ხალხური ლექს - სიმღერები, "ღვთის რჩეულთა" პოეტური სიტყვა

ამომავალ მზეს გამსგავსებ,
მინდორს რომ მოეფინება,
ქალო, შენს პატრონს შენთანა,
რა ტკბილად დაეძინება?..

***

ეჰა, განთიად აღსდგები,
ცისკარო, ნარგიზ ნარევო,
წარბო, აყრილო შვილდურად,
პირსუფთავ, მოცინარეო,
ღვთის მადლმა, შემიწყნარეო.
ქალო, რო წიგნი მოგწერე,
ქალო, ეშხითა მორთულო.
დღისით მზევ, ღამით მთვარეო,
ბრწყინვალე შუქურ ვარსკვლავო,
შენ ხმელეთისა მდარეო,
ვარსკვლავო სურვილისაო,
სული შენ მიიბარეო.
ქალო, ამ თვალთა ნათელო,
ქალო, სახე გაქვს მზისაო,
ქალო, შვენება ვინ მოგცა
სამოცი ვარსკვლავისაო.
მთვარე ხარ მანათობელი
იალბუზისა მთისაო,
შუქი ანათებს ქვეყანას
მაგ შენი თვალებისაო.
ცაში ნაბანო ვარსკვლავო,
ხელთ დასაჭერო მზისაო.
ვისაც შენ ჰყვეხარ, მასა აქვს
წყალობა მაღალ ღვთისაო,
გახსოვდე, მომიგონებდე,
მე შენთვის ცრემლი მდისაო.

This post has been edited by რუსთაველი on 18 Apr 2008, 03:33

პირმა დაგლოცასთ ღვთისამა

პირმა დაგლოცასთ ღვთისამა,
ნაწილმა ბარძიმისამან,
ქალაქჩი სიონისამა
დარეკამ ზარებისამან.
მცხეთაჩი სვეტიცხოველმა,
გადმომცქერალმა მტკვრისამან,
ლომისამ თორმეწამემა,
პატრონმან არაგვისამან,
მა კობის წმინდა გივარგიმ,
პატრონმა დიდის მთისამან,
მა ბერმა წმინდა სამებამ,
პატრონმა ხმელეთისამან,
ივანე ნათლისმცემელმან,
პატრონმა ბალღებისამან,
მა ბახტრის წმინდა გივარგიმ,
პატრონმა მგზავრებისამან.

ხალხური

This post has been edited by რუსთაველი on 19 Apr 2008, 19:18

შალვა შავლეგოსი

შალვა იყო ვაჟკაცი, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
ქამარ-ხანჯლით შეჭედილი, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო...
შალვას ჰყვანდა კარგი ცხენი, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
კოჭ-მაღალი, გავასქელი, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
შალვა ცხენს მოაგოგებდა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
ვიწროსა და ავს ალაგსა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
შალვას ცხენი წამოექცა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო...
ვიწროსა და ავს ალაგსა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
თავსა თურქი წამოადგა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
ვიწროსა და ავს ალაგსა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
- დამკარ თურქო, რასა ჰშიშობ, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო...
თუ გული გაქვს მამაცისა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
დაჰკრა თურქმა, დასჭრა შალვა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
თეძოსა და ავს ალაგსა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
დედას კაცი მოუვიდა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
- შენი შალვა მოგიკლესა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
შალვას დედა მოტიროდა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
მოიშლიდა გიშრის თმასა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
- ჩემსა შალვას რა მოჰკლავდა, შავლეგო,
თუ არა ბედის წერაო, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
ას-ორასი მაგისთანა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
ხორასნიდან ტყვე მოჰყვანდა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
არცა თოფი, არცა ხმალი, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
სულ მათრახით გადმოჰყავდა, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
შალვავ, შენი ყაწიმები, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
გულხადარაზე ვნახეო, შავლეგო,
შავლეგ, შენი თეთრი ჩოხა, შავლეგო
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო,
შავად შეგიხამებია, შავლეგო,
შავ-შავლეგო, ლეგო, ლეგო, შავლეგო...

This post has been edited by რუსთაველი on 20 Apr 2008, 22:53

damkveTi


რატომ გეცინება?
მართლა მაინტერესებს
არანაირი მავნე ემოციებით არ გეკითხები

***

გასწიე ხარო, გასწიე,
საცაა გათენდებაო,
ჩვენი მოხნული მიწები
პატრონსაც შეერგებაო

***
ერთი ვარ, ერთხელ მოვკვდები,
ერთხელ ვატირებ დედასა:
ერთხელ სჯობია სიკვდილი
ნიადაგ დაღონებასა.

გიორგისა და სიკვდილის ბრძოლა

გიორგი, დედის გაზრდილო, ვეფხო შე სალის კლდისაო!
გიორგის ებრძვის სიკვდილი, ელვა გამოდის ხმლისაო,
შამაუქნია სიკვდილმა, მარჯვენას მააჭრისაო,
შამაუქნია გიორგიმ, სიკვდილს ორაზე სჭრისაო!

This post has been edited by რუსთაველი on 2 May 2008, 14:02

ადე, ამირან, რას გძინავ?
ცხენს დაუყარე ხანძილი,
დიაცის დაწუნებულსა
ტირილი გინდა, გან ძილი.
ხალხური.

ხალხური ლექსებია ბევრი აუდიო - სხვა და სხვა ადამიანების მიერ წაკითხული ლექსები, ზოგ ლექსებს ავტორებიც კითხულობენ..

აი ნახეთ აქ: http://literatura.iatp.ge

წუთია წუთის ქვეყანა, წუთის წუთობით იწვება,
ზოგი ლხინსაა, თამაშსა, ზოგი უცეცხლოდ იწვება.

ლექსო, ამოგთქომ ოხერო
თორო იქნება ვკვდებოდე
და შენ კი ჩემდა სახელად
ამ ქვეყანაზე რჩებოდე
ხარობდნენ ჩემებრ ტოლები, ფანდურის ხმასა ყვებოდნენ,
ქვეყანა მხიარულობდეს
მე კი საფლავში ვლპებოდე

This post has been edited by flourishing on 22 May 2008, 12:54

აიმ მთაზედა ყორნები ბუდობენ არ იშლიანოოო

ჰეე.

არ გავაგრძელებ თქვენის ნებართვით.

არ გათეთრდება ყორანი,
რაც უნდა ხეხო ქვიშითა.
მტერნი არ შეგვიბრალებენ
ტირილითა და ვიშითა.

...

ლამაზი ცოლის პატრონსა
უნდა ჰყავდეს ძაღლი ფრთხილი,
ან ძაღლი უნდა ფრთხილობდეს,
ან თავისი დედამთილი.