თომას მანი, თომას მანი

Back_To_Back
არ მაქვს წაკითხული, მაგრამ მგონი ფაუსტის ფაბულა არ ვითარდება ))))

Back_To_Back

ვითომ იმ პონტში ქვია რო ორივეს ეშმაკი ეცხადება და ვაბშე, დაანებე რა თავი მაგ რომანს. ამოშალე ვაბშე შენი წასაკითხი წიგნების სიიდან თორე მერე ვეღარ მოგასულიერებენ

ნწუ................ვაბშე არაფერ შუაშია..............საერტოდ ტომას მანი რადგან ინტელექტუალურ რომანს მიეკუტვნება .....ნუ მანი რა.....წიგნი.....ხოდა ინტელექტუალურ რომანში საერტოდ მკიტხველზე ყველაფერი მოქმედებს.....მ,ანთან მუსიკაც კი დამტრგუნველად მუშაობს............ალუზიები უამრავია..........მატ შორის ეგ ფაუსტუსიც..........როგორც ჯოისტან.......მარკესტან...დაჟე ადგილებია......დატოვებული სადაც მკიტხველის წარმოსახვა იმდენად ერტვება რო რომანის სიუჟეტს ცვლის................ანუ ეს ზოგადად ინტელექტუალური რომანის დამახასიატებელია..........და ამიტო შეიძლება უამრავი ისეტი რაღაც შეგხვდეს ............რო უბრალოდ.........გა-დ-მო-იწვიოს......სხვა რავი ტუნდაც მწერალი/პერსონაჟი/რომანი............და რავიმე.............

Ocelot

Le fou

რომელს დაგიჯეროთ ეხლა
ნუ თუ ეშმაკი ეცხადება ეგ არის მთავარი თორემ მანი რო ძველ საბერძნეთშI არ გააფრენდა მშვენიერი ელენას გულის დასაპყრობად მაგაში დარწმუნებული ვარ
თუმცა რა აზრი აქვს ამ ვარაუდებით საუბარს, უნდა ვიშოვო და წავიკითხო

რა პონტში?

Back_To_Back

მაშინ კარამაზოვებიც ფაუსტის რემეიქი ყოფილა

ფა-მაჟორი გადადის ლა-ბემოლში, ანდანტე მოდერატო ერთვის ფორტისიმოს და ხდება ბგერების შერწყმა. მაშა-მაშა, ბუტერბროდები კი აღარაა


დაახლოებით ეს მიდის 600 გვერდი. რავი, თუ გაქაჩავ (აზრის გამოტანაზე აღარაა), წაიკითხე

Ocelot

მეზიზღება კლასიკა, რითმული მუსიკა მიყვარს მე, ჯი ეი ზი ზი

ერთია, ნაწარმოები სადაც ნერვო-ნარკო-ალკოჰოლური აშლილობის ფონზე შიზოფრენიული სიმპტომების მქონე ადამიანზე ეშმაკის გამოცხადება, ისიც მხოლოდ ძალიან შეზღუდულ, მცირე მნაკვეთში
და მეორეა, როდესაც ნაწარმოებში ეშმაკი ანუ ადამიანის და ადამიანობის შავბნელი ნაწილის განსახიერება, უპირისპირდება თავად ადამიანს და ეს დაპირისპირება გრძელდება მთელი ნაწარმოები, და საერთოდაც ეს ეშმაკი მეფისტოტელე ისეთი მაგარი ვინმეა მისნაირი ძლიერი პერსონაჟი (ყველა "გრიმში" ) ცოტა თუ მინახავს... შეიძლება არც არსებობს... მოკლედ ცოტა შორს წავედი ეხლა მე, უბრალოდ იმის თქმა მინდოდა რომ ნაწარმოებში "ეშმაკის" არსებობა არ ნიშნავს რომ ის ფაუსტის მსგავსია ან რაიმე სახით მისი გავლენის ქვეშ არის

აუტანლია პრსონაჟების გარეგნობისა და ჩაცმულობის ერთგერდიანი აღწერები ....


არ შეიძლებოდა უფრო ლაკონურად ეწერა და მკითხვლის ფანტაზიებისთვის მიეცა გასაქანი?


