სუიციდი ნაწილი VIII, თვითმკვლელობა

როცა სუიციდზე ფიქრობ,მშვიდდები.
ხედავ პრობლემებისგან( რომელიც ვერ გადალახე)გამოსავალს.
ნუ ჩაიდენთ,განსაკუთრებით შურისძიების მიზნით და ისე იყოს.უყურე,როგორც გამოსავალს,თუ საშინლად გაუსაძლისი შეიქმნა ყოფა.

როგორც მაშველ რგოლს,რომელსაც არასოდეს ჩაეჭიდებით.უბრალოდ გდია თავისთვის,შენს ტვინში და მშვიდად ხარ.

brdznul rchevebs ro idzlevi ici ra sheidzleba uqnas mase fiqrma adamians?

mashveli rgoli ara isa :lol:
mase tu ifiqre yoveltvis ro ai tu araferi gamovida waval da tavs moviklavo, arasdros araferi ar gamogiva da martla tavs moiklav bolos

This post has been edited by manvela888 on 12 May 2021, 22:37

manvela888
ყველა ჩვენს განწყობას და დამოკიდებულებას ვწერთ და რჩევებს არ ვიძლევით.

მე ჯერჯერობით ცოცხალი ვარ,მაგრამ სადღაც გულის სიღრმეში მამშვიდებს მაშველი რგოლი,რომელიც იმედია ,სულ ეგდება სადღაც და არ დამჭირდება

ashkarad rchevis formit gewera da shen ar vici ra imedi gigdia da sxvas ar unda urchio igive roca ar ici ra shedegi moyveba

გამარჯობა ყველას, მოკლედ ჩემ პრობლემებზე არდავიწყებ საუბარს უბრალოდ მაინტერესებს ვინმეს თუგიცდიათ სუიციდი და გადარჩით, მერე როგორი შეგრძნება გქონდათ შეიცვალა რამე თქვენს ცხოვრებაში? ან ფიქრები ?

venebi gadavicheri da dzilis wamlebi mivige da gadavrchi
araferic ar shecvlila awi tavis chamoxrchobas vcdi eg ufro uechveli metodia

მესხი31
შეცვლა ფიქრების და შემდგომ ცხოვრების (ტემპი ინდივიდუალურია) ყოველ წუთს შეგიძლია დაიწყო. დრამატული სცენარების გარეშე.
ცვლილებისთვის სულაც არაა საჭირო დიდი უბედურება და განსაცდელი გამოიარო, რომ ამბობენ სანამ უკანასკნელ საზღვრამდე არ მიხვალ, მანამ არაფერი იცვლებაო - ტყუილია.
ან უფრო კონკრეტულად რომ ვთქვა, არასწორი ინტერპრეტირებაა მოვლენების, იმიტომ რომ მთავარი სურვილის გაჩენა, მონდომებაა და ამის გასაგებად დაცემა და ცხვირის გატეხვა არაა აუცილებებლი. ანუ ადამიანის მიხვედრილობაზეა.

ფიქრით იწყება ჩვენი ცხოვრება, აზრით, სიტყვით და როცა გგონია მათ ვერაფერი შეცვლის, იმიტომ რომ შენ ხარ ეს, შენი გამოხატულებაა - ისევ და ისევ მცდარი შეხედულებაა.
მთელი ფიქრები, რაც ჩვენი გვგონია, შეხედულებები, რომლებზეც განცდებს ვაგებთ, გარედან შემოსულია.
აი, წარმოიდგინე, ადამიანი(ბავშვი) დამოუკიდებლად ვერ ვითარდება, ელემენტარულ საუბარსაც ვერ ისწავლის თუ არ ელაპარაკე, მხოლოდ ინსტინქტები რჩება, რამხელაა გავლენა ხვდები ხო
ადამიანში კი არა ცხოველებშიც ასეა. ქცევის და აზროვნების მაგალითს გარემოდან ვიღებთ.

გამოდის, როცა გავიზარდეთ, და ამდენს ვაცნობიერებთ, შეხედულებების, აზროვნების შეცვლა ჩვენს ხელშია. ის ხომ თანდაყოლილი არ გვაქვს.
უბრალოდ ცოტა გაწელილი პროცესია წლების განმავლობაში ტვინში ჩაკირული მოსაზრებები, რომლებიც აქამდე შენი გეგონა, ადგე და ჩაანაცვლო.
დროს მოითხოვს.
გირჩევდი იკითხო, უსმინო, გააკეთო ის რაც დაგეხმსრება პოზიტიურად განეწყო.
როცა ცუდი ფიქრები გეწვევა, უცებ უკუგდება არ გამოდის, მათი საპირისპირო ინფორმაცია მიაწოდე შენს თავს...
მოძებნე რაც დაგეხმარება
გახსოვდეს, ჩვენ ჩვენი ფიქრები არ ვართ
კიდევ შეიძლება წერა, მაგრამ იყოს ასე

Universe´
კარგი პოსტია
აბა ვინ ვართ ჩვენ?

ერთი ეგ მაინტერესებს

სიზარმაცეს მუშაობით

forumistvis
უცხოპლანეტელები.

