ოთარ ჭილაძე

ხო მაგისაა? ნუ თუ არა, მაინც მამა ლექსია : )

მზად ვარ გისმინო და გემსახურო.
ქარში იშლება დეკემბრის თოვლი
და მღერის შენი მძიმე საყურე,
გაბრუებული დეკემბრის თოვლით.

მე ალბათ დიდხანს მექნება ვალი,
მაგრამ ვიქნები სულ მხიარული.
ეს გაუმარჯოს შენს ეშმაკ თვალებს
და სარკეებში ნასწავლ სიარულს

სარკმელში ისევ თოვლი ირევა
და ყვება თავის უბრალო ამბავს.
და სკამზე, როგორც ნანადირევი,
კიდია შენი ლამაზი კაბა.

მაგისია, ერთ-ერთი პირველი. ქალები ჭკუას ვკარგავდით.

Don Diego

ჰმ საინტერესოა ... სადმე ინტერნეტში ხომ არ გეგულება ეგ ნაწარმოები? :)

კი მაგისია.. :)



სიზმარი

გამოჩნდა მიწა. შენთან ვარ თითქმის.
იღვიძებს მიწა და პერანგს იცვამს.
ეს ხომ თოვლია. მე წუთებს ვითვლი.
ნათურებს ანთებს და მორბის მიწა.

ოღონდ შენთანაც სინათლე ენთოს
და ყველა სასჯელს უხმოდ ავიტან.
და აი, უკვე შენთან ვარ, ღმერთო,
ეს შენი ხმაა- როგორ? საიდან?

ამოდის მთვარე და ცალი თვალით
ჩემს ხელებს ზვერავს ჩუმად და მკაცრად,
მე კი ოთახში შემომყავს ძალით
და თავქვეშ გიდებ ბალიშის ნაცვლად.

1967



:) :) :)

hexe

არა ინტერნეტში არ მეგულება, ისე იყიდება , მე მგონი შვიდიოდ ლარი უნდა ღირდეს

Don Diego

დიდი მადლობა
წავიკითხავ აუცილებლად.. :)

This post has been edited by hexe on 9 Mar 2008, 14:55

ხოო ყველაფერი კარგი აქვს ბატონ ოთარს, "მარტის მამალი" წაიკითხეთ,ეგეც მაგარია, ლექსებიც ძალიან მიყვარს, ჩემი საყვარელი მწერალია, დიდი კლასიკოსია :bis:

ერთადერთი ნაწარმოები, რომელიც ისე ძალიან არ მომეწონა "აველუმია", თქვენ რას ფიქრობთ?

კარგია, ძალიან მიყვარს, მაგრამ ცოტათი მარკესის გავლენას განიცდის მგონი (შეიძლევა ვცდები)..ურსულა-ანა, ფერნანდა-ბაბუცა, სხვა პარალელებიც არის..

ბუკინისტებში ვნახე ეგ წიგნი, სულ დაშლილი იყო, 1 ლარი ღირდა..ამოვფხიკე საფულე და 90 თეთრზე მეტი არ მომიგროვდა, კდიევ კარგი, მომცეს..

ექიმმა არ აჩუქა?

საწყალი ანეტა, როგორ დაუსვეს წერტილი მის ბავშვობას..თუმცა, მაინც ხომ იპოვა მიტო..

[quote]ერთადერთი ნაწარმოები, რომელიც ისე ძალიან არ მომეწონა "აველუმია", თქვენ რას ფიქრობთ?[/quote
აველუმი შუმერული სიტყვაა და თავისუფალ,დამოუკიდებელ,არავიზე დამოკიდებულ ადამიანს ნიშნავს :)მგონი ესეთი განმარტება ეწერა,ზუსტი მნიშვნელობა არც მწერალმა იცოდა..ძალიან საინტერესო პერსონაჯია აველუმი.თავიდან ძალიან არ მომწონდა,ფრანსუაზა,სონია და ერთადერტი მელანია(მგონი ესე ერქვა ცოლს)როგორი ამაყი დადიოდა.. საუკეთესო ამათშორის ფრასუაზა იყო.. გამოვტყდები,საკმაოდ დიდიხანი ვკითხულობდი

Don Diego

არა მგონია. ყოველ შემთხვევაში, ეგრე ვიცი რომ ,,გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა" ოთარ ჭილაძის პირველი გადასვლა იყო პროზაზე. თავად აქვს ნათქვამი, თავდაპირველად პოემის დაწერას ვაპირებდიო, მაგრამ მერე მივხვდი რომ პოემის ფორმა ამ ყველაფერს ვერ დაიტევდაო...

