ილია ჭავჭავაძე, 1837 წლის 8 ნოემბერს

თემას გადავხედე. დიდი იყო ილია, ძალიან დიდი....

მისი უბედურება ის იყო, რომ დებილი ერის შვილი იყო....

მაგრამ რა გინდ დებილი ხალხიც არ უნდა ვიყოთ, ამ კაცს ტყვია როგორ ვესროლეთ, ეგ არ მესმის.

This post has been edited by Johnnie Walker on 4 Mar 2010, 03:54

დღეს იმის შემდეგ რაც ნანუკას დედა გავიცანი ვისაუბროთ ქართულ ლიტერატურასა და ენაზე. ბევრი რჩევა მომცა. ბევრი რამაც განვაანალიზეთ. ამის შემდეგ კი ერთი ძალიან საინტერესო ფაქტი მოიყვანა, რომელმაც ძალიან დამაინტერესა და გადავწყვიტე ამ მომენტისადმი პოსტიც მიმეძღვნა. ეს ეხება ილია ჭავჭავაძის "მგზავრის წერილში" არსებულ რუს გენერალს და მის ბუზის დაჭერის მეთოდს. მან მითხრა მე რომ ამ თემაზე მე და ნანუკამ ვიმსჯელეთო . არცერთ კრიტიკოს არ აქვს ამაზე ყურადღება გამახვილებული. მან დამანახა რუს გენერალში რუსის ერი ხოლო ბუზში რომელიც რუსმა გენერალმა მოკლა საქართველო. რუსები როგორც ყოველთვის შეფართვით ცდილობდნენ ქართველების დაპყრობას და აქაც სწორედ ეს არის წინ წამოწეული მაგრამ იმდენად შეფარულია რომ ალბათ ჯერ ვერავინ მოახერხა ქალბატონ მანანასა და ნანუკას გარდა ამაზე ფიქრი და პარალელების გავლება. აქ იდეალურად არის გამოხატული ილია ჭავჭავაძის გონიერება. თუ არ გახსოვთ ეს ნაწყვეტი გაგახსენებთ. როცა რუსის გენერალი შაქრის ყუთს თავს მოხსნის და ბუზს შიგ შეუშვებს იქ კი მას თავზე დააფარებს და მოკლავს. ხომ შეიძლებოდა რომ მაგიდაზე დაეყარა ის შაქარი? ან ისე მოეკლა ის ბუზი მაგრამ არა შეფარვით და ამით ილიამ დაგვანახა ის რომ რუსეთი ჩვენ არა პირდაპირ არამედტკბილად გვებრძვის და ჩვენ მას არ უნდა დავემორჩილოთ. არ უნდა ჩავეფლოთ ფულის სიყვარულში და არ უნდა დავხამდეთ. სულ ეს იყო რისი თქმაც მინდოდა. შეიძლება ბევრი ტავტოლოგია და გაუზრებელი ფრაზა დავწერე მაგრამ მეპატიება დღეს დილით 7ის ნახევარზე გავიღვიძე შემდეგ საღამოს 12 ზე დავიძინე და 2ის ნახევარზე გავიღვიძე ახლა კი ამ პოსტს ვწერ ნახევრად მძინარი . ვფიქრობ თქვენც დაინახავთ ილიას ამ პატარა გამოცანას და მიხვდებით რამხელა ფილოსოფიური აზრი დევს ამ ნაწარმოებში.

nksh0x01

არასწორად გახსოვს. იმ გენერალს სულაც არ უნდოდოდა ბუზის მოკლვა.
მან გამოიგაონა "გენიალური" მეთოდი ქურდი მოახლისგან თავის დასაცავად. თუ მოახლე შაქარს მოიპარავდა, ბუზი ამოფრინდებოდა შაქრის ყუთიდან და გენერალი გაიგებდა, რომ მოპარეს შაქარი.

ნანუკა ვინაა?

გენერალი არ იყო ის.
ვიღაც სალდაფონი ოფიცერი იყო, სავარაუდოდ, არც ისე მაღალჩინოსანი.

PULSE

ასეა.
არყის ბოთლში ჩასმაც უნ დოდა, მაგრამ დაიხრჩვნენ ბუზები და გაუცუდდა ხერხი


პ.ს. იმდენი ვერ მოიფიქრა, ეტიკეტზე ნიშანი დაედო, ისე, რომ მსახურს ვერ დაენახა

პოდპორუჩიკი იყო

კი ამ ორი კარგი ადამიანის გარდა ვერავინ მიხვდა მგზავრის წერილების არსს და რაობას .

ისე ეგ გენერალი მაგარი რეგვენი იყო 200 წელში ბევრი გენერლები გეყოლებათო, გეგონება გენერლობა უკვდავობას ნიშნავდა
ის არყის ბოთლმა ხო დაგლიჯა

This post has been edited by Bruno Dumont on 4 Jul 2010, 17:11

nksh0x01

უკაცრავად, თქვენ სხვა ვერსია ხომ არ გაარჩიეთ?

