ჯოჯოხეთი რომ არსებობდეს, ყველასთვის ინდივიდუალური სტრატა,
ვიცი ჩემი როგორი იქნება:
რაღაც რომ გაინტერესებს, მაგრამ იდეის ვერბალურად ჩამოყალიბებას თავს ვერ აბავ,
აი, იცი რა გაინტერესებს, როგორ გინდა შეისწავლო, აღწერო, გაანალიზო, დაასკვნა, მაგრამ ვერ აკონკრეტებ.
იმდენად ბუნდოვანია, ზოგადია. შენ, კიდევ, კერძო ქეისი გჭირდება.
მერე კითხულობ, კითხულობ, კითხულობ, 1000გვერდამდე ადიხარ დამატებითი ლიტ-რით და ხვდები, ამ ტექსტებმა კიდევ უფრო დაგაშორა იმას, რაც გაინტერესებს.
in conclusion, სოკრატეს ახალ ინტერეპტაციამდე მივედი:
ვიცი, რომ რაღაც მინდა, მაგრამ არაფერი არ ვიცი ამ მინდას აღსაწერად.
» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «
ლამისაა კედელს ვურტყა თავი. აღარ შემიძლია.
დავნებდი ამ ტექსტს.
სანამ დაკონკრეტების და განსაზღვრის მუზა მოვა, ყოველ ბუნდოვან ასპექტს ყვითლად ვაჰაილაითერებ,
იმედია, ბოლოს ყველას ჩასწორებას მოვასწრებ და ,,რაღაც", ,,კი ეს" და სხვა დაჰაილაითებული შენიშვნებით არ გავუგზავნი