ფრანც კაფკა, და მისი სამყარო

მაისი

არ გინდა არ ცადო. შეიძლება ეპილეფსიამ შემოგიტიოს. ნ. ნ. ნ.

თქვენ გაქვთ სამი ცალი ნ. და შემდეგ ტურში დიკენსით მოდი.

This post has been edited by PANTALONE on 30 May 2023, 22:31

სამი ცალი ნ რაში გამოიხატება?

დიკენსი კარგია ხანდახან ჩრდილში?

მაისი

მე არ წამიკითხავს მაგრამ მუშაობას ისევ დიკენსის კითხვა ჯობია ალბათ
* * *
აი ფრაუ გრუბახი ყავს კიდე მაგარ დიქტატში. სამსახურს გარეთ.
იმასთან გასდის. სახლის ხაზეიკა. სმირნაზე ყავს.

PANTALONE
ვერ დაგეთანხმები, სამუშაოს გააჩნია.

მაისი

კასკიანებს
* * *
ტიპი რაღაც მოსმენაზე მივიდა თან მგონი თავისი არ იყო. და რევოლუციას აწყობდა დიდი ტრიბუნიდან . მერე შეთქმულებები შენიშნა დარბაზში და პარალელურად ვერტიკალურად დიაგონალურად შიფრავს მასებს .

მაისი
ზოგადად ისე წერს (მე ასე აღვიქვამ) რომ მძაფრ ემოციებს იწვევს. თან ღიზიანდები უსამართლობაზე, თან იმაზე, ასეთ რამეებზე რატომ ფიქრობდა და მერე საერთოდ რატომ წერდა (?!) ბევრი წახნაგი და შრე აქვს მის ყველა მოთხრობას, როგორც ზემოთ აღვნიშნე და სხვადასხვა სუბიექტს გამოაქვს სხვადასხვა დასკვნა. უფრო სწორად, ყველა ამბობს იმას, რის ამოკითხვასაც ახერხებს ქვეტექსტებში და ყველა აზრი მართალია ამ დროს, რადგან დარწმუნებული ვარ, არ კაფკას არ ეცოდინებოდა მხოლოდ ერთი ჭეშმარიტება. აი, თუნდა ეს იოზიფ კ. რომ ავიღოთ, სხვადასხვა მოთხრობებში გვხვდება, მეორდება ეს ტიპი, მაგ: "სოფლის ექიმი > სიზმარი". ნუ, "პროცესში" - თავისთავად. "დამსჯელ კოლონიაში" რომ წავიკითხე, ტუჩებს ვიკვნეტდი ბრაზისგან ადამიანის უსუსურობაზე და სიბრიყვეზე. რატომ მოსდიოდა ამ ადამიანს ასეთი აზრები? არავინ იცის. საინტერესოც ამიტომაა ალბათ.

This post has been edited by Krusty_the_Clown on 31 May 2023, 00:03

Krusty_the_Clown
საინტერესოა. მადლობა პასუხისთვის . ვეცდები წავიკითხო .

აი, დოსტოევსკი მინიმალიზმი არის კაფკა

მოკლე ნაწარმოებები რომ ეწერა ფედიას როგორი იქნებოდა, ის გვჩვენა კაფკამ )))

ძალიან დიდი გავლენა იგრძნობა დოსტოევკის კაფკაზე, უბრალოდ კაფკამ "რელიგია გვიშველის ძმაო-ო!" გვერდი აუარა და ფაქტობრივად პესიმისტური წერტილი დასვა, ანუ შველა არსაიდან არ იქნებაო. თუმცა, ჩემი აზრით, ესეთი შეფასება მაინც ზედაპირულია. თუ სელინმა კაცობრიობას განაჩენი გამუტანა და ყველაზე საზიზღარ არსებად გამოაცხადა და მის არსებობას აბსურდიზმის სტატუსი არგუნა, კაფკა რაღაცა იმედს მაინც ტოვებს; აი ტარკოვსკის ფილმში რომ არის- ანთებული სანთლის ბოლმდე მიტანას რომ ცდილობს მთავარი გმირი და სულ უქრება, რაღაც მაგდაგვარ იმედს ტოვებს- ანუ ოდესმე მივიტანთ მაგ ანთებულ სანთელს ბოლომდე და სამხრეთის ქარი იქნება თუ აღმოსავლეთის ვერ ჩააქრობს, ჩვენ დავანთებთ დიდ კოცონს!

