აკა მორჩილაძე

ქართულის რვეულები მომეწონა ძალიან მიყვარს მოგონებები

კიდე ნაწყვეტი შენი ტავგადასავლიდან,ჰემინგუეი ყვება..

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

This post has been edited by narmonana on 22 Dec 2013, 00:09

--------------------

სახლები დავუწვათ!

მორიდებული ზურმუხტი იყიდება უკვე აქტიურად ტიფლისის წიგნის მაღაზიებში???

კაცმა ცხელ ქვებზე დააფინა კაკლის ხის დიდი და სურნელოვანი ფოთლები და ზედ დააწყო იმ წუთას დაჭერილი თევზი. კოცონი თითქმის მინავლული იყო, თუმცა, ქვები იმდენად ცხელი, რომ თევზი ძალიან სწრაფად შეიწვა. გლეხი მეთევზე მალმალ მარილსა და რაღაც მოწითალო ფხვნილს აყრიდა თევზს, მერე კი ეს შემწვარი ნუგბარი გადაალაგა ხის გობზე და დოქიდან დაუნანებლად მოასხა ღვინო. მერე დავსხედით საჭმელად. მან მითხრა, რომ მაგიდა, რომელსაც მივუსხედით, ცოტათი მარცხნივ უნდა ჩავწიოთ, იმიტომ რომ მზე ჩადის და, სანამ ჩვენ თევზს გიახლებთ, ჩვენს ჭიქებში ჩასხმულ ღვინოს მზის სხივი კიდეც საჭირო სითბოზე მოიყვანს და სილამაზესაც შესძენსო. ეს ვახშამი ისეთ მივარდნილ ადგილას იყო, რომ ამ გლეხსა და მის ცოლს ორი ერთნაირი ჭიქა და თეფში არ ჰქონდათ, ხოლო პური - ორი კვირისა, თიხის დიდ კასრში გამომცხვარი, მაგრამ მაინც ძალიან გემრიელი. ვინაიდან ინახავენ არა რაიმე განჯინაში, არამედ ნიორწყალში გავლებულ, ნოტიო ტილოს ნაჭრებში, რომლებშიც საგულდაგულოდ შეახვევენ ხოლმე.

"მორიდებული ზურმუხტი" წაიკითხა ვინმემ??


მომენატრა აკა.. ))

ეხლა ვკითხულობ და ძველებს ვერ შეედრება

თუმცა, გავიდე ჯერ ბოლოში...

