მიხეილ ჯავახიშვილი, ??

DrVeRaGi

საკმაოდ გრძელი მოთხრობაა

სცადე, დაგაინტერესებს.

ძალიან მაგარი ეპიზოდებია.

რა მაინტერესებს: პლეხანოვზე ვიპოვნე ჯავახიშვილის პუბლიცისტიკა ბუკინისტებში და 59 წლისაა და მოშნად იქნება ცენზურაში განატარები ხო? ღირს ყიდვა? 2 გელა ღირდა

მადლობა ჯაყოს დაწერისთვის. რატომღაც ჩემს გარშემო მე ვხედავდი მთავარ ნარატივად წარმოჩენიილ თეიმურაზ-ჯაყო. საქართველო-რუსეთის თემის მიღმა, ცალკე სულ სხვა მნიშვნელოვან თემებს, რაც ჯაყოს ხიზნებშია წამოშრილი.
იქ დიალოგებში ისეთ საკითხებს წვდება და ავითარებს პოზიციებს. ეს ტექსტი დაკვირვებით რომ წაეკითხათ და გაეაზრებინათ "ეროვნულ ელიტებს" დაწვავდნენ და დაწყევლიდნენ ჯავახიშვილს.



თეთრი საყელოს დასრულების შემდეგ ორაზროვანი შთაბეჭდილება დამჩა.

საინტერესოა სან ნახა ასეთი მოფემინისტო ქალი. ცხოვრებაში ქალების მიმართ რაიმე მძიმე გამოცდილება ჰქონდა? ამ "იზმები"სგან განთავისუფლების სწრაფვაც მესმის. მაგრამ მაშინ რეალურად საინტერესო სხვადასხვა ქალთა მოძრაობები იყო, რომლებმაც იმ დროისთვის საოცარი ტექსტები დაწერეს. აქტივობები და ა.შ ეს მოძრაობა ნამდვილად არ ყოფილა "კაცთმოძულეთა მოძრაობა". სოციალურ საკითხს საფუძვლიანად იაზრებდნენ.
შესაძლოა მემარცხენე - სოციალისტურ, სოციალ-დემოკრატიულ მოძრაობებთან კავშირის გამო არ მოსწონდა "ქალთა მოძრაობები". მისი პირადი წერილები ამ მიზეზის გამოც მაინტერესებს. შესაძლოა ეს არც იყო ბოლომდე ჯავახიშვილის პოზიცია და ამ ერთ გმირ - ელიზბარში გამოხატა უკმაყოფილება ზედაპირული ფემინისტური მოძრაობების მიმართ.


მშვენიერი ტექსტია. პირველივე სიტყვა, თუ რატომ მიდის მთაში უკვე მაგარია. თითქოს ჯავახიშვილის სხვა ტექსტებისგან განსხვავებულად არის დაწერილი წერის სტილით.
ძირითადად მომეწონა. როგორ განსაზღვრავს ყოფიერება ადამიანს. ცვლილების მომენტი, სასიამოვნოდ გადმოსცა.

ქალაქელი ქალის სახის ცალსახად ნეგატიურ კონტექსტში განხილვა და მთის ქალის პირდაპირი რომანტიზება მეხამუშა. ქალაქის ქალის და სოფლის ქალის საკითხვის ასე გადაწყვეტა ზედაპირულია. არ არის საკმარისი თანასწორობასა და ამ თემებზე ობიექტურად სასაუბროდ. ასე რომ მე მგონია ცუცქია არც არის ქალაქის ქალის პირდაპირი გამომხატველი. ცუცქია უბრალოდ ქალაქის დეტალის გამომხატველია ელიზბარის ცნობიერებაში, რომელიც ასე მოსწყინდა.



წერილები სხვადასხვა საკითხზე დადეთ, რაც მოიპოვება..

ამაში არაფერია გასაკვირი.

არსენა მარაბდელი არის რომანი ქაქუცა ჩოლოყაშვილსა და მის რაზმზე. სწორად ქაქუცას ეძახდნენ ძმადნაფიცები "ბელადს" (დასტურად შეგიძლიათ ნახოთ ალ. სულხანიშვილის მოგონებები, მიხ. ხელაშვილის ლექსები).

