მიხეილ ჯავახიშვილი, ??

არსენა სუსტია, ჯაყო კი საუკეთესო ქართული რომანია. მოთხრობები მაგარია, რავი რომელი ერთი ვახსენო. "ორი შვილი" წაიკითხეთ ვისაც არ გახსოვთ.

სუსტი კი არა ცოტა გაწელილია თორე ისე მაგარია
მოთხრობებში ოქროს კბილი
ტყის კაცი ეს ორი განსაკუთრებულად

gabarzgaleba

ჯავახიშვილის მსგავსი პროზაიკოსი საქართველოს არ ჰყლია. გავჰკარ ქუჩებსა და მოედნებს, მაგრამ მისი სახლ-მუზეუმი არ უნდა არსებობდეს ელბაქიძეზე, სამიზნესავით როა მიკრული დაფა?

კოწიას ვერ ვიტან. ატანა არა მაქვს.
ჯავახიშვილი ღმერთია.

მოდაში შემოსულა ნამეტანი ჯავახისშვილისა და კოწიას შედარება. სად ერთი და სად მეორე. როგორც ცა და დედამიწა ისე განსხვავდებიან. არ უნდა აკადროთ ჯავახიშვილს კოწიასთან შედარება

მისი "კურდღელი" კლასიკაა. ფსიქოლოგიის კურსში ხშირად უხსენებიათ მავანთ. კურკას ქორწილი, პაპა დიმო...

loza

სახლ-მუზეუმი კი არა, დამავიწყდა იმ სკვერის სახელი, ბახტრიონის ქუჩის დასაწყისში, მეტროს თავზე, მაკდონალდსი რომ წამოჭიმეს, მგონი მიგახვედრეთ, ოცი წელი იდო ქვა, რომელზეც ეწერა, რომ აქ უნდა აღმართულიყო დიდი ქარველი საბჭოთა მწერლის, მიხეილ ჯავახიშვილის ძეგლი. ეს ,,საბჭოთა" მერე ამოშალეს, მაგრამ ძეგლის დადგმას არ დაადგა საშველი. არ ვიცი, იქნებ ეს ქვაც აიღეს. იქით ხშირად აღარ მიწევს სიარული.

highway

დიდი კი არა-უდიდესია.თანამედროვეობაში ხელოვანი ასრულებს დიაგნოსტიკისა და წინასწარმეტყველის ფუნქციას.რაც უფრო მასშტაბურია მისი ანალიტიკა და წინასწარი ხედვა(შესაბამისი ხატოვანებით,რაღა თქმა უნდა)-მით იზომება მისი სიდიადე და გენიალობა.ეს ფუნქცია საქართველოში მწერლობამ იტვირთა..სხვა დიდთა მსგავსად ჯავახიშვილშიც ღაღადებდა ჭეშმარიტების ხმა,რომელიც აჟღერდა"ჯაყოსა"და"კვაჭიში"..... ისემც ყველაფერი კარგი აგიხდეთ...
ებრაელებს საოცარი და საშინელი წყევლა აქვთ ერთი-"ღმერთმა ჭეშმარიტება შენით ნუ გაცოდინოს და სხვისგან ნუ დაგაჯეროსო".....უმეცრებასა შინა გაკერპებულ არს ერყოფილი ხალხი ბაბილონისა....

gabarzgaleba მართალი ხარ, ჯავახიშვილის მერე კოწია ...


* * *

ამბობენ კოწიას ლომის წილი მიუძღვის ჯავახიშვილის ჩაშვება-სიკვდილშიო . . სულ მთლად "ლომური" ამბავი არ გამოუვიდა ბატონ კონსტანტინეს . ..
* * *
"თეთრ საყელოს" რატომ არავინ იხსენებთ? . . . საოცარი რომანია . . . იგივე "მიწის ყივილი" . . .
* * *
BEKO

მდა . . .



Фрейя Богиня Викингов и Любви

This post has been edited by ~FREyA~ on 3 Aug 2007, 04:05

მერე და მანამდე რა შუაშია, რა დესერტია? ვერ ვხვდები ლოგიკას

ეგრე ბევრ რამეს ამბობენ........

gabarzgaleba

ზუსტად ეს გავიფიქრე და ჩამოვწიე და შენი კომენტარიც დავინახე. აბსოლუტურად წარმოუდგენელია. მახსენდება ან-ან.

gabarzgaleba

ჯავახიშვილი მიყვარს.
ძალიან.
მოთხრობები კი მართლა ძალიან კარგია.

ხარკის გარეშეც მოახერხა ამ კაცმა...

This post has been edited by gvaska on 3 Aug 2007, 13:31

მახსოვს, პატარა რომ ვიყავი, სახლში აურზაურისას შემთხვევით აღმოვაჩინე ჯავახიშვილის მოთხრობები. იმ აურზაურშივე რო დავჯექი და დავიწყე კითხვა, დღემდე მახსოვს ყველა მოთხრობა. ძალიან მიყვარს.

თეთრი წაყელო მახსენდებოდა ხშირად მთიდან მომავალს, აი თბილისი რო აწერია შემოსასვლელში იქ : )

ხ ო რ ხ ე

-ს გავლენით ლექსიც კი დამიწერია 13-14 წლისას

ასაკი ზუსტად არ მახსოვს, მაგრამ რომ დამტუქსეს, მწარედ მახსოვს

gvaska

რა ლექსი იყო ეგეთი დასატუქსი რო გახდი? : )

ხ ო რ ხ ე
ისეთი არაფერი, ,,წაწალი " იყო ნახსენები

გაგანია კომუნიზმის მშენებლობის პერიოდი იყო, პიონერთა სასახლეში, ფაცია პაიჭაძესთან