თომას მანი, თომას მანი

Aurellius
ეს ისე გავიხუმრესავით
რა თქმა უნდა შინაარსი მთავარია
ჩემთვის

Magdala

კი . აუ ეს შენი სურათი ძალიან მაგონებს რაღაცას(ანუ სურათს რომელიმე წიგნზე ან რამე)

გუშინ ერთი ჩემი მეგობარი მეუბნებოდა რომ "ჯადოსნური მთა" 140 გვერდიღა მქონდა დარჩენილი და მივატოვე კითხვაო

ფრაუ შოშაზე რას ფიქრობთ?

თითქმის მასე ვიყავი მეც
ბოლოს ზრდილობის გულისთვის ვკითხულობდი იმდენად დავიღალე
მე არაფერს არ მახსენებს ჩემი ავატარი :|

ეს მწერალი ამტანის შოუ რო იყო, ეგ პონტია. მე ვერც ერთი რომანი 300 გვერდზე მეტი ვერ გავქაჩე. არ მევასება ესეთი მძორი მწერლები. მარტო იოსიფი და მისი ძმები შემომეკითხა თავის დროზე, ისიც მომენტი იყო ალბათ, თორე დღეს მაგის ბოლოშიც ვერ ჩავიდოდი.

Ocelot
შენი ავატარის გამოსახულება ვის ეკუთვნის?

მძორი მწერალი ძაან ცოდოა . მაგრამ თითქმის არის, ასეთი მწერალი უნდა იკითხოს მან ვისაც უნდა სტილზე დაკვირვება , ვისაც დრო აქ , ვისაც "მუსიკად" ასეთი წიგნი უნდა , ვისაც კითხვა უნდა და მაინცდამაინც არ ინტერესდება შიგ რა წერია. თომასა "ფორმის" მწერალია.

Magdala

ჰაა? აბა ვინ არი არ უნდა იცოდე? უფრო სწორედ შეიძლება არ იცოდე მაგრამ სადღაც ხო იპოვე და იქნებ გაიხსენო? მე სულ მაინტერესებს წარმოშობის ისტორიები

Aurellius

ჰენრი მილერი

აი ეგ მგონი ერთადერთია რაც მაგის წიგნებში ვერ აღმოვაჩინე მე ფორმის სხვანაირი გაგება ვიცი და არა ეგეთი. მაგის ნაწერები ვიღაც გადაღძუებული პროფესორის ლექციას უნდა გავს.

Ocelot
ვიცი ჰენრი მილერი , მე ის ვარ ვინც მაგაზე თემა გააკეთა და დამიხურეს უკვე არიო
აუ რატო ვერ ვიცანი , ამ ქუდით განგსტერს გავს ან 50იანი წლების ჰოლივუდის მსახიობს

არა, ამას რაღაცნაირი სტილური მეტყველება აქ ჩემი აზრით , თომას მანს ვგულისხმობ.
და მაგან იმდენი წერა რომ ცხადია ექნება საუბრის ეგეთი სტილი . აი მე ლიტერატურის კრიტიკოსი არ ვარ და ვერ მიპოვნია სიტყვები მარა მე აშკარად დავინახე განსხვავება სხვა მწერლებსა და თომას მანს შორის , მისი სიტყვები რაღაცნაირად გატყლარჩული , კლასიკურ-თანამედროვე მუსიკაში გადასული იყო , ახსნა განმარტებითი ტონი , დებილი ბავშვებისთვის, ნაძალადევი დიალოგები პერსონაჟებს შორის (ანუ ხელოვნური დიალოგები) , ... რავიცი ოცელოთ, მე ეგრე მესმის

Aurellius

ნუ ეხლა ეგეც რო არ ყოფილიყო, ვინ აღიარებდა? პროსტა როგორც სტილისტი მაგას ბევრი ჯობდა. კაფკა, პრუსტი, ფოლკნერი, მილერი, სელინი, ბროხი, ჰესე, ფიცჯერალდი, მაირინკი, დაჟე ანდრეი ბელიც, ჯოისიც და კანეტიც. თითქმის ყველა მაგისი პერიოდის მწერალი. სადღაც მუზილის დონის პროზა აქ. ეგეთივე ნელი და ზანუდაა.

ესენი რაცხა ვერ გავიგე

This post has been edited by Ocelot on 23 Mar 2012, 18:29

ანუ , რაღაც შემთხვევა მოჰყავდა ხოლმე "ჯადოსნურ მთაში" , მერე კი განმარტავდა "რა მოხდა" , და ურთავდა ისეთ ფსიქოლოგიურ-ფილოსოფიურ განმარტებებს რაც ისედაც ცხადი იყო შემთხვევიდან გამომდინარე და რაღა საჭირო იყო ეს "განმარტება" ვერ ვხვდებოდი .

და მისი პერსონაჟები რომ საუბრობდნენ და იქ ინტელექტუალური ლაპარაკი მიდიოდა , ეგრე ჩანდა რომ თითქოს პერსონაჟები კი არ საუბრობდნენ და დიალოგი მათ შორის კი არ იყო ,არამედ უბრალოდ თომას მანი საუბრობდა9რაც მართლაც ესეა )

ნუ მოკლედ , მე კი წავიკითხე ჯადოსნური მთა თავიდან ბოლომდე და არც ვნანობ და ვიტყვი რომ მაინც კარგი იყო ,მაგრამ ასეთი სტილის მწერალი არასდროს გახდება ჩემი ფავორიტი და ვერ დავაყენებ ჯოისთან , კაფკასთან , კამიუსთან , მილერთან , თუნდაც იმრე კერტესთან ან მილან კუნდერასთან და ეგეტებტან რომელბიც ჩემთვის პატივსაცემი და ყოველთვის კითხვადი მწერლები არიან .

რაააადგან ასე გაინტერესებს წარმოშობის ისტორიები რაღაც სკეტჩია
მგონი ასე მოვძებნე
და ისე აქ სერიოზულად კამათს არ გირჩევ მანის ავკარგიანობაზე
შენ უკეთესად იცი მაგრამ ზოგს უნდა უფრთხილდე

ზოგს ვუფრთხილდე ? რას ამბობ, ფეხი დამადგით გულზე დამადგით ფეხი ყოველთა

Aurellius
სახელს და გვარს არ დავაკონკრეტებ
ჩემი გამოცდილებიდან ვამბობ :|

კაი რა , მე მაგალითად სულ დებილი რომ მეძახონ და უწიგნური მკიდია . მეცინება ხოლმე . ხოდა რა მერე? ვინემ შემაგინებს რომ თომას მანი შემირაწყვეო?

Aurellius
ანათემას გადაგცემენ თუ ვინმე შეურაცჰყავი :|
უაზროდ რომ იციან კამათი ეგ არის ცუდი თორემ იძახონ რაც უნდათ

14 წლის ვხდები მალე და ადრე ხომ არაა "ბუდენბროკები"? არადა ძალიან მაინტერესებს, აი ძალიან

This post has been edited by PET123 on 24 Mar 2012, 20:42