ასევე, კონკრეტულად ქაქუცას პიროვნებიდან აქვს არსენას მიკერებული ყაჩაღობის აუტანლობის თვისებაც (არსენას რომ ათქმევინებს მწერალი: "ძმებო, ყაჩაღობა ჩვენ უნდა დავახრჩოთ, თორემ, მოგვერევა და თავად დაგვახრჩობსო". ცნობილია, რომ ქაქუცა ვერ იტანდა კრიმინალს (ეს დასტურდება შინსახკომელების ჩანაწერებითაც, რომელიც გამოაქვეყნა არქივმა და ამ განყშიც იყო თემა გახსნილი) და რაზმიდან აძევებდა ყველა იმ ადამიანს, ვისაც მოსახლეობის დაწიოკებაში ჰქონდა ხელი გარეული.

თავად მიხეილი ამბობდ,ა რომ არსენას პროტოტიპი იყო მისი ბიძა (დედისძმა) ბაგრატ ბურნაძე, ღვთისავარისა-მისი მამა ანდრო, ანუ მიხეილის პაპა. ბაგრატი ვაჟკაცური ხასიათის, გამბედავი კაცი ყოფილა და მოშუღლეებს მოუკლავთ. თუმცა, ბუნებრივია, რიგით უბირ გლეხს არ ექნებოდა ის თვისებები და ვერ ჩაიდენდა იმ საქციელს, რაც არსენა-პერსონაჟს აქვს მიწერილი. თვით ნამდვილი არსენას შესახებ არის ხალხური გადმოცემები, რაც საბოლოოდ "არსენას ლექსის" სახით შეჯერდა, თუმცა, რომანის არსენასა და მესტვირულ არსენას შორის აშკარად ძალიან დიდი სხვაობაა. რომანის არსენა, ფაქტიურად, ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის მონაწილეა, 32 წლის შეთქმულების ამბებსაც იცნობს, რუსული სამხედრო ბეგარის წინააღმდეგ ხალხის აჯანყებას ცდილობს, მერე ახალციხეში რუსების წინაღმდეგ იბრძვის, "ნაპალავანის" მეგობარ რუსტამ რაზის წერილს უგზავნის და რჩევას და დახმარებას სთხოვს და სხვ. ასევე, არის კავშირი ერთი მხრივ, ფილადელფოს კიკნაძეს და დათუნა ბარნაველსა და მეორე მხრივ-ამბროსი კათალიკოსსა და მის სამღვდელოებას შორის. ერთი სიტყვით, მე მეჭვი არ მეპარება, რომ არსენას წერის დროს ავტორს ბევრი რამ 1923-24 წლის აჯანყებამ შთააგონა. გასაგები მიზეზების გამო ავტორს ბევრი რაღაცის შეცვლა და გადასხვანაირება მოუწია და ამან, ცხადია, რომ რომანზე ცუდად იმოქმედა. თუმცა, ჯავახიშვილი მაინც ავლენს თავის თავს და ნიჭს.
* * *
rati nwt

ეგეთი ტიპაჟები იმ დროს ნამდვილად იყვნენ. ახლაც ხომ არიან. ყველას გვინახავს პიკეტებზე გოგონები ტრანსპარანტებით "არ გათხოვდე, არ გახდე ქმრის მონა", "ჩემი სხეული ჩემი საქმეა" და სხვ. იმხანად ძალიან აქტუალური იყო ქალების ემანსიპაციის, მამაკაცებთან უფლებრივად გათანაბრების საკითხი. ქალები შედიოდნენ პარტიაში, იწყებდნენ პარტიულ და პროფესიულ საქმიანობას, აღარავინ აკონტროლებდა მათ ჩაცმულობას, დღიურ გრაფიკს, სექსუალურ ცხოვრებასაც კი, ანუ, ამ მხრივ ისინი გათავისუფლდნენ და გაუსწორდნენ მამაკაცებს, მაგრამ, ამან უცებ წარმოშვა ძალიან მწვავე პრობლემა-კითხვის ნიშნის ქვეშ დადგა ოჯახის ინსტიტუტი, იმრავლა აბორტებმა. ეს თემები საზოგადოების აქტიური განხილვის საკითხი გახდა. ამიტომაც იწერებოდა მათზე მხატვრული ნაწარმოებები. თუ გავიხსენებთ, ამ თემას ბევრი იმდროინდელი ლიტ. ნაწარმოები ეძღვნება. არამხოლოდ თეთრი საყელო, არამედ, მაგალითად, მთვარის მოტაცებაც (ტფილისის სამეანო კლინიკის ამბები), კონსტანტინე ლორთქიფანიძის ნოველების სერია გაიანე მაისურაძეზე, საფო მგელაძის რომანები და სხვ.