კრიტიკოსი ოტია პაჭკორია: როცა გამოვიდა პირველი რომანი_,,გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა", უნებურად გამიჩნდა განცდა _ ხომ არ იყო ოთარ ჭილაძე ზომაზე მეტად ხელგაშლილი, მფლანგველი...უფრო გასაგებად რომ ვთქვათ, ხომ არ ჩადო რომანში მთელი თავისი ლიტერატურული გამოცდილება, ცხოვრებისეულიც და არ დაიტოვა არაფერი, ზოგჯერ უარყო უბრალოდ აუცილებელი განტვირთვაც... ერთი სიტყვით ძნელი სათქმელი იყო _ იარსებებდა თუ არა ოთარ ჭილაძე პროზაიკოსი ამ რომანის შემდეგ... ...მაგრამ ,,ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან" ნათელჰყო, რომ გამოცდილება, ლიტერატურული და ცხოვრებისეული გამოცდილებაც, წარმოსახვის ძალაც და სახე-ხატთა მარაგიც ოთარ ჭილაძეს თურმე საკმაოდ ჰქონია.

This post has been edited by perfectstranger on 18 Mar 2008, 13:38

:love:
ისე როგორც რომანმა "ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან" შემძრა, როცა წავიკითხე, ძალიან ცოტა ნაწარმოებს უმოქმედია ჩემზე

This post has been edited by NinaNoir on 18 Mar 2008, 19:32

გამოჩნდა მიწა ცივი და სველი.
ფოთოლზე ფოთლის დაცურდა ლანდი
და გამახსენდა, რომ მთელი წელი
აღარც ისმოდი და აღარც ჩანდი.

ხოლო ის წელი, ის ერთი წელი,
რომელიც უკვე უკუნეთს ერთვის,
ჩემთვის გავიდა ძალიან ნელა
და ღმერთმა იცის რა იყო შენთვის.

უი ხო ექიმმა აჩუქა..
როცა ანეტა ავად იყო ექიმმა მოუტანა დიდი ყუთი და უთხრა რომ ამ ყუთში იყო ის რაც მას გაამხიარულებდა..
ბაბაუას კი არ უნდოდა რომ ანეტას ეს თიოჯინა მოსწყენოდა, რადგან იცოდა რომ სანამ ანეტა ამ თოჯინით ითამაშებდა ის ჯერ კიდევ ბავშვი იქნებოდა და შესაბამისად არც იგი დაბერდებოდა .. :))))

მეც იგივეს ვიტყოდი..

hexe

და არამარტო ლექსები.

ო. ჭილაძისნაირებზე ითქმის: დაბადებით მწერალი.

აქვს საკუთარი სამყარო, სადაც ცხოვრობს.

ეს სამყარო ირეალური რეალობაა და ძალიან, ძალიან მშვენიერია.
ლამაზი და მშვენიერი.

მქონდა პერიოდი, როცა ,,რკინის თეატრს" ყველგან თან დავატარებდი, რათა ხშირ-ხშირად ამომეკითხა საყვარელი პასაჟები............ :)

ბევრი მისი ლექსი ზეპირად ვიცოდი, მიმავიწყდა.
ეს კი, მგონი, მახსოვს:

,,ბავშვი უკრავდა სტუმრების თხოვნით,
უცახცახებდა პატარა მხრები,
გარეთ კი, თვითონ ბუნების ნებით,
თავგანწირულად დნებოდა თოვლი.

ჩნდებოდა მიწა,-შავი და სველი,-
როგორც დაწრეტილ მდინარის ფსკერი
და ხეებს, თუმცა არ ედოთ ფერი,
მაინც ამაყად ეჭირათ თავი...........

ბავშვი უკრავდა სტუმრების თხოვნით,
ხოლო მუსიკა,-ქარივით ლაღი,
ჭაღს აწყდებოდა და დიდი ჭაღიც
თრთოდა მუსიკის უცნაურ თრთოლვით.

ირგვლივ უძრავად ისხდნენ სტუმრები
და სტუმრებისთვის უხილავ ცაში,
მსუბუქი ფრთებით მიჰქროდა ბავშვი
და სხეულს ვეღარ გრძნობდა სრულებით............"

This post has been edited by nia-aneta on 5 Apr 2008, 19:40