მიხეილ ჯავახიშვილი, ??

დიდი კი არა-უდიდესია.თანამედროვეობაში ხელოვანი ასრულებს დიაგნოსტიკისა და წინასწარმეტყველის ფუნქციას.რაც უფრო მასშტაბურია მისი ანალიტიკა და წინასწარი ხედვა(შესაბამისი ხატოვანებით,რაღა თქმა უნდა)-მით იზომება მისი სიდიადე და გენიალობა.ეს ფუნქცია საქართველოში მწერლობამ იტვირთა..სხვა დიდთა მსგავსად ჯავახიშვილშიც ღაღადებდა ჭეშმარიტების ხმა,რომელიც აჟღერდა"ჯაყოსა"და"კვაჭიში"..... ისემც ყველაფერი კარგი აგიხდეთ...
ებრაელებს საოცარი და საშინელი წყევლა აქვთ ერთი-"ღმერთმა ჭეშმარიტება შენით ნუ გაცოდინოს და სხვისგან ნუ დაგაჯეროსო".....უმეცრებასა შინა გაკერპებულ არს ერყოფილი ხალხი ბაბილონისა....

გეთანხმებით. უდიდესი მოაზროვნე და მწერალი-ფსიქოლოგი, დოსტოევსკის დონის პროზაიკოსი. რა ოსტატობით აღწერს ბრბოს ფსიქიკას და ქალის ფსიქოლოგიას, ადამიანის მანკიერებას და ეროვნულ ფასეულობებს, და როგორ წარმოაჩენს ქართული ენის სიდიადეს და მრავალფეროვნებას! თითქმის ყველა ნაწარმოებში საოცარი სიზუსტით ხატავს ყველა დროის პოლიტიკანის პორტრეტს. "კვაჭი კვაჭანტირაძე" და "გივი შადური" ჩემი საყვარელი ნაწარმოებებია. ჩემი აზრით, აუცილებელია მიხეილ ჯავახიშვილის (და სხვა მრავალთა) პოპულარიზაცია ახალგაზრდობაში, თორემ მკითხველის გემოვნება და ნამდვილი ლიტერატურის დაფასების პრობლემა დღევანდელ საქართველოში უმწვავესი პრობლემაა...
* * *

სხვათა შორის, ჯავახიშვილის რუსული თრგმანები არცთუ ურიგოა...

Ariadna

რუსული კია, მაგრამ მე მგონია, რუსულზე მეტად ინგლისური თარგმანით უფრო გაიცნობდა მსოფლიო...

არის ჯავახიშვილს გერმანული თარგმანი, ძალიან დაინტერესდნენ გერმანელები ამ მწერლით და კონფერენციებიც მიუძღვნეს ბელინში დაახლოებით 10 წლის წინ

~FREyA~

კონფერენცი-ები უკვე მეტისმეტია, არ ვართ ღირსი ბაწიონო. ეგ მართლა არ ვიცოდი, იქნებ კონკრეტულად გვითხრა...

ვახ ეს ხალხი გადამრევს არავინ ყურადღებას არ გვაქცევს და ინგრევა ქვეყანა! კონფერენციებს გვიძღვნიან და მერე - აჰ შენი ჭირიმე, მაგაზე რავა შეწუხდიო გამოვაცხადებთ



უფრო კონკრეტულად კი შოთა რუსთაველის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტი თანამშრომლობდა გერმანელებთან ერთი 10 წლის წინ და მაშინ გაკეთდა კონფერენციაც . ..იყო ესეთი გერმანელი მკვლევარი შტეფი იუნგი, რომელიც "ევროპის სუროგატ" ქართველ მწერლებზე მუშაობდა და იკვლევდა მათ შემოქმედებას.

(სიტყვა შემოქმედებაზე ლელა წურწუმიას სახე ამომიტივდტივდა გუშინ თვალებდაქაჩული რომ ამბობდა - ჩემს შემოქმედებას ჰაერივით ჭირდებოდა ეხლა კლიპიო, სად გადავხტი, მომიტევეთ მაგრამ ნონსენსმა გამაცინა )


4 წლის წინ კი ფრანგებმა თარგმნეს ჯავახიშვილი. აქ უფრო დაწვრილებით შემიძლია მოგაწოდოთ ინფორმაცია, ვინაიდან მამაჩემის გამოკვლევები "მიხეილ ჯავახიშვილის პროზის სტრუქტურაზე' დაიბეჭდა სორბონის უნივერსიტეტის ჟურნალში . . .


ასე რომ . . . სულ უიმედოდ არ ვართ მე მგონი ევროპელები ეხლა თანდათან ეცნობიან ქართველ მწერლებს

This post has been edited by ~FREyA~ on 8 Aug 2007, 22:18

(სიტყვა შემოქმედებაზე ლელა წურწუმიას სახე ამომიტივდტივდა გუშინ თვალებდაქაჩული რომ ამბობდა - ჩემს შემოქმედებას ჰაერივით ჭირდებოდა ეხლა კლიპიო, სად გადავხტი, მომიტევეთ მაგრამ ნონსენსმა გამაცინა )

ბრავო!

ნუ, სადაც წურწუმიას "შემოქმედება" ჰყვავის, იქ მწერლები რა მოსატანია))))))

~FREyA~

შტეფი იუნგერ-ხოტივარი.

