ევროპის ერთა თასი 2008/2010, 2011წ. მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი

კი ვინაღდებთ მაგრამ მსოფლიოს წილისწრა რა ცუდად არის განაწილებული მემგონი მეორე გუნდად გასვლა ბევრად სჯობს პირველი ადგილიდან გასვლას.
მაგრამ მაგის გამო რუსეთს ხომ არ მოვაგებინებთ, ბლიად.

ნამდვილად ვერ მოვაგებინებთ

რამდენი პოსტიც მაგ თემაზე დაიწერა 2008 წლის 1 დეკემბრიდან
სულ იმ სირინოზი ირბ-ის ჯანში იყოს

ვერ ისწავლეს მაგ მახინჯებმა სხვა სპორტებისგან:
ჯერ უნდა გაირკვეს ყველა ფინალისტი
და მერე უნდა ყარო წილი!

მაგრამა მაგ ბითურებს

1) სულ სირზე ჰკიდიათ ჩვენებრ არიფთა შანსები და მიზნები

2) და ჰგონიათ, რომ თუ ძაან ადრე დაალაგებენ სახლიკაცებს პულებად,
ათი ბილეთით მეტი გაეყიდებათ, ვიდრე დროული წილისყრისას

@

სულელური წილისყრაა აშკარად მაგრამ მაინც პირველი ადგილით ჯობია გასვლა.

აბა რუსებს ხო არ ავუთმობთ თამაშს

რუსეთის ნაკრებში 3 ქართველიაო ამბობენ მართალია?

.

ნეტა თუ ითამაშებენ ჩვენ წინააღმდეგ. რა ნამუსით უნდა გვეთამაშონ ტო

irakli333

მე თუ მკითხავთ არანაირი მნიშვნელობა არ აქვს საქართველო რომელ ჯგუფში მოხვდება ამ მსოფლიო თასზე.

სიმართლეს თვალი გავუსწოროთ, როგორი სუსტი ჯგუფიც არ უნდა შეგვხვდეს (არადა ესეთი არცერთი არ არის) იმ რაგბით რასაც ჩვენი ბიჭები თამაშობენ წარმოუდგენელია ჯგუფიდან გასვლა.

ამიტომ რაც უფრო ძლიერი იქნება ჯგუფი მით უკეთესი.

ჯერ ერთი ნაკრები უფრო მეტ გამოცდილებას შეიძენს რაც უდავოდ გამოადგებათ მომდევნო 4 წლის განმავლობაში და მეორე ძლიერ მეტოქეებთან უფრო კარგად გამოჩნდება ჩვენი ნაკრების სუსტი მხარეები რომელთა გამოსწორებაზეც უნდა ვიმუშაოთ მომავალში, თუ გვინდა რომ ნამდვილ სარაგბო ქვეყანად ვიქცეთ და ირლანდიასთან გმირული თამაში 2007 წლის შემოდგომაზე გამონაკლისად კი არა წესად ვაქციოთ.

ამას სხვანაირად პროგრესი ქვია.
ჩვენი მიზანი დღეს რუსეთის ჯობნა კი არ უნდა იყოს (ეს უბრალოდ სირთულეა რომელიც უნდა დაძლიო თუ გინდა მიზანს მიაღწიო) არამედ ისეთი ნაკრებების დამარცხება როგორებიცაა ტონგა, სამოა, ფიჯი, იტალია, ა.შ.შ. იაპონია და კანადა.
თუ ესე ვიაზროვნეთ სულ რომ შუაზე გაიხენ რუსები თავისი გაზისსუნიანი ფულით ვერასდროს ვერ მოგვიგებენ.
ხოლო თუ ვიტყვით რომ რუსეთს ვამარცხებთ, მსოფლიო თასზე გავდივართ და ეს ჩვენნაირი პატარა ქვეყნისთვის მაქსიმუმია მაშინ არ გავა 5-6 წელი და რუმინეთის ამბავი დაგვემართება.

ერთ ადგილზე დგომა თანამედროვე რაგბში შეუძლებელია.
ან პროგრესირებ ან იძირები.
ჩვენი პროგრესი კი დიდათ არ შეინიშნება თუნდაც 2007 წელთან შედარებით.
ეს ეხება ისე როგორც რაგბის პოპულარობას და სიყვარულს ქვეყანაში ისე ნაკრების თამაშის ხარისხსაც.
ხოლო მსოფლიო თასზე ზედიზედ სამჯერ გასვლა ჩვენი მორაგბეების პირადი გმირობის და თავგანწირვის დამსახურება უფროა ვიდრე ქართული რაგბის ეტაპობრივი პროგრესისა.

რატომღაც მეჩვენება რომ ძალიან მძიმედ მივიწევთ წინ

გეთანხმები სრულად

მივიწევთ კი?

პორტუგალიას რუსეთს და გერმანიას რომ ვუგებთ ეს წინსვლა არაა
მაგას ადრეც უპრობლემოდ ვაკეთებდით

მაგას გავიძახით უკვე რამდენი ხანია!

Lukas & Nikos Mama
რა მაინტერესებს. ამ სურათზე




ამ სურათზე 13 ქულა რატომ გვაქვს? მე როგორც ვიცი 20 ქულა გვაქვს. ანუ მოგებაზე-3 ქულაა, ფრეზე 2 ქულა და წაგებაზე 1 ქულა. გამოგვდის 20 ქულა

მთლად ასეც არ არის.



შედარებისთვის 2009 წელს გუნდების რაოდენობამ მოიმატა 2-ჯერ. შენდება სარაგბო სტადიონები როგორც თბილისში, ასევე რეგიონებშიც. ძლიერდება შიდა ჩემპიონატი.


ასე რომ ეს ყვალაფერი მოგვცემს მომავალში ძალიან მაგარ შედეგს. უბრალოდ ეროვნულ ნაკრებზე ჯერ ეს ვერ აისახება.


პ.ს. ფიჯის მოსახლეობა არის 800 000 და ჰყავთ 80 000 რეგისტრირებული რაგბისტი. საქართველოს მოსახლეობაა 4,4 მილიონი და გვყავს მხოლოდ 4 500 რეგისტრირებული რაგბისტი. ხედავთ რა უდიდესი პოტენციალი აქვს რაგბს საქართველოში? უბრალოდ დრო სჭირდება ყველაფერს.

This post has been edited by Dato-Tolordava on 15 Feb 2010, 20:48