჩენები კი სხვადასხვა მიზეზით თავს დაუქნევენ და მათ გადააბარებენ გადაწყვეტილებების მიღებას. ისტორიაც მაგას ადასტურებს: ჯგუფი შეიძლება დეკლარირებულად აღიარებდეს ინდივიდუალიზმის პრინციპებს და აჩვენებდეს, მაგრამ უცებ ისეთი რადიკალიზაცია განიცადოს, რომ გადაეშვას მწარე კოლექტივიზმში...

[ლეოპარდი]

მსხვერპლი ყოველთვის გარდაუვალია. საქმე არის რა რაოდენობით დავუშვებთ და როგორ მინიმიზაციას მოვახდენთ მსხვერპლის. ამაზე საუბარი ვერც იქნება და ვერ მოვიტყუებთ თავს, რომ მსხვერპლს ვერ ავცდებით.

[ლეოპარდი]

ძალიან ბუნდოვანი დებულებაა. და ყველა ბუნდოვანი დებულება ბოლოს ავლენს თავს ზუსტად იმით, რომ ეგ "დიადი მიზნები" განიცდის პროფანაციას და დეგრადაციას. მე ვფიქრობ და სულ უფრო მჯერა, რომ ადამიანის ვიქტიმიზაციის შემცირება უფრო ეფექტურია როცა რაღაც შორს მყოფ და დიად მიზნებს კი არ დავუსახავთ ეგრევე, არამედ ელემენტარულ ყოფით დონეზე მივცემთ გასაქანს და თვითრეალიზებას, რასაც "წვრილმანს" ვეძახით, არადა მაგ წვრილმანებით იწყება ყველაფერი. მხოლოდ ამის ათვისების მერე უკვე ადამიანიც თვითონ გადაწყვეტს რა არის მისთვის "დიდი მიზანი".

[simplename]

შენ ისეთი ადამიანების ჯგუფზე გაქვს საუბარი, სადაც რესურსი უსაზღვროა და განვითარების დონე საკმაოდ მაღალი. აქ მასლოუს სამკუთხედის პირველ ხაზზე ხარ და ხალხს შიმშილის მიღმა გახედვა არ შეუძლია, ელემენტარული მიზეზის გამო - შია.
თუ ფართო დაფარვის სურვილი გაქვს, რომ ეს პრობლემა მოაგვარო, და არა ერთ, ან ორ ადამიანში (რასაც შენივე რესურსებით გასწვდები), ასეთი სურვილის აღმოსაფხვრელად ბევრად უფრო გრძელვადიანი პროექტი უნდა დაისახო ვიდრე ცალკეული ინდივიდებისთვის პერსპექტივების დახატვაა, რადგან არც შენ და არსებული მდგომარეობით არც თავად სისტემას არ აქვს საშუალება, რომ ცალკეულ ინდივიდებს მოეკიდოს სერიოზულად. შესაბამისად, იმ თეორიულ სზღვრებშივე რომ ვიმსჯელოთ, რაც თავდაპირველად გვესახებოდა, რადგან ამსიგრძე პროექტზე ფიქრი გიწევს და რადგან, კიდევ ვიმეორებ, მსხვერპლი ასეთ პროექტში გარდაუვალია, მსხვერპლს შესაბამისი მიმართულება რომ მისცე ამით რამე მორალურ ზღვარს გადააბიჯებ?
დამატებითი შეკითხვა, იმ შემთხვევაში თუ სადმე თეორიულად გადააბიჯებ:
რომ გამოთქვას მსხვერპლმა თავად სურვილი, რომ რამე უფრო მაღალ მიზანს ემსახუროს, ეს მორალური ღირებულება იმდენად ძლიერია, რომ მსხვერპლს ამ სურვილზე უარი უთხრა?

This post has been edited by simplename on 21 Jul 2020, 00:35

[simplename]

simplename

[ლეოპარდი]

როცა მიზნები დაზუსტდება, მაშინ შეიძლება შეფასების მიცემა. ზოგი კოლექტივის "დიდი მიზნების" მსახურად ყოფნას ისევ თავის მოკვლა ჯობია სიტუაციიდან გამომდინარე.

[ლეოპარდი]

[simplename]

როცა მიზნები დაზუსტდება, მაშინ შეიძლება შეფასების მიცემა. ზოგი კოლექტივის "დიდი მიზნების" მსახურად ყოფნას ისევ თავის მოკვლა ჯობია სიტუაციიდან გამომდინარე.

[simplename]

და თუ მიზნები 100%-ით დაზუსტებულია და ცვლილებას (ისტორიულ ტენდენციას თუ არ მივაქცევთ ყურადღებას) არ ექვემდებარება, ამ შემთხვევაში მართებულია ასეთი არჩევანის თავისუფლება?

[ლეოპარდი]

simplename

[ლეოპარდი]

წინადადება იმდენად ბუნდოვანია, აზრის ჩავლებაც შეუძლებელია.
მეტი კონკრეტიკა სჭირდება.
კითხულობ, თვითმკვლელი რადიკალის მიერ რაღაც კოლექტიური მიზნების მსახურებაში როგორ შეიძლება ჩაბმა.
და რა "დაზუსტებულ მიზნებზეა" საუბარი? ან რატომ არ უნდა მიაქციო ყურადღება ისტორიულ ტენდენციას და იმ მომენტში კონტექსტს? ისტორია სწორედ რომ პირველ რიგში იძლევა ნდობა-არნდობის ხარისხს. არავინ მოქმედებს ისე, რომ არ ითვალისწინებს ზოგად ტენდენციებს.
ან არჩევანის თავისუფლება როგორ უნდა შეუზღუდო თვითმკვლელს?

