რატომ ვუკეთებ ამას საკუთარ თავს, არ ვიცი. არც მჯერა
ის ეფორტი, რასაც წლების მანძილზე უმადურ ადამიანებში დებდი, საკუთარი თავისთვის რომ დაგეთმო, დღევანდელი დღე უკვე წარსული იქნებოდა.
და რომ მოხვედი სიხარულიც ვერ მოგიტანა.
რატომ დავკარგე მადლიერების გრძნობა საკუთარი თავის და საკუთარი შრომის მიმართ.
შენი დამსახურებაა, შენი. არავის სხვის.
პ.ს.
ქვების უკვე დიდი ხანია აღარ გვეშინია.