მიხეილ ჯავახიშვილი, ??

მეც ეს ისტორია მაინტერესებს ზუსტად.
არავინ იცის ნუთუ ვინ ესროლა ?

ვივიანა
ერთმა მითხრა, ვიცი, მაგრამ არ გეტყვიო. რატომ მეთქი?
შენს ასაკში ადრეა იდეალების მსხვრევაო
ეს მაგარი საბუთი აქვთ ხოლმე.
არადა ტყუილი იდეალების ქონას საერთოდ არქონა სჯობს მე თუ მკითხავ, კარგა ხანს არ მოვა ჩვენთან ის დრო, როცა ყველაფერს თავისი სახელი დაერქმევა.

madridiSSta1988

ვინ იყო ასეთი ?კახეთში იყვნენ ისე ?
ვიდეოში ამბობენ რომ ამ კაცის სახლში მოხდა ეს ამბავი.
არადა სასწაულად მაინეტრესებს,
დავიჯერო ფორუმზე არავინ იცის ?

100 %
ტკბილი ტყუილის და მწარე სიმართლის ამბავია აქაც.

აქ არავინ მიპასუხა, არადა ამდენ ხალხში როგორ არავინ არ იცის.

madridiSSta1988
რომ მოვიცლი ჩავუჯდები, იქნებ ინტერნეტში იდოს რამე ინფორმაცია.

აი ზუსტად რა, ჟმოტავენ თუ რა უბედურებაა ?

რეალურად ვიღაც ჯავახიშვილის ჩამშვები გაფანატებული და გაიდიალებული რატომ უნდ აგვყავდეს, თუ ეგეთი ტიპია ? ჩემამდე არ დადის.
ანუ კახელია ეს ვიცით, ან სახლი ჰქონდა კახეთში, წინ ვართ

ჩვენს იდეალებს უფრთხილდებიან

madridiSSta1988

თქვენც არ იციით ?

„გვეყო მოსკოვ-პეტროგრადში გაცხრილულ ევროპულ კულტურით კვება, რომელსაც უფრო მეტი მონღოლური შხამი ურევია, ვიდრე დასავლეთის წმინდა სასმელი“

(მიხეილ ჯავახიშვილი, 1918 წ.)

მიშა, ძმა ხარ!



* * *

madridiSSta1988
ვივიანა

ილო მოსაშვილზე ამბობენ მაგას. არ ვიცი, რამდენად მართალია.
მონაყოლის მიხედვით, კახეთში, სოფელ ხირსაში იყო ჩასული მწერლების ჯგუფი. ქეიფი რომ გახურდა, ილო მოსაშვილმა თავი მოიმთვრალა და ჯერ ჰაერში ისროლა, მერე პისტოლეტი მიშასკენ მიატრიალა, ამ დროს პაოლომ აუკრა ხელი და მიშასთვის დამიზნებული ტყვია ჭერს მიეჭედა.
(წყარო: გიორგი ბეზირგანი, "თბილისი, 1937 წელი")

სხვათა შორის, ვახტანგ ჯავახაძის "უცნობში" ციტირებულია აკაკი გაწერელიას შემდეგი მოგონება:
"ერთხელ, აღდგომის დღეს, გ. ტაბიძე ასულა ი. მოსაშვილთან ზემო სართულზე (ისინი ერთ სადარბაზოში ცხოვრობდნენ). ი. მოსაშვილს კარი გაუღია სტუმრისთვის, მაგრამ როცა გალაკტიონი დაუნახავს, ისეთი ძლიერი სილა გაუწვნია სახეზე, რომ ნასვამი გალაკტიონი ზემო სართულიდან დაგორებულა."

რამდენად მართალია ეს ყველაფერი, ღმერთმა იცის. მემუარებში ისე ურევენ ხოლმე ჭორ-მართალს, მოდი და გაიგე - სინამდვილეში რა და როგორ იყო.

და, საერთოდ, მაგრა არ მევასება, ვიქტორინას რო გვიწყობენ ხოლმე ეს ფილოლოგები და ლიტ.ისტორიკოსები, "ნამიოკობანას" რო გვეთამაშებიან ("მე რაღაცა ვიცი, თქვენ კიდე არ იცით"). შე კაი ადამიანო, თუ ამბობ - "ცნობილი მწერალიო", ბარემ ისიც თქვი - ვინაა ეს ცნობილი მწერალი, ნახევრად თქმა რა პონტია, დეტექტივის ბოლოს ამოხეული ფურცელივით.



This post has been edited by Menestrel on 11 May 2015, 02:53

Menestrel

მდააას..........

მართალი ხარ.

ძალიან მიყვარს ჯავახიშვილის შემოქმდება...

ჯაყო, ყაშა, კვაჭი... - მისი წიგნების უარყოფითი გმირები როგორი გაიძვერა და ამაზრზენები არიან, მაგათზე მაგრად მეშლებოდა ნერვები...

http://www.theguardian.com/books/2015/jul/...iday-reads-2015



Three hugely intriguing novels, published this year, exemplify the form’s astonishing mutability and generosity. Kvachi Kvachantiradze by Mikheil Javakhishvili (Dalkey Archive) is the sardonic picaresque masterpiece of 20th-century Georgian literature, finally available in English, superbly translated by Donald Rayfield. It’s a scabrous, disturbing story of a conman and thoroughgoing villain confronting the demons of Stalin’s Russia.

მაგარი იყო ბატონი მიხეილი

ჯაყოს ხიზნები, თეთრი საყელო, ქალის ტვირთი..

+ კვაჭი მყავს რიდლისტში

გამომრჩა რამე?

DrVeRaGi
ლამბალო და ყაშა
და სხვა მოთხრობები.

Solveig
ნააჰ მოთხრობებს არ ვეტანები

არსენა გამომრჩა ზევით მარა ეხლა რო ვიხსენებ რაღაც ვერ დავუდესავით გული როცა დავიწყე

ანდრო კაიშაური
ფილმ ფესვებს საფუძვლად მიწის ყივილი უდევს არა?