ნაწილობრივ, გეთანხმები ამაში. მხოლოდ, მაგას უკვე დღეის გადამოსახედიდან ვამბობთ. დღეს საზოგადოება უკეთ არკვევს ტყუილსა და მართალს, ოჯახის დაგეგმვის ბევრად უფრო ჰუმანური და უვნებელი მეთოდები არსებობს, ვიდრე აბორტია და სხვ. ცხადია, ცუცქია არ არის ფემინისტი ქალის ტიპიური ნიმუში, უფრო კერძო შემთხვევაა, რადგან ბევრი პიროვნული მანკიერება ახასიათებს, რასაც ფემინიზმთან, თავისთავად, არაფერი აქვს საერთო-მაგალითად, ის მიმართავს შანტაჟს (ელიზბარის დაშანტაჟებას ცდილობს წიგნის ბოლოში), იგონებს ტყუილებს მხოლოდ იმიტომ, რომ "დაჩაგრული ქალის" სახე შექმნას და ამით სხვა ადამიანებს აზარალებს (თავის ბავშვს, რომელიც სადღაც ჰყავს მიგდებული, მეეზოვეს და მის შვილს, სასამართლოს სცენაში). ერთი სიტყვით, ფემინისტი კი არა, უფრო ავანტურისტია, რომელსაც ფემინისტობის ნიღაბი აქვს მორგებული, რადგან ის იმხანად ფასობს. აქვე არ უნდა დავივიწყოთ, რომ ცუცქია პარტიული ქალიცაა და ამით მისი ტიპაჟი შეიძლება ჯავახიშვილის უარყოფით დამოკიდებულებას გამოხატავდეს კომკავშირლებისა და პარტიულების მიმართ.

მნიშვნელოვანია ისიც, რომ თავად ჯავახიშვილი, მიუხედავად იმისა, რომ დიდად აფასებდა ნასწავლობას და განათლებას ქალში და მის საჭიროებას (მაგალითებია სიდონია, ხათუთა, სოფიო), ქალის ძირითად დანიშნულებას მაინც მეოჯახეობასა და დედობაში ხედავდა. თეთრი საყელოც მის მეუღლეს ეძღვნება და რაღაც საერთოც არის ლუბა ჯაჭვაძესა და ხათუთას შორის. ცხაია, ლუბა არ ყოფილა ხათუთასავით მთაში გაზრდილი, უვიცი "მაუგლი", მაგრამ, გიმნაზიის დამთავრების მიუხედავად, ცხოვრებაში სრულიად გამოუცდელი 18-19 წლის გოგონა იყო, როცა ცოლად გაყვა ასაკით საკმაოდ უფროს და ცხოვრებისაგან უკვე გვარიანად ნატანჯ და აქეთ-იქით ნათრევ კაცს (როცა ერთმანეთი გაიცნეს და დაქორწინდნენ, ჯავახიშვილი უკვე 2 ჯერ იყო პოლიტიკური მიზეზით დაპატიმრებული და იმხანად საქართველოდან გასახლება ჰქონდა მისჯილი. მანამდე-გადატანილი ჰქონდა დიდი ოჯახური ტრაგედია, ნასწავლი ჰქონდა ყირიმში, ახლოს იცნობდა ილია ჭავჭავაძის თაობას, მოვლილი ჰქონდა ევროპა, ნაცხოვრები იყო საფრანგეთში, და სხვ.). ამის შემდეგ ის აქტიურად არ მონაწილეობდა საზოგადოებრივ ცხოვრებაში და დაკავებული იყო ოჯახისა და შვილების მოვლით და გვერდში უდგა ქმარს მის ცხოვრებასა და შემოქმედებაში. ეტყობა, ეგეთი ქალები მოსწონდა მიხეილს და ამიტომ, ეგეთად დაუწყო გადაქცევა ხათუთასაც.

This post has been edited by Solveig on 19 Nov 2017, 17:10

Solveig

ლისაშვილი თვითონ ხომერიკია - დედამისს ერქვა ლისა და გვარი ასე გადაიკეთა.

ტყუილად და ლამაზი თვალებისთვის ვინ გადაურჩებოდა რეპრესიებს? ჯავახიშვილი გადაურჩა? ხელისუფლებასთან კიდე პეროინტელექტუალური დიალოგებისთვის კი არ ახლოვდებოდნენ.