[simplename]

[simplename]

წინადადება იმდენად ბუნდოვანია, აზრის ჩავლებაც შეუძლებელია.
მეტი კონკრეტიკა სჭირდება.
კითხულობ, თვითმკვლელი რადიკალის მიერ რაღაც კოლექტიური მიზნების მსახურებაში როგორ შეიძლება ჩაბმა.
და რა "დაზუსტებულ მიზნებზეა" საუბარი? ან რატომ არ უნდა მიაქციო ყურადღება ისტორიულ ტენდენციას და იმ მომენტში კონტექსტს? ისტორია სწორედ რომ პირველ რიგში იძლევა ნდობა-არნდობის ხარისხს. არავინ მოქმედებს ისე, რომ არ ითვალისწინებს ზოგად ტენდენციებს.
ან არჩევანის თავისუფლება როგორ უნდა შეუზღუდო თვითმკვლელს?

[დოჩანა]

საუბარი მხოლოდ თეორიულ დონეზე გვაქვს, შესაბამისად რა პარამეტრსაც გვინდა, როგორც გვინდა ისე გადავაკეთებთ, ისტორიული ტენდენციის მიმართ ყურადღების არ მიქცევა ერთ ერთი აუცილებელი პარამეტრი იყო კონკრეტულ კითხვაზე პასუხის მისაღებად და თუ ეს დისკომფორტს გიქმნის, თეორიული განხილვა ასეთი გადახვევების გარეშე შეუძლებელია და ჩვენი დიალოგის გაგრძელებას არანაირი აზრი არ აქვს

[დოჩანა]

simplename

[ლეოპარდი]

ნამდვილად.
უფრო პრაქტიკოსი ვარ და დაუსრულებელი და უზოგადესი თეორიული წიაღსვლები უფრო მთქნარებას იწვევს.

[ლეოპარდი]

[GIGABYTE77]

პრაქტიკა კარგია, თუმცა თეორიაში ძალიან დიდი სიბრძნეა და თეორიის გარეშე პრაქტიკა არასერიოზული და არაპროფესიონალურია (ხელობაზე თუ არ გვაქვს საუბარი რაღათქმაუნდა და თუ ოდნავ ტვინის ჩართულობას საჭიროებს თემა). ამასთან ერთად, ტვინის ვარჯიში აუცილებელია, რომ ნაადრევ სიბერეში არ დაჩლუნგდეს.

[GIGABYTE77]

აუტანელია ეს ყველაფერი
ძალიან მინდა მალე დამთავრდეს ეს ტანჯვა
რომ ვაკვირდები ყველას აქვს რაღაც წარმატება
მე კი არაფერი არ გამომდის.

სანამდე უნდა ვიტანჯებოდე.
იმედია მალე დასრულდება.

მითხრა ერთმა ნათესავმა საშინელი ცხოვრება გექნებაო და ასეც არის.

[დოჩანა]

დოჩანა

[დოჩანა]

სხვებთან შედარება ხშირად არ ჭრის და არც არის საჭირო თვითშეფასებაში.
ის, რაც სხვამ შეძლო რაღაც ვადაში ან გარემოებებში, არ ნიშნავს, რომ შენც იგივე რიტმში უნდა იარო. ყველას თავისი რიტმი აქვს. ამ შედარებით შენში არასრულფასოვნების შეგრძნებას აძლიერებ.

[Solivagant]

მხოლოდ ერთმა ნათესავმა? თუ სხვებმაც?
ხომ არ უშვებ იმას, რომ სხვების შეფასებას და ხედვებს დაექვემდებარო და მათი მოდელის მიხედვით იმოქმედო?

[Solivagant]

დოჩანა
მართალია, არ გინდა სხვებთან შედარება; არაფრის მომცემია ეგ. შედარება მხოლოდ წარსულ მესთან ღირს.
სხვების პროგნოზებს კიდევ, ნათესავი იქნება თუ მეგობარი, დიდად ნუ დაუგდებ ყურს. ვიცი რთულია, მაგრამ ასეთი წინასწარი განსაზღვრების გავლენის ქვეშ მოქცევა სწორედ მათ აღსრულებას განაპირობებს და მეტს არაფერს.

[tamuska]

GIGABYTE77
სხვებს არც ვედარები.
პროგნოზებსაც დიდად არ ვუგდებ ყურს.

[tamuska]

მგონია რომ ბოლოს სუიციდით დავამთავრებ ცხოვრებას

[Windmühle]

ზოგჯერ მგონია, რომ შეცდომით ვარ ქალად დაბადებული , ვყოფილიყავი მამაკაცი , უბედნიერესი ვიქნებოდი

[Windmühle]

[GIGABYTE77]

ვინც არ უნდა იყო, ძალიან დიდი იმედი მაქვს, რომ მსგავსი არაფერი მოხდება შენს ცხოვრებაში

[GIGABYTE77]

დოჩანა
ჰოდა ძალიანაც კარგი. მიაწექ!