ფრანც კაფკა, და მისი სამყარო

არა მარტო შენ. მაგის მერე რამდენიმე დღე აღარაფერს გავკარებივარ წასაკითხს

ამ წუთას მოვრჩი
ძალიან მტკივნეული იყო

მეტამორფოზა

აზრი

ერთხელ ცხოვრობდი ადამიანი და ისიც სხვისთვისო ?

საკუთარი თავი არ უნდა დაკარგო



აუცილებლად წასაკითხი წიგნი, კითხვის პროცესი არანაირ სიამოვნებას არ განიჭებს

წაკითხვის მერე ფიქრი, აზრის გამოტანა, პარალელები ცხოვრებიულ ამბებთან

აი ეს არის ამ წიგნის დანიშნულება, გასწავლის კაფკა




This post has been edited by gruzinski777 on 16 Jul 2019, 17:22

პროცესი უძლიერესი წიგნია,
მიუხედავად დაგრუზვისა მაინც კმაყოფილი ვარ
სამწუხაროდ სხვა შემოქმედებას არ ვიცნობ

პროცესი ძალიან დიდი წიგნია აი ძალიან
ამბავს როგორ მიხედავ,ცხოვრება რო პროცესია და დაბრკოლებები პროცესი ეგეთი პონტია
შენ გინდა იცხოვრო,ირგვლივ კიდე ისე მიდის ცხოვრება შენ პროცესი გიწევს,ამათ უნდა მოერგო,ამ სტილს უნდა მოერგო,არ არის პირდაპირი გაგებით პროცესი
შენ მოგისაჯეს ეგ სამყარო და ასე უნდა იცხოვრო
ბოლო ერთია,როგორც ძაღლი ეგრე დაიკვლები,ეგ კაფკას შEხედულებაა,შენ აქ უკვე გაქვს არჩევანი,როგორ ისურვებ სიკვდილს
აი იქ რო ცხოვრება პროცესი და სხვების მოხვეული წესები და ცხოვრებაა მანდ არა

როგორი საისამოვნოა ლიტერატურის განყოფილებაში შემოსვლა და კაფკას თემის ნახვა პირველივე გვერდზე

Как собака, - сказал он так, как будто этому позору
суждено было пережить его.

საოცარი ფინალია . სგ George_Best მაგარი რამეა პროცესი ძალიან მაგარი

seeman

მეტამორფოზა წავიკითხე და შთაბეჭდილებების ქვეშ ვარ, ამ პატარა ნაწრამოებმა ცხოვრებისეული იმდენი ამბავი ამოატივტივა თავში რომ რავიცი . ბევრი პარალელი გავავლე და მივაახლოვე ადამაინებს გრეგორის პერსონაჟი

ალტრუისტი ადამიანის ფსიქო-პორტრეტი და სხვა ოჯახის წევრების რეალური სახე , ძალიან ბევრ ადამიანს მივამსგავსე ჩვენ რეალობაში

ვიღაცას ეწერა, კაფკას უწერია მწარე რეალობა სადაც გვიწევს ცხორება,მაგრამ არ უწერია იმის შესახებ თუ როგორ უნდა გამოვიდეთ ამ კრიზისიდან

მეტამორფოზაში ცალსახად შეიძლება ერთი დასკვნის გამოტანა

ჯერ ჩვენ თავს უნდა მივხედოთ და მერე სხვას


რაც შეეხება პროცესს, არ მაქვს წაკითხული ,როგორც ვხედავ კარგი წასაკითხია

რუსულად ვკითხულობ წიგნებს, და იქნებ მითხრათ სად შეიძლება შეძენა?

ან ქართულად თუ ღირს წაკითხვა, კარგი თარგმანი თუა

This post has been edited by gruzinski777 on 17 Jul 2019, 19:22

gruzinski777

რავი მე მასე ცალსახად ვერ ვიტყოდი თუმცა ეს ჩემი აზრია და კაფკას ინტერპრეტაცია ათასნაირად შეიძლება ასე რომ ვისთვის როგორ

პროცესს რაც შეეხება კაი ხანია მაღაზიები არ დამივლია (ან კაფკასთვის ყურადღება არ მიმიქცევია ) თუმცა რუსულად წესით ბევრგან უნდა იყოს. მე მაგალითად "პარნასს" გირჩევდი ჭავჭავაძის 22 ში. მანდ ყოველთვის კარგი წიგნები ქონდათ ყველა ენაზე . ქართულ თარგმანზე ვერ გიპასუხებ ქართულად არ წამიკითხია არასდროს

