ვისთან იმეგობრებდი?

როგორია მეგობრობის მომცველ რომანტიულ კავშირში რომანტიული ურთიერთობის დასრულებისას განვითარებული სხვა სცენარი?

სხვა სცენარში ურთიერთობა სრულდება იმიტომ, რომ თურმე არც არასდროს ყვარებიათ ერთმანეთი, როგორც "მეგობრების" შემთხვევაში იყო, რომ არც არასდროს ყოფილან მეგობრები. თურმე დროებითი გატაცება ჰქონდათ ერთმანეთის მიმართ, თურმე მზად არ იყვნენ, რომ ჭირშიც და ლხინშიც ერთად ყოფილიყვნენ, თურმე საკმარის პატივს არ სცემდნენ ერთმანეთს, რომ არ ეღალატათ, არ მოეტყუებინათ და კიდევ მრავალი სხვა.

_Pagliacci_
ჩვენ ხომ იმ ვარიანტს არ განვიხილავდით, რომელშიც თურმე არასდროს ჰყვარებიათ ერთმანეთი.
განვიხილავდით ვარიანტს, როცა სიყვარული იყო, მაგრამ რომანტიული ურთიერთობა დასრულდა

ასეთ შემთხვევაში რატომ ყველა სცენარში ვერ გადარჩება ხოლმე მეგობრობა, თუკი მეგობრობა ყოველთვის სამუდამოა, ხოლო სიყვარული, როგორც ამბობ, ყოველთვის მოიცავს მეგობრობას?

This post has been edited by Genevieve on 31 Jan 2026, 17:18

Genevieve

კი ბატონო, თუ რეალურად სიყვარული იყო, მაშინ ის მეგობრული კავშირი რჩება ურთიერთობის დასრულების შემდეგაც.

როგორც მივხვდი, შენ გაინტერესებს შემთხვევა, სადაც სიყვარული იყო, შემდეგ რომანტიკული ურთიერთობა დასრულდა, მაგრამ ამ ადამიანებმა საერთოდ გაწყვიტეს კავშირი ერთმანეთთან და არ შეინარჩუნეს მეგობრული ურთიერთობა, ხომ ასეა? აქ უკვე ადამიანებზეა დამოკიდებული. ზოგ შემთხვევაში შეიძლება ცალმხრივი გრძნობა იყოს შემორჩენილი, ზოგ შემთხვევაში შესაძლოა ამ ადამიანების მომავლისკენ სწრაფვას და "move on"-ს რასაც ვეძახით, უშლიდეს ხელს და შესაბამისად, ერთ-ერთ მთავარ მოთხოვნილებას ადამიანისას, რასაც ჰქვია შესაფერისი პარტნიორის პოვნას ეწინააღმდეგებოდეს. ზოგი ადამიანი ვერ პოულობს სხვა ადამიანს, სანამ ის წინა ადამიანი ისევ აქტიურად არის მის ცხოვრებაში.

ზედაპირულია ურთიერთობა, როცა ადამიანს კი არა შენს წამოდგენებს ხედავ, როცა სარკეში ჩახედვით კმაყოფილდები.

მეორე კანი ისაა რასაც მთლიანად არ იცნობ, მაგრამ მზად ხარ შესაცნობად. რაც არ გაშინებს სარკის ანარეკლივით.
უბრალოებაა, დამალული გრძნობების გარეშე.

:rolleyes:

_Pagliacci_

მე ვცდილობ, მივხვდე, რა არგუმენტს ეფუძნება მეგობრობის მუდმივობის შენეული იდეა სამყაროში, რომელშიც არაფერია სამუდამო, ყველაფერი გარდაქმნისთვის არის შექმნილი, ყველაფერი ცვალებადი, გარდასახვადი და წარმავალია.

Dustfinger
რა ნაფიქრი და განცდილი ახსნა იყო. სიტყვებში სული ვიგრძენი

Genevieve

ყველაფერი, რაც ჩვენთან ასოცირდება წარმავალია იმიტომ, რომ თავად ჩვენ ვართ წარმავალი. სანამ ვართ, მანამ გვექნება გულში ადგილი ჩვენი მეგობრებისთვისაც და თუ წინასწარ ჩავთვლი, რომ ყველა ურთიერთობა, რაც ცხოვრებაში მაქვს, წარმავალია და ხვალ ან ზეგ დასრულდება, მაშინ ხვალამდე ან ზეგამდე არც მოვიცდიდი და დღესვე დავასრულებდი. მეგობრობის იდეა იკარგება ჩემთვის, თუ ის წარმავალია.

_Pagliacci_

ჰოდა, როგორ გაქვს გულში ადგილი მეგობრებისთვის, თუ, როცა ურთიერთობას მეტი რესურსი დასჭირდება ვიდრე ჩადება შეგიძლია, გულიდანაც მოიშორებ და იტყვი, ე.ი. არც არსებულაო?

This post has been edited by Genevieve on 1 Feb 2026, 20:18

Genevieve

მაგალითი კარგი იქნებოდა, რას გულისხმობ მეტი რესურსის ჩადების საჭიროებაში.
მეტი რესურსის ჩადების შეუძლებლობის მიზეზით მეგობრობა არ დამისრულებია, რომანტიკული სახის ურთიერთობა - კი.

_Pagliacci_
რა მიზეზით დაგისრულებია?

Genevieve
მაგის აქ დაწერა არ მინდა. პირადში გეტყვი, თუ გაინტერესებს.

ტიკტოკი ჩამოვსქროლე. ადამიანი კითხულობდა, ლოცვა მეზარება და რა ვქნაო. სასულიერო პირმა უპასუხა, ლოცვა კი არა, კითხვა გეზარება. ღმერთს ელაპარაკე იმაზე, რაც მართლა გაწუხებს, შენი სული გაუხსენი და ეგ იქნებაო.
არ ვიცი, რატომ გამახსენდა აქაურობა. ვიფიქრე, ნეტა ფორუმელები ღმერთთან საუბრის დროს მაინც თუ ახერხებენ საკუთარ გულებამდე ჩასვლას თუ ღმერთთანაც იმიჯების ტყვეები და მარიონეტები არიან-მეთქი.

ღმერთი მხოლოდ საწუწუნოდ და თავის სამართლებლადაა საჭირო ადამიანისათვის
გულწრფელად ძირითადად არ საუბრობენ ხოლმე არავისთან

https://www.facebook.com/100081012427757/po...A2FMTb2MvTsjnl/

კაი რაააა :cry:

არადა, ძაან კაი ხასიათზე ვიყავიიიი

* * *
რაც მე ვიჯღავლე

https://www.facebook.com/reel/2236783373817...S40aB7S9Ucbxw6v

ჯიზეს ქრაისტთან ^^

ვინც მყავს, მაგათაც ვეღარ ვნახულობ, უკვე წარმოსახვით მეგობრებად ვიქეცით ერთმანეთისთვის და ახალის დრო სადღაა :დ