მე ძალიან მღლის, იმდენად რმ 'ჯდოსნური მთა'' ვერ დვამთავრე
მოთხრობი უფრო მომეწონა (ნუ ზომაში პატარებია ბოლო-ბოლო და ავიტანე )
ცოტა ხნის წინ ბუდენბროკები დავიწყე, მაგრამ რამდენიმე ფურცელი ძლივს გავქაჩე

შეცვლილი თავები წავიკითხე და მინდა გითხრათ რომ მოლოდინს გადააჭარბ ა ... ჩემი აზრით სიკვდილს ვენეციაში ბევრად ჯობია და ვაბშე არ მესმის რატომაა ნამკლებად ცნობილი ეს მოთხრობა ... თუ მე მგონია რომ ნაკლებად ცნობილია?

This post has been edited by Andy_Kaufman on 4 Mar 2012, 16:31

"ტობიას მინდერნიკელი" ყველაზე მეტად მახსოვს მანის შემოქმედებიდან...

იგივე
და რა საჭირო იყო ამდენი აღწერა
იმ ქალის კანის აღწერა თუნდაც
სახელი არ მახსოვს

იგივე
და რა საჭირო იყო ამდენი აღწერა
იმ ქალის კანის აღწერა თუნდაც
სახელი არ მახსოვს

ფრაუ შოშა.
რატომ? აღწეროს.ცუდად არ აღწერდა და ჰანს კასტორპის მდგომარეობა დამოკიდებულების გამოხატვა სწორედ ამ კანითაც შეძლო.
მე იცით რა არ მომეწონა? კომენტირებას უკეთებდა ისეთ შემთხვევებს და ისეთ დასკვნებს აკეთებდა რაც ისედაც ცხადი იყო ამ შემთხვევებიდან გამომდინარე. ან კიდევ რაღაცაზე მსჯელობს, და ის რაღაცა მხოლოდ ერთ ცდაზეა დამყარებული და რაიმე სხვა ემპირიული საფუძველი არ გააჩნია. მიუხედავად ამისა ის ასკვნის რომ "ეს ესეა" . არადა ცხოვრებაში ხშირად წავწყდომივარ იმის სრულ საწინააღმდეგოს რასაც იგი ამბობდა.
ცუდი არ იყო ჯადოსნური მთა . მაგრამ მართლა დიდი იყო . თუმცა ეს ჩვენ მკითხველს არ გვამართლებს.
თუ კითხვა გვინდა ვიკითხოთ და დროზე ნუღაც ვჩივით . ვიკითხოთ თუნდაც 10-10 გვერდი . თუ გვიღირს წაკითხვა და თუ არადა გადავაგდოთ,ოღონდ კი მისი ზომა ნუ მოგვაქვს საბაბად.

Aurellius
ხო მადამ შოშა მგონი
რომ უნდა დაეხატა
ზომა კი არა და ამდენი აღწერის გარეშეც შეეძლო სათქმელი ეთქვა

ხოდა მაგ კაცს ეგეთი ფორმა აქ გამოხატვის, ზოგს მოსწონს ეს ფორმა , და ვისაც მოსწონს იმათი საყვარელი მწერალია თომას მანი .

მე იცით რა მომხვდა ყურში? რუსეთის შორეული კუთხეებიო : რაღაც თქვა და კიდე საქართველოო. ამაზე დალი ფანჯიკიძეს(მთარგმნელს) ესეთი შენიშვნა ჰქონდა დაახლოებით რო "თომას მანი აზრზე არაა საქართველოზეო, და გავრცელებული აზრით "ვითომ კარგადდ გვიცნობდაო" " ...

ხო რა თქმა უნდა
იმას არ ვამბობ რომ ცუდი მწერალია, პირიქით
უბრალოდ ცოტა დამღლელია


ის რომ არის: ერთი ქალი ამბობს რომ მე გალაკტიონს როგორც პოეტს არ ვაღიარებო, რა ამბავია ამდენი ქარი ქრის, ქარი ქრის, ქარი ქრის , ფოთლები მიქრიან და ა.შ.
უბრალოდ დაეწერა : "ქარი ქრის, გლეჯს ყოლიფერს"
ასე
ლაკონურად

მანი- კაცი მთელი ცხოვრება რომ წერ რაღაც სტილი გიყალიბდება, ფორმას ხვეწ და ა.შ.
ისე, ლიტერატურაში რა უფრო მთავარია , შინაარსი თუ ფორმა? პასუხი იქნება : ორივე. მაგრამ მგონი მაინც უფრო შინაარსია მთავარი .