მომენტ ბუკინისტებშიც ნახე თავისუფლების მეტროსთან დგანან მაგათაც ექნებათ დიდი ალბათობით

ქართულიცარ არის ცუდი თარგმანი,რავი ჩემთვის
უეჭველი უნდა წაიკითხო,ეგ ორჯერ ორია

gruzinski777
ბიბლუსში შევიძინე ნელი ამაშუკელის თარგმანი.
ნოველა ნამდვილად შესანიშნავია, თუმცა მეტამორფოზას გაცილებით დიდი ეფექტი ქონდა პირადად ჩემზე.

.................................................

This post has been edited by seeman on 7 Jan 2020, 17:37

მიმაგრებული სურათი

პროცესი როგორ გაიგეთ ?
ერთ-ერთი ყველაზე რთულად გასაგები წიგნია

Heart_of_Darkness
პროცესი როგორ გაიგე ის დაწერე აბა ჩვენო გრძელპოსტა


მაინც უსაქმოდ ხარ

This post has been edited by Katana_ on 21 Apr 2020, 15:11

წლებია წიგნებზე ვრცლად არ დამიწერია, შლუხენბაუმის გრანდიუზულ პასკუდობას თუ არ ჩავთვლით, მაგრამ კაფკას განსაკუთრებული ადგილი უკავია. თან კარანტინია და ამ ტოტალური ნძრევის ჟამს მუზა მოვიდა. 10 წელზე მეტი იქნება ალბათ რაც პროცესი წავიკითხე და დღემდე მახსოვს ის შეგრძნებები. ჰაჰა 1-2 წიგნს დაეტოვა. ჯერ სასწაული ატმოსფერო. ერთია ფილმში შექმნა, მაგრამ ტექსტით გაგრძნობინოს ავტორმა, საერთოდ სხვაა. ატმოსფეროთი რაც მახსენდება მიახლოებული, დანაშაული და სასჯელი, იდიოტი და გოლემი. ნაწილობრივ ხმაური და მძვინვარებაც. საერთოდ კაფკას მოდერნიზმად შერაცხვაც გადამეტებული მგონია. პრუსტი, ჯოისი, ფოლკნერი, ბროხი, ვულფი, ჰესესთან შედარებით ბევრად მარტივია, მაგათთან თუ თავი უნდა ახალო რაღაც მომენტებს რო გაიგო, კაფკასთან მსგავსი არაფერია. არა, რამდენჯერმე კიდე იყო რო მომინდა წინადადებების გადაკითხვა, მაგრამ არა სირთულის, არამედ განსაკუთრებული კონსტრუქციის გამო. თითქოს მარტივ სათქმელს ამბობს, მაგრამ სიტყვების წყობაა ძაან ლამაზი და თავისებური. გაგებას რაც შეეხება, ალბათ ერთ-ერთი ყველაზე მარტივად გასაგები წიგნია და ვინც ვერ იგებს, ის სასტავია რომელიც იმ სიმარტივის მიღმა რაღაც ქვეტექსტებს ეძებს. პროცესი არის ამ ფრაზის განვრცობილი ვერსია, Нет нужды выходить из дому. Оставайся за своим столом и прислушивайся. Даже не прислушивайся. Жди. Даже не жди. Будь неподвижен и одинок. И мир разоблачит себя перед тобой. Он не сможет поступить иначе. ამას ალბათ მარტო ის გაიგებს ვინც ავტორის მდგომარეობაში იმყოფებოდა, ან რამე მიახლოებულში, ან სოციალურ საკითხებს და ცხოვრებას სხვანაირად უყურებს და აფასებს. პასუხი ამ სიმღერის ერთ მომენტშია, 1:10-1:13. ზოგადად სიმღერაც ჯდება კონტექსტში. დანარჩენები ტრაკში პეროს გაირჭობენ და ბერძენიშვილი-მაისურაძესავით ლექციების კითხვას დაიწყებენ, თუ რა გენიალური ქმნილებაა არა იმის გამო რა აზრიც რეალობაში დევს, არამედ იმის გამო რო ერთ მომენტში შექსპირთან გაავლებენ პარალელებს, მეორეში დანტესთან და ა.შ. თან გასათვალისწინებელია ეპოქა და ქვეყანა, სადაც ცხოვრობდა. ცხოვრება ძაან კარგად ესმოდა და ხვდებოდა რო ამ ცხოვრებაში ან ტრაკში უნდა გამოისვა, ან გამოგისვამენ. პირველი ვერ გახდებოდა, მეორე კატეგორიაში ყოფნა კიდე ტანჯავდა. Рожденный ползать - летать не может! - მძიმეა ამის გაცნობიერება. რასკოლნიკოვიც ნაწილობრივ ამის დადასტურებაა, უნდოდა გამხდარიყო გამომსმელი, მაგრამ საბოლოოდ ცხოვრებამ გამოისვა. ის ტიპები, თავიდანვე რო მოდიან და აპატიმრებენ, ცხოვრების აბსურდის მეტაფორაა. არავინ იცის როდის და რომელი მხრიდან მოვა პიზდეცი. როგორც გასპარ ნოესთანაა, ერთმა პადზემკაში ჩასვლამ რო მთელი ცხოვრება თავდაყირა დააყენა. ან შეიძლება სახლში იჯდე და ვიღაცის ტყვიამ მოგკლას. არადა არაფერი დაგიშავებია. მაგრამ ცხოვრებას ეგ არ აინტერესებს, პრესივითაა, რომლის ქვეშაც ნებისმიერი შეიძლება მოყვეს. ტყვნა და შიმშილი, ესაა რომანის დევიზი. Nobody dies a virgin. Life fucks us all. მოკლედ ძაან დიდი წიგნია. ამაზე მაგარი აღარ დაიწერება. ეს იყო ხაზი ლიტერატურაში, რომლის იქით უკვე აღარაფერია. იმიტომაცაა სხვა ყველაფერი საშუალო დონე, ამ ერთი წიგნისკენ მიდიოდა მთელი მაგის ცხოვრება და შემოქმედება. როგორც მომღერალი, ერთი სიმღერა ან ალბომი რო გაუვარდება, მერე ჩაიკუკავს და მთელი შემდგომი შემოქმედება ჭინთვა მიდის. ესეა კაფკაც. ერთი ფრაზა და ერთი რომანი. მაგრამ ისეთი ერთი ზოგიერთის მრავალწლიან ტანჯვას რო ჩახდის, ტომეულებს რო წერენ და რა უნდათ თითონ არ იციან. ცხოვრებაში შეგიძლია არაფერი წაიკითხო, ყველაფერი გადაყარო, ამ რომანის გარდა. ცუდი ისაა რო რეალურ აზრს ძაან ცოტა გაიგებს, ხოლო უმეტესობა მარტო საკუთარი ცოდნის და გემოვნების დემონტრაციისთვის გამოიყენებს.

» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «

Faulkner

კაფკას მოდერნიზმის სათავეებში იმიტომ აყენებენ რომ (მინიმუმ) აბსურდის თემა შემოიტანა ლიტერატურაში. არა სახელი არა ასაკი არა შესავალი უბრალოდ იღვიძებს იოზეფ კ. და იგებს რო პროცესია აღძრული მის წინააღმდეგ . ან ხოჭო ხდება ან სასახლეს უნდა მიაღწიოს რომელსაც ვერ აღწევს , ან შეიძლება აღწევს საბოლოოდ

მოდერნიზმი მარტო 2 გვერდიანი წინადადებები და ცნობიერების ნაკადი არაა . თუმცა არც ამას უჩიოდა ცხონებული "გოდოლში" არის როგორც მახსოვს ცნობიერების ნაკადის ელემენტები (ნუ კაფკასეული სტილის )

რეალობაში რა უდევს მაგის გაგება რთულია ყველას თავისი გამოაქვს შენ შენი ვიღაცას თავისი . ამიტომ ნუ აგინებ უმიზეზოდ იმ პატიოსან ხალხს რომ ტრაკში პეროს იყრიან

მაგრამ იმაზეც დაფიქრდი მასე მარტივი რომ იყოს ვინ გაიგებდა საერთოდ კაფკას არსებობას მთელი საუკუნე მაგაზე რო მიდის თავის მტვრევა

This post has been edited by seeman on 21 Apr 2020, 21:58