მე ანუ ჩვენ XXXVIII, 100th Window

ეს ერთი იყო, ვისაც ცოტა ესმოდა.
ესაც აღარაა.
აღარ ისმინება ჩემი ფიქრები.
წვეთ-წვეთობით ვქრები.

ძილს ვერაფრით მივეჩვიე.. ექიმებს ვერ ვაჯერებ, რომ თვალებში ყვავილების ბაღი მაქვს და თუ დიდხანს დავხუჭავ, მომიკვდებიან. ყვავილებიც მომიკვდებიან. ისედაც ხომ ყველა მიკვდება.. ნეშომპალების სუნს ვერ ვიტან, მაშინებს..
ისევ მაძალებენ, რომ მალევე ჩავაქრო ოთახში სინათლე, თორემ მწერებით აივსებაო.. ისედაც ვიწრო ფანჯრიდან, ძლივს აღწევს სამყარო.. აქ მწერებს რა უნდათ, აქ არავის ადგილი არაა. არც ჩემი, მაგრამ არ მიშვებენ.
პლასტელინისგან ტალღები გამოვძერწე და ლოგინთან მიწყვია. ველოდები როდის გაწვიმდება, რომ ტალღები აბობოქრდნენ და იქნებ წყალმა მაინც წამიღოს, იქნებ სუნთქვა შემეკრას და აღარ ინათოს.. მაგრამ არაფრით გაწვიმდა, რომ გათენდება ქაღალდისგან ღრუბლებს გამოვჭრი. როგორ ვერ მოვიფიქრე, რომ თუ ღრუბლები არ მექნება, ვერ იწვიმებს..
ჩემი არავის სჯერა. მე კი არ მჯერა, რომ ვარსებობ. ალბათ ვიღაცის სიზმარი ვარ. მას სძინავს დიდიხნით მე კი მინდა რომ გაიღვიძოს და გავთავისუფლდე. მისი სიზმარი არის კოშმარული. მოდიან ადამიანები, თეთრი ხალათებით, როცა მე ოთახში ცეკვას ვიწყებ პლანეტებთან. მოდიან და მიკეთებენ მწარე წამალს. მიწის თოკებით მიბამენ ხელებს, რომ ცას ვეღარ მივწვდე.. გემუდარები ჩემო ადამიანო, გაიღვიძე და გამიშვი ამ სიზმრიდან..
ჩემი შვილი მენატრება. მას ვეღარ ვხედავ. მითხრეს რომ ახლა ღრუბლებში ცხოვრობს და იქ პატარა ფრთიანი არსებები უვლიან.. მეშინია, რომ სიზმრები აწუხებენ, ან ძილის დროს საბანს არავინ უსწორებს..
გათენდება და ღრუბლებს გამოვჭრი. იქნებ, ჩემი შვილი ამ ღრუბლებში გადმოსახლდეს. ან იწვიმოს მაინც, წყალმა მაინც წამიღოს..

:user:.

ხო ღამეა და ხო მეძინება და ხო მეზარება ყველაფერი და იცი რა? ავდგები და დავიძინებ. ხვალ თუ არ გავაკეთე ზეგ ხო მაინც ვიზამ, ეგაა და ეგ, რა

ისე ამ გახსენებაზე, ის რომ არაფერს გვწერს?

რამდენი სლინჯობა შეიძლება დაგესიზმროს ერთ ღამეში და ძილი გაგიფრთხოს?
დავიღალე,ჯეკ.
ბაწარი მენატრება.

ახალგაზრდა კაცის სიკვდილი ძალიან დიდი უბედურებაა

მთელ ქვეყანას შემოვივლი და ბოლოს, ჩემს უბანში, ზებრაზე გადასვლისას გამიტანენ- ასეთი ქინება ჩემი ბოლო.

წელს უკვე მეორეჯერ სანტიმეტრებში გავასწარი, თორემ გამიტანდა :mad:

ვინც ამათ მართვის მოწმობას აძლევთ :mad:

:mo:

ვეხვევი რულზე ლიანივით
ვეფხვივით ჭრელი განწყობისთვის
მიწაში ჩარგულ ზამბახის ფესვს
დავუსხავ წყალს, მე
როგორც ნამცხვარში პავიდლო, ღრუბელი ცურავს
ხანდახან მზე თითქოს თვალებს მიწურავს

ინტერვიუინტერვიუინტერვიუინტერვიუინტერვიუინტერვიუ
არ მინდა ეს დედა ნატირები ინტერვიუს ჩაწერა
ხვალ ბოლო დღეა
არ გადავაგზავნო?
გული ცუდად მაქვს უკვე

აი ყველას ყველაფერი გამზადებული როგორ უნდა , მე თუ ვიწვალე, ჩემით გავაკეთე და გავარკვიე , ადგნენ და გაანძრიონ ერთი ადგილი :/

ადრე დაძინებას ვეჩვევი :boli:


ჰომ

როგორ არ მიყვარს სხვის აზრზე დამოკიდებულები :down:
სამწუხაროდ 75%-ს შეადგენენ
რა გინდა რომ ქნა

This post has been edited by Asklipiodotaa on 21 May 2020, 01:35

მეორედ დავიბადე და სულ თავიდან ვსწავლობ, კი არ მასწავლიან, მე ვასწავლი საკუთარ თავს.

მინდა სწრაფად გავიარო ეს გაცდენილი წლები და დავეწიო ჩემს პირველად დაბადებულ "მეს".

არ გამქრალა, არსებობს... მელოდება, რომ მერე ერთად გავიაროთ დარჩენილი გზა...

მე ანუ ჩვენ :)

როგორც იქნა-დაცხრა ქარი სიბობოქრის.