ყველა ხელისუფლებასთან დაახლოებული ასე იყო და ასეა. აბა ვინც ნიჭის პატრონია, იმას, უკაცრავად და ბოზობისთვის და სხვების დასმენის ადმინისტრაციული მუშაობისთვის კი არ სცხელა. თუმცა გამონაკლისი ყველაფერშია და აქ კოწიაა გამონაკლისი.

jadgschloss

ზვიადამ გააქრო აქედან ეგრევე, როგორც კი მოვიდა, რო მაგის მტრებს მამამისის კაიკაცობები არ გამოემზეურებინათ, თორე კოწია ნიჭის გამო კი არ ჰყავდათ ზევით კალთაზე გამობმული.

rockforever

აბა რას მიაწვება სხვას

პრესკოტ ბუშსაც მიხეილმა ჩაუყარა საწამლავი ვისკიში და მერე ჰაიზენბერგი ჩაუშვა ამერიკელებთან, სადაც იმალებოდა.
მატყუარა ადამიანზე დიდი საზიზღრობა ჯერ არ აღმომიჩენია. თან მატყუარობაში და ინტრიგებში დახელოვნებულებს ერთი რამ აერთიანებს, რაც პატიოსანმა ადამიანმა არც იცის იმიტომ, რომ არ სჭირდება: ბოლომდე, სიკვდილამდე და იმის იქითაც მიაწვება პირველ ჩვენებას, როგორ დაუჯერებლად და ფანტასტიურადაც არ უნდა ჟღერდეს და რა მკრეხელობაც არ უნდა იყოს, რო აუდიტორია დაარწმუნოს.

madridiSSta1988

კიდევ ხარ ფორუმზე?
ხო არ გაგირკვევია?

ვაი, ჩვენს პატრონს.
ასეთ სისულელეს მარტო საბჭოთაწყობაგამოვლილი ადამიანი თუ იტყოდა, რომელიც მოკლავდა დედას, მოკლავდა მამას, თუკი პარტია ბრძანებდა ამას.

ამას სულით საბჭოთა ქართველი ვერ გაიგებს, უხსენი, რამდენიც გინდა.
იქნებ სთხოვო და აუხსნა, რო დიდი ხარ და არქმევინო როგორმე, რო არ დაიკარგოს...
მაგრამ ვის რას უხსნი, იმას, ვისთვისაც ბავშვობა 50 წლის ასაკის მერე მთავრდება?

Menestrel
Solveig

ეს პირველი არაა, რასაც მოსაშვილზე ამბობენ კიდევ სხვა სანდო წყაროები და ვიცი რა ის, რაც ვიცი, ძალიანაც სარწმუნოდ მეჩვენება.

This post has been edited by JSB14BSJ on 21 Nov 2017, 15:47

JSB14BSJ

საარქივო დოკუმენტები აქვს იმ ქალს მითითებული, 1924 წლის აჯანყების დროს რაც აქვს დაწერილი
ცნობილი ჩვენებაა, სხვადასხვა მკვლევარის მიერ გამოქვეყნებული.


თქვენ გადაამოწმეთ და ნახეთ რომ არ არსებობს არქივში ასეთი მასალები?

rockforever
რა თქმა უნდა, ექნება მითითებული და იქნება-კიდეც შექმნილი მსგავსი შინაარსის დაკითხვის ოქმი, ამაში ეჭვი ვის ეპარება. საქმე სხვა რამეშია - ჯავახიშვილი ნაღდად ჩამშვებია, თუ არა, თორემ დანარჩენი დოკუმენტალისტიკა და სტატისტიკაა.

This post has been edited by JSB14BSJ on 22 Nov 2017, 00:31

1937 წელს დაწერილი ჩვენებები გაუგონარი ფიზიკური ტანჯვა წამებითაა მიღებული. რკინის მკვნეტელი კაცები ვერ უძლებდნენ, გმირი არ ყოფილა, ჩვეულებრივი ადამიანი იყო.

1924 წელს მიხეილ ჯავახიშვილი თვითონ უგზავნის ჩეკას წერილს, რომ მივალ და მოველაპარაკები ჩოლოყაშვილის რაზმელებს რომ იარაღი დაყარონო, დროზე უნდა მომცეთ ნებაო

თორემ ზამთარი მოდისო და მერე მაგათი დაჭერა ძაან გაჭირდებაო.
პირველად ნესტან კირთაძემ გამოაქვეყნა და სახელი და გვარი არ მიუთითა ვის მიერ იყო დაწერილი .

