სუიციდი ნაწილი VIII, თვითმკვლელობა

Nothingxd
KobSak
მაინც დავიბრიდებით და არ ჯობია ღირსეულად ვიდგეთ სადამდეც ვიდგებით?

თუნდაც ცოდვებში, შეცდომებში, ქარტეხილებში. ლიჟბი არ გავტყდეთ და ბოლომდე მივიყვანოთ ცხოვრება.

თავის დაბრედვა ლაჩრობა არ იქნებოდა?

სუციდს რო ტაბუ ადევს არაა კაი
სუიციდიც მგონია რო არაა კაი
ევთანაზია დაშვებული უნდა იყოა
კიდე ნორმალური სტრუქტურები უნდა იყოს რომ მიმართო დასახმარებლად
ფსიქოლოგს ფსიქიატრს თუ სხვა ექიმს უნდა ჰქონდეს ნორმალური ანაზღაურება მაგრამ ვისაც ასე აქვს დანძრეული იმათ მცირე ნაწილს აქვს ფული

და სანამ ყულფში გაუყრი თავს საშუალება უნდ ამოგეცეს რომ სცადო მოტრიალება
სანამ არ აყირავდები მანამდე რო არავის ადარდებს (თავისიც გაჭირვებიათ ხშირად) ეგ ცუდია

კიდე მეტად ახდენს დისტანცირწბას ადამიანისას

ლიტერატურულ პალიტრაში იყო ბევრი წლის წინ მოთხრობა ფსიქოლოგიურ ჯგუფზე იყო. ნარკომანთა ჯგუფზე და ალკოჰოლიკზე

გამარჯობა
მე ჭღრპღრ ვარ და.მინდა შუბლიტ შევასკდე ავტობუსს
რაღაც ეგეთი ჯგუფები კარგი იქნება რომ იყოს

ვინც ტრავმები გადაიტანა მათთვის და ვინც ცუდადაა

MasterJC
ჰო, ეგეთი ჯგუფები მაინც უნდა იყოს, გეთანხმები; "მებრძოლთა კლუბში" რომ არის. მე ჯეკის უიმედო მზერა ვარ. :დ

არ მაქვს ნანახი

ეს ქართული მოთხრობა კი თავში ჩამრჩა

გამარჯობა. მე მარიამი ვარ. ნარკოდამიკუდებული. 4 წელია სუფთა ვარ თუ რაღაც ეგეთი ფრაზა


ადამიანებს დროულად უნდათ შველა სანამ გაეყრძობათ


მე მგონია რომ მე გავუძლებ.
გამოცდილებაც მაქვს
ენოციურ ტრაკში ყოფნის.თვითგვემის
ამპარტავნების
ბედნიერევის
მადლიერევის
სოუვარულის და ა.შ.
და შევადარებ დავამუშავებ ამოვალ

მაგრამ ვისაც არ აწვს?

პირველად როცა მოვხვდი ღრმად ტრეაკში მაშინ სხვა დამეხმარა ისე რომ თავადაც ვერ ვხვდებოდი.

ხოდა რო გამოვედი მერე მივხვდი

როცა სხვა გიდგას გვერდით მაშინნუკეთესია

MasterJC

მაგ ჟურნალს ხშირად ვკითხულობდი, მაგრამ სამწუხაროდ ეგ მოთხრობა არ მახსოვს.
მებრძოლთა კლუბი კი მაქვს ნანახი.

მე რამდენადაც ვიცი გამოსავალი რომ არის რეაბილიტაციის ცენტრი ვერაზე იქ იმართება უფასო შეხვედრები, სადაც დამოკიდებულები უზიარებენ ერთმანეთს თავიანთ პრობლემებს.
თან პირველი კონსულტაციაც უფასოა მგონი

forumistvis
არც კი ვიცი აქ რამე თუ არსებობა

მგონია რომ ასეთი აქტივობები უნდა ფინანსდებოდეს


ილუზიონისტი რომ იყო ვადაჭკორია გახსოვთ?
წლების წინ მასთან ინტერვიუ იყო რომელიღაცა ყვითელ ჟურნალში. ან სარკე ან თბილისელები ან რამე ეგეთში

