ცივი ომის რეჟიმში ვიმყოფები.
მაქსიმალურად ვიცავ თავს, ვერევი , მაგრამ გამომფიტა.
ხანგრძლივი ბრძოლის მდგომარეობა არაა ჩემი, ენერგიას მაცლის.
აი, ამ წამს რა მინდა, ზუსტად მეც არ ვიცი, როგორი დასვენება ...
ალბათ , მშვიდი, ტკბილი , გვიანი შუადღის ძილი.
კვირა უნდა იყოს კვირა და დაისვენო.
წუწუნი N2
სამაგიეროდ, ის + 2 კგ მოვიშორე

)
წარსულის ამბების გახსენებამაც გამომფიტა.
აღარ მინდა ნიშნებზე დაკვირვებაც, უფრო მრევს...
დღეს უნდა დავიძინო , ნორმალურად !
* * *
დავიწყებული მაქვს შენი სიყვარული და არც მინდა გახსენება

ძალიან მატკინე, მაშინ.
ბევრი დრო გავიდა , ბევრი ვინმე მოვიდა და წავიდა.
მე ბედნიერი ვარ დღეს, არ ვარ სავსე, მაგრამ ბედნიერი ვარ, რომ ცოცხალი ვარ.
ერთ დღეს ყველა მოვკვდებით.
ეს გახდა ჩემი საზომი.
ამიტომ, აღარავის ვაიდეალებ და არც ველოდები.
თუ პატიებას მთხოვდი, გეტყვი, რომ გაპატიე. მხოლოდ შენ არა, ყველას.
მიწიერ გრძნობებზე მაღლა დავდექი.
საკუთარ თავში ვპოულობ იმას, რასაც სხვებში ვეძებდი.
მიყვარს სიცოცხლე და სასწაულებისაც მჯერა.