ესეც ცალკე მარაზმია, თუ სხვების ჩვენებები გამოქვეყნდა და სახელები და გვარები მიაწერეს, იმ სხვებმა რა დააშავეს.

rockforever
ეგ წერილი 23 წელშია დაწერილი, როგორც მახსოვს. თავად ჯავახიშვილი 23 წელში დაიჭირეს, 6 თვე გაატარა ციხეში, არაერთხელ სცემეს, მაგრამ ხელს არ აწერდა ჩვენებას. ხანდახან ცოლს აძლევდნენ ნახვის უფლებას და ეს გამოიყენეს მის გასატეხად ბოლოს. ერთხელ, როცა ცოლმა ინახულა და წავიდა, ცოტა ხანში მიხეილმა საშინელი კივილი გაიგონა. მოგვიანებით მის დასანახად ჩაატარეს თმაგაწეწილი ქალი, რომელსაც ისეთი კაბა ეცვა, რაც მის ცოლს. ამის დანახვაზე პატიმარს ისტერიკა დაემართა და ბრახუნი ატეხა-რაზეც გინდათ, იმაზე მოგიწერთ ხელსო.
ამის მერე იყო ის დახვრეტის მისჯაც და მერე ინგოროყვას და კამპანიის ცნობილი სტუმრობა და მუხლიჩოქით აჯა ორჯონიკიძის წინაშე.

ჰოდა, სულ არაა გასაკვირი, რომ ეიძულებინათ სამსახურის გაწევა და ჯავახიშვილს, რომელსაც საკუთარ კისერზე ჰქონდა ნაწვნევი, თუ როგორ უსწორდებოდა ჩეკა "ურჩებს", ჩოლოყაშვილთან შუამავლობა შეეთავაზებინა. თან, იქნებ, სრულიად პრაგმატული მიზნითაც-იფიქრა, ამათგან თავის დაღწევის შანსი არ გვაქვს და იქნებ, სისხლისღვრა მაინც ავიცილოთ თავიდანო.

მანდ ბეზღობის მსგავსი მე ვერაფერი ვნახე. ხელისუფლებამ მშვენივრად იცოდა, ვინც იყო ქაქუცა და ციხეში მყოფი ჯავახიშვილი იმდენს ნამდვილად ვერ ეტყოდათ, რამდენსაც თავად მათი მზვერავები. გარდა ამისა, ქაქუცა იმითაც იყო ცნობილი, რომ კრიმინალებს არ აჭაჭანებდა თავისთან, აძევებდა რაზმიდან. იმხანად ბევრი ყაჩაღი თარეშობდა საქართველოში და ჩეკა მაგათაც ებრძოდა. არცთუ იშვიათად, გადაბირებასაც მიმართავდნენ ვიღაცებისას, რომ მერე სხვებთან ებრძოლათ მაგის მეშვეობით და ეგ ხალხიც ინფორმაციის კიდევ ერთ წყაროს და საბრძოლველად გამოსადეგ იარაღს წარმოადგენდა.
ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, არსაიდან ჩანს, რომ ჯავახიშვილის წერილი სერიოზულად აღიქვეს "ზემოთ" და რამე მისია შედგა მაგ პრობლემის მოსაგვარებლად. ყოველ შემთხვევაში, სულხანიშვილის მოგონებებიდან ეგეთს ვერაფერს ვიხსენებ.

23 წლიდან სიკვდილამდე ჯავახიშვილი ჰყავდათ მორალურ ტერორში. ოციანი წლების ბოლოს არიფიონი დააშლევინეს, როგორც მავნებლური ორგანიზაცია და ფილიპე მახარაძემ სასტიკად გალანძღა საჯაროდ და გააკრიტიკა მისი შემოქმედება. რაც არ უნდა გაეკეთებინა, ყველაფერს მის წინააღმდეგ იყენებდნენ. მაგალითად, მისი დისწული, მაქსიმე ფეოფანოვი, რომელიც მამით ბერძენი იყო, საბერძნეთში წავიდა ბერძნულ თემთან ერთად. იქ ვერ გაძლო და ბიძას ხმა მიაწვდინა-დაბრუნება მინდა და დამეხმარეო. მიხეილმა უშუამდგომლა-ახალგაზრდა ბიჭია, შეცდა და წავიდა. არადა, ნახევრად ქართველია, ქართულად არის აღზრდილი, უცხო გარემოში ვერ გაძლო და იქნებ, აპატიოთ შეცდომა და დააბრუნოთო, მაგრამ, ამაოდ. მაქსიმეს არ მისცეს დაბრუნების უფლება და მიხეილს კიდევ ერთი მინუსი მიემატა დოსიეში. ორიოდე სიტყვაც რომ ეთქვა ახლობლების წრეში, უკვე "ზემოთ" მიდიოდა ხმა და ახსნა-განმარტებები უწევდა. ბერიას აღზევების მერე საერთოდ რა დღეში ჰყავდათ, ეგ ყველამ კარგად იცის. ბოლოს კი სულაც დააპატიმრეს, აწამეს და დახვრიტეს. ამას მისი აშკარად ანტისაბჭოთად განწყობილი შემოქმედებაც მივამატოთ და... რა ვიცი. აშკარად ვერ თავსდება მაბეზღარობასთან ეს ყველაფერი.

