საკუთარი ლექსები

Josef K ოოო, სკოლა :)
სკოლის დროს მეც კარგ თემებს ვწერდი. ქართულის მასწავლებელს ძალიან ვუყვარდი
თუმცა მან ჩემი შეფარული ნიჭის შესახებ არაფერი იცოდა :)

ისე, მე სკოლისდროინდელი თემების კითხვა არ მიყვარს. ძალიან ბავშვურად მეჩვენება. აი, ლექსები - რამდენიც გინდა.

Profie მგონი, ერთადერთი პოეტიც. ჩემი მიმართულება უნდა შევქმნა პოეზიაში.

ლექსი, რომელიც ეზღვნება "ეი-ი-ეს თელასის" ინფორმაციული ტექნოლოგიების განყოფილებაში გამართულ აჟიოტაჟს, რომლის მიზეზი იყო კომპიუტერებიდან მოდემების ამოძრობის ღამეული ოპერაცია (მოდემები რად გინდათ, ინტერნეტი გამოყოფილი ხაზით გვაქვსო)

მოდემი ამომაცალეს
ახლა ვზივარ და ვგოდებო
თვალიდან ცრემლი ჩამომდის
"სადა ხარ, ჩემო მოდემო"
:)

დილით მოვიდნენ, მოდემები აღარ დახვდათ კომპიუტერებში და...

Majamebis cera ar gexerxebat vinmes?

ამწუთას დავწერე:shuffle:


მიყვარს სმა და მიყვარს ჭამა
იფ რა კაია მწვადიც, ხინკალიც
სად არის სანდროს ცისკო-ს წიგნი?


მკაცრები ნუ იქნებით შეფასებაში - პირველი შედევრია :D:D:D:D:

Sikvdila
dasawyisi kargia, didi momavali gelis poeziis samyaroshi. mweralta kavshirshi rom migigeben da wignebis gamocemasac rom daiwyeb, ar damiviwyo! ;) warmatebebs gisurveb, da gaxsovdes:

"oh, poeziav marad
cis kibeebit msvlelo...
vistvis wkrialo qnarad,
vistvis--krwanisis velo!..."

=lebanidze=

indianag


ჩემთვის კრწანისის ველიც არის და უარესიც :)

QUOTE

იქნებ გადასახადები გადაიხადოთ, უჭირს ქვეყანას

:lol: :cool: :) :P ვაი ეს რა ნახა ჩემმა თვალებმა :lol:

ჰო
პირველ რიგში ელექტროენერგიის!!!
ნუ გამოიგონებ ველოსიპედს, შეიძინე ელექტროენერგია (გახსოვთ ეს რეკლამა?)

კარლ მარქსი ფრიდრიხ ენგელსი.

მე საათი ვიყიდე, გავუყარე მაჯა,
ჯიმი , ჯიმი, ჯიმი
აჯა, აჯა, აჯა.

მშვენიერი ლექსი იყო. მოდერატორი

GT
:lol: :lol:
afsus ra poetebi ikargebian saqartveloshi :weep: :gigi:

Profie ;)

ჟურნალისტის სახლის დირექტორმა, ზურაბ რცხილაძემ ერთხელ ასეთი რაღაც თქვა ლექციაზე:
- მე ქართულ პოეზიას უდიდესი სამსახური გავუწიე...
მერე ჩვენს გაოცებულ სახეებს შეხედა (არასდროს არ ჰქონია პატივმოყვარეობა სისხლში ზურაბ რცხილაძეს და არც ლექსებით იყო ცნობილი) და მშვიდად გააგძელა:
ახალგაზრდობაში ლექსებს ვწერდი და ერთ მშვენიერ დღეს, ჩემი ყველა ლექსი მოვაგროვე და დავწვი, აი ასე გავუწიე ქართულ პოეზიას დიდი სამსახურიო.. ;)

ნეტა ყველა დღევანდელ „პოეტს”, „მწერალს”, ან თუნდაც „მეცნიერს” (დასტა-დასტა რომ აქვეყნებენ თავიანთ ნაცოდვილარს ბუკლეტებად) შეეძლოს ასეთი გმირული (მართლა გმირობის ტოლფასია საკუთარის განადგურება) ნაბიჯის გადადგმა.

ეს არამც და არამც არ ეხება ფორუმელებს (იმიტომ ვწერ, ზოგს უყვარს საკუთარ თავზე მიღება-ხოლმე) უბრალოდ, დღეს უნივერსიტეტში შევიარე და ამ გზავნილის ადრესატი ვნახე:)

კიდევ კარგი, ბოლო აბზაციც დაწერე, თორემ უკვე ჩანგლების გაყრას ვაიპრებდი. აბა, თემასთან ახლოს, მეგობრებო! ნუ გადაუხვევთ თემას!