ერნესტ ჰემინგუეი, მოხუცი და ზღვა

Solveig
უი ხო, 4 ყავდა მართალი ხარ

Contralto

რისთვის ხარ მზად? რო შეგწვათ ტოროს ყვაჯებივით, ბლომად წიწაკით შეგკმაზოთ და ესპანურ ჭაჭას ჩაგაყოლოთ?

gabarzgaleba

მეგრული აჯიკა და ადესაც ეყოფა მაგ საქმეს, რათ უნდა მაგდენი შეწუხება

Contralto

რავა გეკადრებათ, რაის შეწუხება, თქვენ გარნირი გვითხარით და თუ გნებავთ ალოეს ფოთლებთან მიგირთმევთ (ისე, ადესა რა სახსენებელი იყო ბუჯო... გაწყდა მაგის თხამპალა სასხენებელი )

ნუ, მოკრძალების პონტში

gabarzgaleba
ძალიან გონებამახვილი ხარ?

Contralto

ბერჯესს ალაგ-ალაგ მართლა ცხრიანში აქვს გარტყმული, თუმცა ხანდახან ცოტას ამლაშებს...

Solveig

რამეზე გაბრაზდი?

xachapuridze

cat in the rain-ეგეც მაგარია

თუმცა ... Hills ....



This post has been edited by Tikooooo on 27 Mar 2008, 22:02

გამორჩეულად მიყვარ, თუმცა, დიდი ხანია არ გადამიკითხავს,
წავიკითე გვიანდელ თინეიჯერობაში და მახსოვს, რომ "And the Sun also Rises" ჩემზე უდიდესი შთაბეჭდილება მოახდინა...
ბევრად უფრო მომეწონა, ვიდრე იგივე "Farewell to Arms"...

და საერთოდ, ჰემინგუეი და რემარკი ჩემთვის იმიტომაა ახლობელი, რომ ძალიან, ძალიან ჰუმანური მწერლები იყვნენ...

და პაციფისტები

nakash
მეშლება რამე?

მემგონი ძალიან გაუცრუა ომმა იმედები...
და იმიტომ დაიწერა
A Farewell to Arms,
Across the River and Into the Trees,
ხოდა რავიცი...

ვერ დავიჩემებ ვერაფერს, მე ეგეთი შთაბეჭდილება დამრჩა...

თუმცა, არ ვარ მე ამ საკითხში მაინცდამაინც გათვითცნობიერებული...
ლიტერატურას ვგულისხმობ...


თუ იმას გულისხმობ, რომ ჰემინგუეი ახალგაზრდობაში თავისი სურვილით ჩაეწერა ჯარში?

This post has been edited by Ekooo on 28 Mar 2008, 11:02

Ekooo
რევიც სადაც თოფი გავარდა ყველგან ეგ კაცი იყო
ორივე მსოფლიო ომი გამოიარა და კუბის რევოლუციის დიდი გულშემატკივარი იყო... ბავშობიდან თავგადაკლულმა მონადირემ ბოლოს თავი სანადირო თოფით მოიკლა და რანაირად ჯდება ეხლა ასეთი კაცი პაციფისტის იმიჯში?

nakash

ორივე მსოფლიო ომი გამოიარა,
მაგრამ იქ იმისთვის კი არ იყო, რომ ომი მოსწონდა,
ან მხარს უჭერდა...

ახლა ის ცნობილი ეპიზოდი გამახსენდა, როდესაც სამხედრო სასჯელი მიიღო იმის გამო, რომ ვიღაც დაჭრილი იტალიელი ოფიცერი ზურგზე ათრია...

მასე რემარკიც კი იყო ომში
მაგრამ...

თუმცა, კიდევ ერთხელ ვიმეორებ,
რომ ეს ჩემთვის ასოცირდება,
თორემ ზოგადად შეიძლება სულაც არ იყოს მასე,
ვერ ვარ მე კარგი ლიტერატურისტი

This post has been edited by Ekooo on 28 Mar 2008, 15:46

ესეთი უაზრო მწერალი ნეტა რომელი იყო კიდე გასულ საუკუნეში? ამერიკელი რემარკი. ჩაპაევსკი თემატიკას ვერ გაცდა ტიპი. "მშვიდობით იარაღო" - სიუჟეტი 0, აზრი 0, ფორმა 0. წიგნის 90% დიალოგებია, ვითომ ირონიულ მუღამში დაწერილი. ყველა გვერძე სიტყვა ბეიბი და შვეიცარი და მისი შემოქმედების კარონნი ფრაზა "წამო დავლიოთ". რაც კი იმ პერიოდში სასმელი იყო ამერიკაში ყველაფერს რეკლამა გაუკეთდა ელემენტარულად აღწერა არ შეუძლია არაფრის. "გავიხედე ფანჯარაში და დავინახე ბალკონი, სადაც ვიღაც იდგა, ხოლო კრიშაზე საკვამურიდან ბოლი ამოდიოდა", დაახლოებით ესეთ აღწერები. "ფიესტა" - ნუ აქ ბეიბი და შვეიცარი უკვე აღარ ფიგურირებს, თუმცა ის ცნობილი ორი სიტყვა აბათილებს ამ მინუსს. შედარებით წესიერი იყო Вешние воды. აქ ეტყობა რო ცოტა გაიზარდა როგორც მწერალი. ნუ "მოხუცი და ზღვა" პროსტა გაუვარდა რაღაც, ფეხბურთში რო უვარდებათ ხოლმე. "ზარი" და "ყლემანჯაროს მთები" არ წამიკითხავს. იტოგში რა.