სუიციდი ნაწილი VIII, თვითმკვლელობა

დოჩანა

აზრი რატო არ უნდა ქონდეს? 10K+ სამსახურია თუ სწორად მიუდგები
ინტერნეტში ბევრი მასალაა და უნდა მოიძიო და იმუშავო
ძირითადად ფასიანებია მაგრამ უფასოც ბევრი რამეა, დისციპლინა უნდა და შრომისუნარიანობა
ფული ორივეში იგება და რომელიც უფრო მოგწონს ის ჯობია

manvela888
როგორ უნდა იმუშაო უფრო დაზუსტებით მეტყვი?
ალბათ ხელები უნდა არჩიო და ასე შემდეგ.

მე პირადად ომაჰა უფრო მომწონს, უფრო მეტად აზარტული და ჩამთრევია.

დოჩანა

ვიდეოებს უყურო. ხელები გაარჩიო, პროგრამები გამოიყენო, სტრატეგიები მოძებნო და მოარგო სადაც თამაშობ
სამუშაოს მეტი რა არის თუ არ გეზარება

თუ გიხდება ისედაც უფრო მეტიკარგი ისურვე.
თუ კარგებზე არ ჭრის?
ისე ცუდები მეტად ხდება.
მაგრამ ახლა მანველასთვის და სხვებისთვის ეგ სურვილები როგორც კარგი ისეა :lol:

კარგი სხვისთვის, ჩემი თავისთვის არ მემეტება

ჰოდა ამიერიდან გამოვასწორებ
* * *
მანამდე კიდე აქ ვიწუწუნებ, იქნებ მოვბეზრდე და გადამიაროს :lol:

(IMG:https://img.forum.ge/JPiWkiLIiJjSw.jpg)




........

აღარ შემიძლია პირდაპირ ამდენი უაზრობის ატანა, რამე აზრიანს ვერ ვპოულობ, რომ მას მივუძღვნა სიცოცხლე.
მარამ მაინც ვიპოვი. იქნებ ოჯახშია ცხოვრების აზრი და შვილის გაზრდაში? ვიფიქრებ ამაზე. დროცაა უკვე, და უნდა გადავდგა ეს ნაბიჯი ან არ უნდა გადავდგა.

არ ხარ დოჩან შენ ის კაცი ვინც თავს მოიკლავს,ცუდად არ გამიგო და არც უნდა მოიკლა




რეებიც დაწერე ამ ყველაფრის გამო სუიციდი სისულელეა...

აზრს იპოვი რაღაცეებში რომ მოინდომო, სიყვარულზე დიდი აზრი რაღა გინდა?
მარა ფერები აკლია მგონი შენს ცხოვრებას და მოიწყინე, ხოდა გაინძერი და გააფერადე რა სუიციდი.. ეგეთი მარტივი მიზეზის გამო მართლა ტეხავს...


ძალიან დიდი გამბედაობა ჭირდება იმას რომ თავი მოიკლა, სულ რო არაფხიზელ მდგომარეობაში იყო , სიტყვაზე მენდეთ :yes:


პიანისტმა მართალი დაწერა იბრძოლეთ ვისაც დაგრჩათ რამე,რის გამოც შეიძლება ბრძოლა და ნუ დანებდებით... საბრძოლველი რო ამოიწურება და ყველაფერი აზრს კარგავს მერე, ჩემი თავის გარდა ვერავის ვერაფერი ვურჩიე მაგაზე და ვერაფერს ვიტყვი..
ალბათ ყველაზე წრფელი ეს სიტყვები იქნება
ეცადეთ, არ მიიყვანოთ იქამდე რაღაც რაღაცეები რომ ყველაფერმა აზრი დაკარგოს, გაუფრთხილდით სულს/გულს/პიროვნებას და ერთმანეთს

This post has been edited by POKERISBLUFF on 5 Sep 2020, 15:03

უკიდეგანოდ დავიღალე ამ ცხოვრებისგან. დღეს მეგობარს ვუთხარი მოვიკლა თავი მეთქი და არაო მერე მე დებილივით უნდა ვიყოო :D
თან დაილეწებიო და მთელი ცხოვრება უნდა იჯდე მერეო. ყველაფერი ყალბად იქცა რაღაც... ბავშვი რომ მყავდეს კიდევ გადავაყოლებდი გულს , ვიზრუნებდი მის გაზრდაზე.
ასე დაღლილი ამ ქვეყნიდან გაქცევას ვარჩევ,
მაგრამ არ მინდა ჩემი სატრფო რომ ობლად დარჩეს...
წერდა შექსპირი.
არადა რეალურად არც ვფიქრობ სუიციდზე. უბრალოდ არ ვფიქრობ და არ მინდა ამის გაკეთება. განა არ შემიძლია, იმენა არ მინდა.
ალბათ ისიც მოქმედებს ჩემს ცუდ განწყობაზე, რომ მთელი ზაფხული თბილისიდან არ გავსულვარ. ახლა შემიძლია თითქოს წავიდე, მაგრამ თავს ვიკავებ.

შემეძლოს და ჩემდათავად აქ დამრჩენის დედას ######!

არა რაის სისუსტე მაგას ჭირდება ტრაკი თუ ჭირდება!

ყოველდღიურობა, მოსაწყენი რუტინა, ათას ღლეობაზე ფიქრი და ნერვიულობა.
სტრესი, ნევროზი, დეპრესია, უიმედობა, უაზრობა, აბსურდულობა.