ახლა, ბოთლზე რომ დასვამენ და ცოლშვილის გაუპატიურებით დაემუქრებიან კაცს, ის ყველაფერზე წავა ალბათ და უხერხულია, ასეთ პირობებში ვინმეს დასახელება გაუტოლდეს იმ სტაჟიანი მაბეზღარების საქმიანობას, ვისაც ბუზიც არ აფრენია არც 30-იანებში და არც მის მერე.

This post has been edited by Solveig on 22 Nov 2017, 02:03

2 გელა რაღაა, რა თქმა უნდა ღიირს.
ბევრი საინტერესო რამ მაინც იქნება

დღეს, ქათქათას სეირნობის დროს (ჩემი ძაღლია ქათქათა ) შეიძლება მიკმინოს რა სახელი დამარქვი შეაჩემაოოო?!:spy:
ჰოდა,შემხვდა ჩემი ყოფილი ლექტორი. ნუ ტრადიცული მოკითხვის შემდეგ და ქალებზე, ფეხბურთზე საუბრის შემდეგ...
უცებ შევნიშნე წიგნი ეკავა ხელში. თვალში მეცა წიგნის სათაური,კერძოდ- მიხეილ ჯავახიშვილის "კვაჭი კვაჭანტირაძე".
გამეციან და მივახალე: არ გაქვს წაკითხული ? ქათქათამც კი შემომხედა და სახეზე ეწერა "მთლად გამოყლევდი შეჩემა რეებს ეკითხები ?"

აშკარად,არ ესიამოვნა ჩემი ღიმილიანი სახით ნაკითხი კითხვა. შემდეგ უეცრად რატომღაც ჯავახიშვილზე ვიბაზრეთ.
და ჩვეულებრვი ბაზარი სერიოზულ კამათში გადაიზარდა. ქათქათამ ერთი ორჯერ დაიყევა კიდეც. ალბათ,ამბობდა: მე უნდა ვიყო ძაღლი და თქვენ ადამიანები ?
და მერე იქვე მდგარ ქართული ოცნების პლაკატს მიაფსა... ჰომ,ჩაგიშვი ქათქათა ?
მოკლედ,სანამ ქათქათას ჩემს მიმართ გამოთქმული აზრი გავამყარე ვიტყვი რომ მთავარი თემა კამათის იყო ჯავახიშვილი სიდიადე!
მე ხმამაღლა გავნაცხადე,რომ ჯავახიშვილი დონის პროზაიკოსი არ გვყოლი,ყოველშემთხევაში მეოცე საუკუნიდან თუ დავიწყებთ ათვლას...
ძაან მომიშალა ნერვები ჩემა ყოფილმა ლექტორმა
"ჯაყოს ხიზნების" გამო არ უნდა დავაყენოთ თურმე პედისტალზე

This post has been edited by _მანის_ქაშიო? on 15 Dec 2017, 22:54

მაგარ ცვეტშია ფორუმზეც და ლექტორებშიც ჯავახიშვილი

_მანის_ქაშიო?
პოსტს ძაღლის ფოტო აკლია

ქეთევან ჯავახიშვილის "მოგონებათა წიგნს" ვეძებ და ვერსად ვერ ვიპოვე

Solveig
ქათქათას ფოტო ?
ცოტა მორცხვია ჩემი ქათქათა ,მაგრამ სელფი უყვარს

გამოვჩნდებით მალე

ჯავახიშვილზე მინდა ვთქვა რომ , კვაჭი კვაჭანტიაძეში უფრო ამოვიცნობთ ქართველბი ჩვენს თავს ვიდრე ჯაყოს ხიზნებში