შაქარს იმიტომ არ ყრის მაგიდაზე, რომ მოსამსახურე პარავს საშაქრიდან და მაგიდიდან ხომ საერთოდ მოჰპარავს,

და კიდევ, იქ ბუზის მოკვლაზე საერთოდ არ არის საუბარი.
ბუზი უბრალოდ საშუალებაა იმის დასადგენად, მოჰპარავს თუ არა მსახური შაქარს. თუ ბუზი საშაქრეში არ დახვდება რომ დაბრუნდება, ესეიგი საშაქრეს ვიღაცამ თავი ახადა და მოიპარა.

This post has been edited by Giuzeppe on 4 Jul 2010, 21:49

"- ნება მომეცით, - მითხრა მან რუსულად, - გაგაცნოთ ჩემი თავი: მე გახლავართ პადპარუჩიკი N. აქ ლარსში ვდგავარ, როტა მაბარია."

"ბოლოს ავიღე, ორი ბუზი დავიჭირე და ჩავსვი საშაქრეში, თავი დავახურე და არ დავკეტე კი. ახლა მკითხავ - რისთვისაო? იმისთვისა, რომ თუ დენშჩიკი კიდევ შაქრის მოპარვას დააპირებდა, ხომ ყუთი უნდა გაეღო. რაკი ყუთს თავს ახდიდა, ბუზები მაშინვე ამოფრინდებოდნენ. მერე, როცა შინ მოვიდოდი, ავხდიდი ყუთს და შიგ რაკი ბუზებს აღარ ვნახავდი, აშკარა იქნებოდა, რომ ყუთის თავი აუხდია ვისმე. ვინ ახდიდა, თუ არა ჩემი დენშჩიკი."


რა გენერალი? რომელი მკვდარი ბუზი? რავი თქვენ ეტყობა სხვა ვარიანტს კითხულობთ..

nksh0x01

4 საათზე ამ სისულელეების წერას დაგეძინა არ ჯობდა?

This post has been edited by DISSIPATE on 5 Jul 2010, 17:36

აშკარად სხვა ვერსია მაქვს წაკითხული რადგანაც იმ დღეს რომ წავიკითხე თქვენი ვერსია იქ ნამდვილად თქვენ როგორც ამბობთ ასე არის, თუმცა ამ შემთხვევაშიც კი შეიძლება პარალელების გავლება და ამის შესახებ ერთი კარგი აზრის გამოთქვა თუნდაც ეროვნულზე ქულების მოსამატებლად

nksh0x01
ნამდვილად სხვა ვერსია გაქვს წაკითხული,რადგან არანაირი ბუზების დაჭერის მეთოდზე არ არის საუბარი მგზავრის წერილებში,მითუმეტეს მათ შემდეგ დახოცვაზე ზემოთ ძალიან კარგად არის ახნილი რუსი ოფიცრის გენიოსობა და როგორ ჩანს მიხვდი რომ ეს ნაწარმოები არ გაქვს წაკითხული
საინტერესოა რა წაიკითხე,დადე "შენი" ვერსია და გავავლოთ პარალელი

This post has been edited by Ni-L on 9 Jul 2010, 10:40

ინტუიციას პლუს ერუდიცია........

მიმაგრებული სურათი (გადიდებისთვის დაუწკაპუნეთ სურათზე)

surprizi

თუ ღმერთი გწამს, ეს ხუმრობაა თუ კანდელაკმა მართლა ასე თქვა?

თუ ღმერთი გწამს, ეს ხუმრობაა თუ კანდელაკმა მართლა ასე თქვა?

http://tikandelaki.livejournal.com/135986.html?view=7987762

chioreli

აკაკი ბაქრაძის წიგნებში "ნიკო ნიკოლაძე" და "ილია" დაწვრილებითაა აღწერილი. დოკუმენტური დასაბუთებით (ანუ, ის, რატომაც გადაეკიდნენ ერთმანეთს).

დიდი სისულელე მოუვიდათ ორივეს...ნიკო ისედაც გიჟი და გადარეული ხასიათის ყოფილა, თანამედროვეების მოგონებით..მაგრამ ილია როგორ აჰყვა, ის იყო გასაკვირი..
პოლონელი ნიკოლაი სიმბორსკი რომ არ ჩავარდნოდათ შუაში-ოღონდ ერთმანეთს არ ესროლოთ და მე მომკალითო, ვინ იცის, რით გათავდებოდა ეგ ამბავი.

gochaj
ჰეჰე, წიკას იმ ბაყაყივით მოუვიდა, ხარად გახდომა რომ მოინდომა...აქაოდა, რა განათლებული ქალი ვარო და საუკუნის სისულელე კი წამოროშა- ვერ ქაჩამს ვერს ჭკუით, ვერც განათლებით, ვერც აზროვნებით და თავი კი მოქვს მწვანე კიტრივით...

This post has been edited by Solveig on 11 Aug 2010, 09:29