ჰოდა სათაური დამამახსოვრდა. იმაზე იყო. როგორ გახდა ილუზიონისტი

"უფულობით გამოწვეული დეორესიის სამკურნალოდ ნაშოვნი ფულის ამბავი"თუ ამგვარი ერქვა

უფულობიაგან ჰქონდა დეპრესია. მივიდა ფსიქოლოგთან და შემაპარა 50 გწლა და გიშველიო
წავიდა და მოახერხა ფულის გამომუშავება

ფული რო იშივა კი გაქრა თითქოს დეორესია. თავი უეკთ ვიგრძენი და აღარც წავსულვარი

ეგ მახსენდება

დეპრესიის და ცუდა დყოფბისას პროდუქტიულობაც შეიძლება იკლებდეს ან ეს უფულობა იყოს მიზეზი. და ფული თუ არ გაქვს აიშვირე ფეხებია სიტუაცია ფაქტიურად.

მოსკოვის მერე მინდოდა ჰიპნოთერაპიის გავლა ან რაიმე სხვის. ცუდად როცა ვიყავი
ვირბინე და ფსიქოლოგს ვერ მივაგენი. 2-3 შეხვედრაც მქონდა. მაშინ არ ვიცოდი რომ ეს ჰიპნოთერაპია იყო და ის რომ სხვა მეთოდებიც არსებობს
და ვისაც შევხვდი და დავურეკე ვერავინ მითხრა იქ რა გამიკეთეს

ხოდა ბოლოს დავიკიდე. ჩემით გამოვედი რა

MasterJC
ნახე + თუ წაიკითხავ მთლად უკეთესი. თავის დროზე მაგრად იმოქმედა ამ ნაწარმოებმა.


მარტო უფულობაც არაა პრობლემა. დეპრესია ფულიანებსაც ისევე ემართებათ, როგორც ღატაკთ, მაგრამ რა თქმა უნდა, ამ უკანასკნელს პირველად ყოფნა ჯობს ძირითადად; სხვა თუ არაფერი "პროფესიონალს" მაინც მიმართავ, ჰო.

(IMG:https://img.forum.ge/GlivviWhiJ8I9.gif) .

დავიღალე

რაც დრო გადის მით უფრო მენძრევა :facepalm:
* * *

არ ვაპირებ თავის დაბრედვას

სადამდეც გავძლებ გავძლებ.

ეგ აქ საქართველოში გონიათ ეგრე. რეალურად ყველანაირად შეიძლება იყოს ფინანსურად უზრუნველყოფილი და მაინც ფიქრობდეს. ადამიანი არაა მხოლოდ ბიოლოგიური არსება რომელსაც მხოლოდ პირველად მოხოვნილებები ესაჭიროება. ის არის ასევე სულიერი არსება.
* * *
ინდიფერენტულობა არის ყველაზე საშინელი. მაშინ როცა აქტიურად ვფიქრობდი სუიციდზე უფრო ვიყავი ცოცხალი. ხანდახან მაინც მიხაროდა რამე, ბრაზს გამოვხატავდი, სიხარულს, აგრესიას... მუსიკა ზემოქმედებდა და შთამაგონებდა.
ახლა, ამ ეტაპზე ყველანაირი ენერგია და რესურსი განლეულია. ფიქრის თავიც კი არ მაქვს.
ეს მდგომარეობა გაცილებით უარესია. ცოცხალ მკვდარი. არაფერზე აღარ გაქვს რეაქცია როგორც მიცვალებულს.