ერთი ესაა, ამის წერილები იმ გოგოსადმი, ანუ რომელსაც ეტრფოდა (მილენა ერქვა მგონი ), ძაან ლუზერის დაწერილს ჰგავს )))
ეხ, რა სამწუახაროა კაფკას დროს რომ ქალი და მამაკაცის განყი არ არსებობდა, თორემ პიკაპის თემას გადაავლებდა თვალს და მიხვდებოდა რომ ალფა მამრები კი არა, ბეტა მამრებიც არ ფლირტაობენ ეგრე ქალებთან )))

საწყალი გოგო, მსგავსი თვითვემის წაკითხვა თუ უწევდა.

This post has been edited by J.R.R.Tolkien on 15 Nov 2023, 21:45

ამდენი ძალით ოცელოტობაც არ შეიძლება, მეგობარო

პროცესი ხო ყველა გაგებით გენიალური ნაწარმოებია მაგრამ გოდოლი კიდე სხვა დონეზე გადადის. აქ კაფკა საერთოდ წარმოუდგენელია რამეს აკეთებს , აი ყველა პერსონაჟი ყველა ეპიზოდი იმდენნაირ განვითარების (ტრანსფორმაციის ) ვარიანტს იძლევა ( პირდაპირ ტრანსფორმირდება) რო უბრალოდ სიგიჟეა . ალბათ ამიტომაც ვერ დაამთავრა ძაან შორს წავიდა .

Heart_of_Darkness

შეიძლება!
* * *
კაფკა სადახლოში


დავწერო უნდა.


პერერივის მერე


დაელოდეთ

http://arilimag.ge/%e1%83%a3%e1%83%98%e1%8...83%95%e1%83%9c/

მეორედ ვკითხულობ მეტამორფოზს და ... დამაინტერესა წერის დროს თვითონ რა მდგომარეობაში იყო, რას საქმიანობდა, ჯანმრთელობა რა მდგომარეობაში ჰქონდა
უარესის განცდა გელოდებათ!
... ერთგან წერს რომ მამამისი იყო გიგანტი (ცუდი) რომელმაც მის გარშემო სამყარო შეავსო და მისთვის ადგილი არ დატოვა
წერილები აქვს მამისთვის დაწერილი რომლებიც არ გაუგზავნია. მე ალბათ გამბედაობა არ მეყოფა იმ წერილების წასაკითხად

GIORGI XXL

მე პირველად ვკითხულობ (ჯერ არ დამისრულებია) და მიმახვედრა თურმე რატო ვტრიგერდებოდი ამდენი ხანი, როცა ვიღაც მეუბნებოდა "შეეგუე" საკუთარი სურვილები გადადე და 5-6-7-8-9 წელი დაელოდე, მიზანს ხო მიაღწევ. საკუთარი სურვილების და ცხოვრების გადადებას როგორ ურჩევენ ადამიანები ერთმანეთს.

მართლა რამხელა გული ქონია და რა საშინელი შეგრძნებებით წერდა ალბათ ამ ყველაფერს იმ დროს, რამხელა ემპათია იმის რომ იქნებ ვინც წაიკითხავდა , ეშველა ბევრი ადამიანისთვის.
ისე , თვითონ რომ წაეკითხა ეს წიგნი იმ პერიოდში სხვისი დაწერილი , ნეტა შეიცვლებოდა თუ არა რაღაცეები მის ცხოვრებაში?

პრაქტიკა ყოველთვის "ჭარბობს" თეორიულ რაღაცეებს... ზიდჰარტა იყო წინა წიგნი, ეხლა ეს და რაღაცნაირად მეღიმება შემდეგი წიგნის არჩევა რო მომიწევს ამ დღეებში თანმიმდევრობაზე.

This post has been edited by POKERISBLUFF on 5 Feb 2026, 14:23

POKERISBLUFF
ჩემი გამოცდილებით, ალბათ უკეთესი იქნება რომ ადამიანებმა "მძიმე წიგნის" შემდეგ მომდევნო წიგნი შედარებით მსუბუქი ჟანრის აარჩიონ