შენი თმა კოკაინია, შენი ხმა ექოა, რომელიც ჩემამდე აღწევს და შრება...
ბუნდოვნად მახსოვს ამდაგვარი რომანტიკული სიტყვები ბოლოს როდის მსმენია , ყოველ შემთხვევაში ამ ცხოვრებაში არა, თორემ ისევ მემახსოვრებოდა. ოდესღაც, სხვა ცხოვრებაში ჩამჩურჩულა თითქოს ვიღაცამ, რომელი ცხოვრების მეხსიერების მოგონების სადღეგრძელოც კი აქამდე ვერაფერმა აღადგნა, ისევ ამ სიტყვების გარდა, რომელიც ავტორის სულს და არსებას დაატარებს თავის თავში, რომელიც საზღვრებს, დროს , სიკვდილს და არანაირ წესს არ ემორჩილება, გარდა ერთადერთისა - რომელიც სიყვარულია ..