აღარც პროტესტი, აღარც ზიზღი, აღარც სიძულვილი. სრული სიცარიელეა შიგნითაც და გარეთაც.

jezzi
ნიჰილიზმია

ყველაზე ბოროტი იარაღია ადამიამების და საზოგადოებების დასანგრევად



რვეუკში ვწერ გეგმებს

უფრო უნომროდ გაფანტული წერტიკებია რომლებიც ოდესმე თუ დაუკავშირდება ერთმანეთს, არც კი ვიცი
.რაღაცას ვეპოტინები რომ საყრდენი წერტილი ვიპოვო და თავიდან ავაშენო ცხოვრება

რო დავიბრიდო მაგაშიც ვერ ვხედავ აზრს

მიზეზს ვეძებ რის გამოც უნდა ვიარსებო
.არ არსებობაზე რატომ ვამბოვ უარს ვიცი
მაქვს რამდენიმე მიზეზი


არსებობის მიზეზები არ მაქვს
ამ დრის შეიძკება აირჩიო რამე რის გამოც არსებობ..ვინმეს არჩევა უაზრო და წარმოსახვითი ფუფუნებაა. არავინ არავის არ ეკუთვნის

თუ ორმხრივი გრძნობა არაა მაშინ ვინმეს არ უნდა გამოეკიდო

ძაღლი
კატა

ისე ბავშვებიც შეიძკება

მოუარო.იზრუნო.და სიყვარულის ცადო გასცე
.კაი გრძნობაა სხვას როცა ახარებ

MasterJC

მოვლით არავის მოვლის სურვილი არ მაქვს.
არც ვინმეს სიყვარული მესმის.
არ მჯერა საერთოდ მაგ გრძნობის.


პანდემიამ კიდევ უფრო გულგრილი და გულცივი გამხადა.
ინდიფერენტულად აგრესიული და ბოროტი.
აზრს აქამდეც ვერ ვუჭერდი ვერაფერს.
ახლა განსაკუთრებით.
ის კი არადა აქამდე სუიციდის იდეა მამშვიდებდა და ერთგვარ "საყრდენად" იყო ჩემთვის. ახლა ვერც მაგაზე ვკონცენტრირდები.
უბრალოდ სულ ერთი გახდა ყველაფერი.

ჯერ ზოგადად გამოწვეულმა სიტუაციამ პანდემიის გამო ძალზე ცუდად იმქომედა ჩემს ფსიქიკაზე მერე უსუალოდ კოვიდი გადავიტანე და მაგან საერთოდ დააგვირგვინა.
გამიმწვავა დაავადებები და ახლებიც დამიმატა.
წელიწადზეა მეტია საკუთარ თავს ვერ ვიბრუნებ.
დაბრუნებაზეც აღარაა საუბარი. დღითი დღე უარესობისკენ მიდის ყველაფერი და ამას კიდევ უფრო მეტად ეწირება ჩემი ჯამრთელობა.

jezzi
რამე სხვაზე გადაიტანე ყურადღება
რავი, შენს ადგილზე არ ვარ და ვერ ვიტყვი რამდენად კარგად ან ცუდად გაქვს საქმე სუბიექტური ან ობიექტური ვერ ვიქნები, არ ვარ შენს ადგილზე

მე რაც დამხმარებია, ესაა რაიმეზე ყურადღების გადატანა
ლაილაი სხვებთან, აცაბაცა თემებზე
რაღაცის წაკიხვა, ყურება, თამაში და ა.შ>
საუზმე მოიმზადე ხოლმე, ან ყავის მომზადება დაამუღამე, რიტუალები გამოიმუშავე და ა.შ.
მაგალIთად 2 დღეში ერთხელ იპარსავ წვერს
ძილსი წინ აუცილებლად ალაგებ ოთახს
გაღვიძებისას ტელეფონს არ დახედავ სანამ ჩაის/ყავას არ გაიმზადებ დ აა.შ.

MasterJC

გამოუვალი მდგომარეობა არ არსებობს რომ ამბობენ ეგ არის ტყუილი და თვალებში ნაცრის შეყრა.
ჩემ მდგომარეობას ქვია ეგ.

არაფრის ინტერესი მაქვს. განულებული და მინუსებშია გასული. არ მყავს მეგობრები (არც მყოლია არასდროს) და ახლო ადამიანი ვისთანაც სურვილი მექნება რაიმის საუბრის.
გარდა ამისა ვარ საშინლად ასოციალური და სოციოფათი.
ყველაფერი მეზარება აზრის მოკლებულობიდან გამომდინარე და უმოტივაციობისგან.

jezzi

ეგ მდგომარეობა შენი დაბადებიდანაა, აქამდე უცვლელია თუ რატომ?