მახსოვს მისი წერილი "კრიტიკაში", სწორედ ჯავახიშვილზე..ნეტავ "კვაჭიც" მისი ნათარგმნი ხომ არაა?

კი, წესით ფრანგებსაც უნდა აინტერესებდეთ ჯავახიშვილი-ის ხომ ფრანკოფონი იყო და თარგმნიდა კიდეც ფრანგულ ლიტერატურას.

მართალი ხარ, მისი ქმარია ხოტივარი
* * *
Ariadna

ლელა

ეშმას ფანდური ან რუსული ღოროტოტო იქნება კლიპში გამოყენებული?))

Ariadna

ლოოოოოოოოოოოოოოოლ

+1
ოღონდ მე რომანები უფრო მომწონს (ნუ არსენას გარდა)

უდიდესი მწერალი და პროზაიკოსი.

ზუსტი ნათქვამია.
დასაწყისში მგონი სახლ-მუზეუმზე იყო ლაპარაკი, ხო?

~FREyA~

არაა მართალი.

ბავრმა გაწირა მაშინ ჯავახიშვილი, პირველ რიგში, ილო მოსაშვილმა, ისტორიის მანძილზე ერთ - ერთი უდიდესი არაკაცობა ჩაიდინა.
არადა მისი სიტყვება: "მიხა, უშენოდ ერთი დღე ნუ მაცოცხლოს ღმერთმაო".
მას ერთხელ, სიმთვრალეში ჰქონდა მისი მოკვლის მცდელობა, მერე კი აისრულა წადილი.

პლუს სანდრო შანშიაშვილი, კოწია ლორთქიფანიძე.

ლეო ქიაჩელი, გერონტი ქიქიძე და გოგლა ლეონიძე იყვნენ ის ადამიანები, რომლებმაც არ გასწირეს მიხეილი.

ჯავახიშვილების სახლი რადიანებს რომ გადაეცათ ( მიხეილის ცოლ - შვილი კი სამზარეულოში მოთავსდა) მაშინ, სამივე მათგანი რადიანებისგან მათთან გავიდა, სიტყვა არ უთქვამთ, დუმილით გამოხატეს თავიანთი სამძიმარი.

და არ შეიძლება, არ ვახსენით პაოლო იაშვილი, რომელმაც მიხეილი არ გასწირა და თავის მოკვლა არჩია.
Solveig

ევროპულზე არ ითარგმნებოდა, ძირითადად, რუსულად თარგმნიდნენ, მაგრამ არც ერთი რუსული ვარიანტით მიხეილი კმაყოფილიარ იყო, უფრო მეტიც, ქრონიკულად აპროტესტებდა და ჩიოდა, მაგრამ არაფერი გამოუვიდა. "არსენას" რუსულ ვარიანტს სამარცხვონოდ მიიჩნევდა, ეს იმიტომ მოხდა, რომ მას არ აძლევდნენ საშუალებას, უშუალოდ ჩარეულიყო ამ პროცესში.
ეს ეხება "არსენას" ეკრანიზაციას და სპექტაკლს, რომელიც, თუ არ ვცდები, მარჯანიშვლის თეატრში დაიდგა და მიხეილს არც უნახავს.
ამ დროს რობაქიძის ხსენება არ იყო უადგილო, სწორედ მან სთხოვა მიხეილს, რომ მისთვის "თეთრი საყელოს" ფრანგული თარგმანი გაეგზავნა გერმანიაში, შემდეგ - რუსულზე შეთანხმდნენ.

მაგრამ ის ვიცი, რომ "თეთრი საყელო" ჩეხურ ენაზე ითარგმნა და გამოიცა (ჩეხეთში), მაგრამ როგორ და ვისი საშუალებით, არ ვიცი.

~FREyA~

საქართველოში ეს პროცესი დაიწყო ბარათაშვილის ზენიტის დროს. ეგ ფაქტია, რაც შეეხება პუშკინის ევროპულობას და მის გავლენას ჯავახიშვილზე, ეს საკამათოა, მაშინ პუშკინის და დოსტოევსკის შემოქმედება და მსოფლხედველობაც უნდა შევადაროთ, იმიტომ, რომ ჯავახიშვილი არასდროს მალავდა, რომ ის დოსტოევსკის შემოქმედების გავლენის ქვეშ იყო მოქცეული, მიაჩნდა, რომ მისი მსგავსი ხელწერა ჰქონდა და ეს ეამაყებოდა.

სხვათა შორის, მისი "სექსის მამობა", თავის დროზე იყო ბრალდება.
მას ბრალს უყენებდენ იმაში, რომ მისი ნაწარმოებები იყო პორნოგრაფიული. ამის გამო აკრიტიკებდნენ და ამცირებდნენ.
პირველად "ჯაყოს" გამოსვლისას (ჭანტურაშვილმა დაწერე ძალიან მრაცრი რეცენზია) და შემდეგ უკვე "დამპატიჟეს" დაბეჭდვისას გაგრძელდა ეს ყველაფერი.

This post has been edited by აღასპერი on 29 Nov 2007, 16:51

მიხეილის ცოლს რა ერქვა?
კროსვორდში შემხვდა და ვერ ვიხსენებ.
მითხარით რა

არჩიბალდ

არ გეტყვი, არ იმსახურებ