ფეხბურთის მოყვარულის ჩანაწერები

კარგი რამ არის საცქერლად კვირა სა?ღამოს თბილისის ტოტალიზატორების დარბაზები:ჭერში ტელევიზორები ჰკიდია,იატაკზე ქვითრები ყრია,ძალიან ბვერი თამბაქო იწევა და ასე.
კვირა საღამოსაც ასე იყო,თამაშები ერთმანეთს მიჰყვა და სულ ბოლოს მთლად მილანი და იუვენტუსი ხვდებოდნენ ერთმანეთს.ვინც ფეხბურთს სახლში უყურებს იმათვისაც კარგი საღამო იყო,მანჩესტერული დერბით გაწყობილი.
ოღონდაც რა არის:ჩვენს ქვეყანაში ახლა იმგვარი ვითარებაა,რომ თითქმის ყოველივე რასაც კაცი შეჩვევია,რაც მართლა უყვარს და რითითაც მართლა ერთობოდა,ისვენებდა დაინტერესდებოდა თითქოს გაფერკმთალებულა.თითქოს ფეხბურთს ცალი თვალით უყურებ,მუსიკას ცალი ყურით უსმენ,წიგნსაც უგულოდ გადაფურცლავ და უკიდეგანო ღვინის სმებიც არ შეინიშნება.
ნასწავლი ხალხი მეუბნება,ასე იცის რევოლუციამო.როცა რაღაცა ისეთი მოვლენა ხდება,რაც თავიდან ბოლომდე გაუვლის კაცს ძვალსა და რბილში,მერე იმის ტანიდან და გონებიდან გამოსვლა ჭირსო,და ეს ფიქრი იჭერს მის თავში უპირატეს ადგილსოდრო მოვა და ესე ყველაფერ ძველებურად და ნაჩვევად დადგებაო.
ასეთი ლაპარაკი ჭკუასთან ახლოა,მაგრამ მოთმენა კი ჭირს,ვითარება კი იმგვარია,რომ შენ დიახაც კი გიყვარს მანკუნიანური დერბი და მილანის თამაში,იმიტომ,რომ მართლა ფეხბურთი გიყვარს,ოღონდაც კი,როგორ უნდა ჩაუჯდე ამ თამაშს,ძველებური მუღამით,როცა ქვეყანად,შენს გვერდით,ყოველივე ხდება ხმაურიანი და მძიმე ამბები.იქ მილანში,ჩაცმა-დახურვის და თმის ვარცხნის ქალაქში ნამდვილი ფეხბურთია და ის შენს სახლშიც შემოდის,მაგრამ შენს სახლში ისეთი ამბებია,რომ შიგ გულში გირტყამს და რაღა ფეხბურთი გამოდის/
საქართველოში ყველა ნაბიჯზე ნაღმი ყოფილა.ჩვენ შეგვეძლო,გვყავერობდა რაღაცეები და გვეცხოვრა ამ ნაღმებზე.ახლა განაღმის ამბავში აფეთქებებიც არის და ამიტომ,სწპრედ წინა საღამოს,ტოტალიზატორის დარბაზში მდგომმა დავატვე,რომ ყველაფერი იცვლება.ნაღმებზე არსებული სიყვარული მიდის და ნაღმები რო აღარ იქნება,ალბათ ხელახლა უნდა დაიბადოს ახალი სიყვარულები.ჩემი ჭკუით,ვისაც რა გვიყვარს ბოლომდე არ უნდა შევუშვათ ხელი და ბოლომდე დავებღაუჭოთ.იმიტომ,რომ ამდენ განაღმვაში გულებიც განაღმული დაგვირჩეს.ქვეყანა არ გაინაღმოს,არ იქნება,მაგრამ ჩვენ პატარა რამეები კი უნდა შევინარჩუნოთ,რათა მერე კვლავ იფეთქოს.
ასე ვიფიქრე ტოტალიზატორში,სადაც რატომღაც მეჩვენა,რომ ფეხბურთის ცქერა ხალხს ტვირთად აწვა და ქვითრები,ანუ ფულის შოვნის იმედი რომ არ ყოფილიყო,დარბაზი ცარიელი იქნებოდა.
15.03.2004


წავიდა ისე დრო
აღარაა ტოტოებში ფეხბურთის ყურების მუღამი,აღარც ქაღალდის ბილეთებია
მარტო ბიძია-ბაბუები არიან,ძველი ტიპები,კომპი რო არ უნახავთ,კარგი ხალხი
არადა ასწორებდა და კაი რამე იყო,უცნაურია ამ ბოლო დროს დავეჩვიე ისევ სიარულს და აღარავინ იგინება,კუთხურებზე არ ხტიან,სხვანაირადაა და თითქოს გაკლია ის მუღამი

This post has been edited by George Best :) on 5 Feb 2014, 13:27

"მორიდებულ ზურმუხტს" ვკითხულობ ეხლა ... ბევრს მოეწონა, ბევრი მეტს ელოდა ალბათ.
რაც შემეხება მე ... იმ ნაწარმოებებშიც კი, რომელზეც არ გავგიჟებულვარ (აკას შემოქმედებიდან რათქმაუნდა)
არის ისეთი მომენტები, რომლის ერთი აბზაციც ჩემთვის ბევრი სხვა მწერლის 3 წიგნს უდრის

ლეგენდარული ქემერას პირადი და საოზოგადოებრივი ცხოვრება წაიკითხეთ. ვაFშე სხვა ოპერაა...

ეს რა არის, აკასია რამე?

უჰ,ილიაუნის ლიგამუსში რო შევალ იქ აქვს დათმობილი ერთი დიდი თარო აკას,რამისაა დავტაცო ხელი და გამოვიქცე...

vaho

კი, აკას რომანია, 2009 წლიდან გაგრძელებებით იბეჭდებოდა "ლიტერატურულ გაზეთში".

და წიგნად რატომ არ ბეჭდავენ?

უცნაურია...

vaho
არ ვიცი. უცნაური ენითაა დაწერილი, ძირითადად, თბილისური, ასე ვთქვათ, ქუჩური სლენგით.

This post has been edited by рerfectstranger on 20 Feb 2014, 17:19

სუ ესე წერს აკა.........

ძააან მაგარი თხრობის სტილი აქვს.