მესხი31
როცა კრიზისი გავიარე, მაშინ მივხვდი რომ სუიციდს წკიპზე გადავურჩი.
ბოლო თვეები აზრებს ვალაგებდი რა უნდა გამეკეთებინა, როგორ, რომ ნაკლები ხმაური მოჰყოლოდა სუიციდს და როგორ გავმქრალიყავი და აღარ მეარსება. ვიცოდი რომ არასწორად ვიქცეოდი. მაგრამ წინ ვერ ვიხედებოდი. არარსებობის გარდა არაფერი აღარ მაინტერესებდა.

სხვებთან ურთიერთობა დამეხმარა გამოსვლაში. მიმოწერები და ა.შ
მერე თავიდან დავიწყე გახსნა. ახალი რაღაცეები ვცადე. სხვაგან ვისწავლე. პროფესია შევიცვალე. ვიმუშავე სხვანაირად. ამ ურთიერთობებმა და ფიქრებმა სხვანაირად მაქცია. სხვაგვარი მიდგომები ჩამომიყალიბდა. ბევრი ახალი რამ ვცადე. საინტერესო იყო

მერე ბედნიერებაც მოვიდა. მეგონა შეუძლებელი არაფერი იქნებოდა. მიზნებიც გაჩნდა და უკეთესი აზრებიც. საკუთარი ქცევების უკეთ მართვა ვისწავლე და ა.შ.

ნახევარი თვის წინ ეგ ეტაპი დამთავრდა. რომ ვიცოდე იქ რამე არსებობს. რაიმე სახით. და რაიმეს წავიღებ და ერთად ვიქნებით ისევ რამე ფორმით,შეიძლება არც კი დავფიქრებულიყავი


ისევ ვიცი რომ ასეთი მიდგომა არასწორია. ზოგადად ვაბშე არაა აზრი ამ ცხოვრებაში. თავად უნდა მოვიფიქროთ აზრიც და მიზანიც.

ახლა არცერთი არ მაქვს. ჩაივლის და მექნება. ისეთი აღარ ვიქნები. კიდევ ერთხელ შევიცვლები. ვეცდები რომ უკეთესისკენ


პ.ს. Soul ნახე თუ ჯერ არ გინახავს.
კარგი სცენაა ერთგან. 22 ეუბნება მუსიკოსს, ყველაზე უბადრუკი ცხოვრება გაქვს რაც კი მინახავს და მაინც ვერ ვხვდები რატომ ცდილობ დედამიწაზე დაბრუნდე და სიცოცხლეს დაუბრუნდეო

MasterJC

:yes: :cry:

MasterJC
:) :2kiss:

MasterJC

ძლიერი ადამიანი ყოფილხარ, ზოგადად ადამიანები ბედნიერებას იმსახურებენ და თითოეული ადამიანი ვინც კი ჩვენს ცხოვრებაში ყოფილა ჩვენთვის უკეთესობისკენ მიმართულებას გვაძლევენ, ადამიანები არ ქრებიან ისინი ყოველთვის გულში რჩებიან, ფიზიკურად ვერ მაგრამ ყოველთვის შენთან არიან, შენთვის საყვარელ ადამიანს კი გაახარებდა ის რომ შენ კარგად ყოფილიყავი :2kiss:

Universe´

ეჰ სიზარმაცე მუშაობას გამორიცხავს

კრიზისი იდეაში არც მაქვს, უბრალოდ წლებია რაც ბევრი ფსიქოლოგიური პრობლემა მაქვს, და ამას ემატება ის რომ ისეთ გარემოში ვარ გაზრდილი რო გამოხატვის უნარი მაქვს საერთოდ დაკარგული, მიყვარს სიცოცხლეც და იმის უნარიც მაქვს რო მაგალითად დილით უბრალოდ ყავა დავლიო და თუნდაც მზის ამოსვლით ბედნიერი ვიყო, მაგრამ წლების მანილზე ინდენი ნეგატივი მაქვს დაგროვილი რო ხშირად ვგრძნობ რო წკიპზე ვარ, სუიციდი 2ჯერ ვცადე, ბოლოს ძალიან ვიყავი დარწმუნებული რო მოვკვდებოდი მაგრამ რავიცი რანაირად გადავრჩი, მაგის მერე რამდენიმე საინტერესო ფაქტი მოხდა უშუალოდ იმდღეებში და მართლა მქონდა იმის განცდა რო ძალიან დიდ სისულელეს ვაკეთებდი მაგრამ ნუ ისევ დამეწყო ფიქრები, თან ვერც დახმარებად ვერ ვთხოვ ვერავის რო თუნდაც დაველაპარაკო და მაგით მაინც დავიცალო ემოციისგან, არადა არც ჩაკეტილი ადამიანი არვარ, პირიქით
* * *

გეთანხმები ძალიან ბევრ რამეში, ბევრი ვიცი და ვხვდები მართლა, უბრალოდ აი შეგრძნება მაქვს რომ დაკარგული ვარ, იდეაში მასეცაა, ბევრი რაღაც ვცადე და გადავიღალე რო ვერსად არგილს ვერვპოულობ, არადა შინაგანად სულ ისეთი შეგრძნება მაქვს რო თითქოს პატარა ტიპი მყავს და გაჩერების საშუალებას არმაძლევს, არ ვოისტავდი ხოლმე აქ, ამ შემთხვევის მერე დავიწყე, კარგია რო ხართ ისეთი ხალხი ვისთანაც შეიძლება დალაპარაკება