ბოლოს მტანჯველი სიბერე და სიკვდილი ბონუსად.


ვინ დააპროექტა, ვინ შეადგინა გეგმე, დიზაინი ვინ გაუკეთე მოგიტყააანნნნნნ....

:mad:
* * *
დოჩანა

რა არ გინდა, წინა გვერდებზე წერდი მინდაო თუ რაღაც მსგავსი პათოსით ახლა რამ გადაგაფიქრებინა?
* * *
სამსახურის დედას ###### და ადამიანების ვისთანაც მიწევს შეხება ყოველდღიურად შეხება....

ამოსულია ჩვეულებრივად ყელში ყველაფერი!

დიდობა არის ღლეობა და რაც უფრო იზრდები უფრო და უფრო ყელში გეჩხირება და გახრჩობს.


* * *
არასდროს დასრულდება სულ ასე უნდა ვიყო სანამ ცოცხალი ვარ....
ჰოდა ასეთი ცხოვრების დედას ###### 100 წელი.!!!
ესაა რეალობა რომელიც არ შეიცვლება არასდროს.



ფულიც მაგრად ღლეზე მკიდია და ყველაფერი!!!!

ამ მოცემულობით არათუ ბედნიერი არ ვიქნები არამედ კარგადაც ვერ ვიგრძნობ თავს!!!

სრული პიზდეცია სიცოცხლე ამ ყოველივეს არსებობით..!!!



This post has been edited by sneh on 7 Sep 2020, 17:54

sneh
ხო გეთანხმები ბევრ რამეში.
რაც შეეხება შეძლებას, დიდად ძნელი არ არის ჩემთვის ახვალ კორპუსის სახურავზე დაკრავ ფეხს და ჰაიდა...

დოჩანა

რო ახვალ მერე შეიძლება რთული გახდეს
მე პირადად სიმაღლიდან გადმოხტომა გამიჭირდება

This post has been edited by manvela888 on 7 Sep 2020, 20:49

დოჩანა

ძნელია არ დამეთანხო.
იმიტომ რო ვამბობ ნაღდს. ობიექტურს და სიმართლეს.

ან ვინ გვასწავლა ბაღი, სკოლა, უნი და მერე სამსახური ყოფილა კარგად ყოფნის გარანტი?
იმდენი ჩვენ მენტალიტეტს ######!

რა ძალა მადგა საერთოდ ან სკოლაში რო ვიგიჟებდი თავს და ან მერე?
ჩემი ღლე, ჩემი რამდენიმე კლასელი სრული ოროსნები იყვნენ უმაღლესზე ზედმეტია საუბარი და ცხოვრობენ მშვენივრად ყველანაირად.


ვარ ჩემთვის ვაკეთებ ჩემ საქმეს მაგრამ მაინც მაგის დედაც მოვდღან არ მინდა.
საერთოდ არ მინდა მუშაობა და არაფერი მინდა.
არადა რეალობას ყავხარ შებოჭილი იქამდე სანამ თავს არ დაიბრიდავ.
სხვა გამოსავალს ხო არ გიტოვებს.

თუ არადა ყოველ მომდევნო დღეს ტანჯვისა და ახალი ტკივილების ლეველზე გადაყავხარ.

მოკლედ გადავწყვიტე ბინა გავყიდო და თავიდან დავიწყო ყველაფერი, თუ კიდე იგივე მდგომარეობაში ჩავვარდი მერე კი დაგიტოვებთ წერილს 100%

ვინც არც იქინე მიდიხართ არც აქანა ჩერდებით იქნებ ნახოთ რამე გზა თქვენც, ბევრი არ უნდა ადამიანს ბედნიერებისთვის თუარა ნორმალურად მაინც რომ იგრძნოს თავი

manvela888

ეგეთი გზა არაა.
ცხოვრების რაღაც გარდაუვალი რეალობიდან გამომდინარე რაც ყელში გეჩხირება და ძაან არ გსიამოვნებს რაღაცეები.
მაგ რაღაცეებს ვერ შეაჩერებს ვერავინ.
ამის პარალელურად გამორიცხულია კარგად ვიყო.
შესაბამისად ყველანაირი გზაც მაგრად მკიდია.

იმიტომ რო არის მომენტი (ზოგადად) თუ ის არ იქნა, ან ისე არ იქნება, მაშინ სხვა ყველანაირი გზა ღლეზე მკიდია.

This post has been edited by sneh on 7 Sep 2020, 21:13

რამე გზის ნახვა რავი, აბა, რა გზა უნდა ნახო არ ვიცი, უბრალოდ არ მიყვარს ეს ცხოვრება რანაირიც გინდა იყოს. ყოველთვის არსებობს პრობლემები. ერთადერთ გამოსავალს იმაში ვხედავ რომ წარსულზე და განსაკუთრებით მომავალზე არ ვიფიქრო და მომენტით ვიცხოვრო. ასე უფრო მიადვილდება დროის გაყვანა.

რა იქნება არავინ იცის, რაც იყო დიდად კარგი არ ყოფილა. გზაც არ ჩანს საქმე ეგაა, ამიტომ დღევანდელი დღით ცხოვრებას ვირჩევ , ჯერჯერობით ამაზე უკეთესი გამოსავალი არ ჩანს. გადარჩენისთვის ბრძოლა და დღევანდელი დღით ცხოვრება. ხვალემ იზრუნოს ხვალისა...