თომას მანი, თომას მანი

PET123
23ის ვარ და თომას მანი ვფიქრობ ჯერ კიდევ ადრეა ჩემთვის
ალბათ ადამიანის განვითარებასაც გააჩნია
შენს ასაკში უფრო წავიკითხავდი ბუდენბროკებს ვიდრე ახლა

Magdala
შეცვლილი თავები წაიკითხე დიდი ფილოსოფია არუნდა და კაი რამეა მოგეწონება

ჯადოსნური მთა ამისია ხო? კარგია?
მგონი მაქვს სახლში...

Abulabas


ისეთი წიგნია, რომ თავისუფლად შეიძლებოდა მარტო ერთ ტომში ჩატეულიყო...

სახლში მიდევს "ბუდენბროკების" ძველი გამოცემა , რა ვქნა წავიკითხო ?
ძალიან დიდია და რავი, ღირს რო? მემგონი აქ არავის მოსწონს დიდად ამ გერმანელის შემოქმედება :დ

This post has been edited by Onyx′ on 17 Feb 2013, 01:18

რა არის რეები გიწერიათ? არა რა... "თქვენს ჯინაზე" დავამთვრებ ჯადოსნურ მთას.
პრინციპში კია გაწელილი, მაგრამ ნახევრის ნახევარი წავიკითხე და რავი.... ჯერ ვამუღამებ, არამგონია მივატოვო
* * *
Fata Morgana

)))

წაიკითხე, ძალინ საინტერესო ნაწარმოებია
თან ადვილად იკითხება.
"ჯადოსნური მთა" ესეც ძალიან კარგია, მაგრამ
შედარებით რთულია

This post has been edited by Centaur27 on 12 Aug 2013, 11:26

ჯადოსნური მთის პირველი ნაწილი ბევრას სწრაფად წავიკითხე, მეორე მომეჩვენა ცოტა გაწელილი, მაგრამ ძალიან მომეწონა, ბუდენბროკებზე მატადაც კიი

გავაცოცხლოთ თემა,

2 წლის წინ წავიკითხე ბუდენბროკები და ის შთაბეჭდილება დღემდე მახსოვს რაც ამ რომანმა გამოიწვია . მანი რომ ერთ ერთი ძლიერი მწერალია ეს უდავოა, განსაკუთრებით მომწონს ადმიანური სისუსეების, ტიპაჟების და სიტუაცების მისეული გადმოცემის უნარი .

ეხლა ვკითხულობს "ავანტურისტ ფელიქს კრულის აღსარებას" , და შეიძლება ვთქვა , მიუხედავად იმის რომ,ამ ნაწარმოებს არ ხვდა ისეთი დიდი აღიარება როგორიც "ჯადოსნურ მთას " და " ბუდენბროკებს" მაინც არ კარგავს მანისეულ წერის კულტურას , წამროაჩენს არისტოკატიის დ ა ბურჟუაზიის სახესხვაობას, მთავარი მოქმედი გმირის ფელიქს კრული კი გვიჩვენებს ადამიანის თანდაყოლილი შესაძლებლობების გამოყენების არც ისე კარგ მაგრამ რისკიან გზას რომელმაც შეიძლეაბა წარმატებამდე ან დიდი უბედურებამდე მიიყვანოს კაცი, გვიჩვენებს თუ როგორი ადვილია ზეგავლენის მოხდენა ხვადასხვა წოდების თუ საზოგადოებრივი სტატუსის მქონე ადმაინებზე... ასევე ერთი ძალიან საყურადღბო ფაქტი რაც ამ ნაწარმოებს შეეხება მისი წერა მანმა ახალგაზრდობის ჟამს დაიწყო , ფიქრობდა ის იქნებოდა ნოველა, შემდეგ შეწყვიტა წერა და დიდი ხნის შემდეგ მოხუცებულობაში დაასრულა. მიუხედავად ამხელა პაუზისა თითქმის ვერ იპოვით ნაწარმოებში განსხვავებას დასაწყისა და დასასრულის წერის მანერასა და პერსონაჟის ხასიათის/ტიპაჟის ცვლილელების თაობაზე. ის შარმი რაც მის ნაწარმოებს დასაწყისშივე აქ მიჰყვება თანმიმდევრულად .

მოკლედ არაა ეს მწერალი ჩასაძირი <3

უძლიერესი მწერალია, ჯერ მარტო "დოქტორ ფაუსტუსში" რამხელა შრომაა, საუკუნის ნაწარმოებია ჩემი აზრით
"ჯადოსნურ მთაში" იოახიმ ციმსენის ეპიზოდებია უსერიოზულესი

ჯადოსნურ მთაშI ჩემი აზრით ყველაზე საინტერესო პერსონაჟი პეპერკონია, მასთან რომ ვერას გადიოდა იეზუიტი მეამბოხე ნაფტას და მოკონსერვატორო ტიპის (რა ერქვა დამავიწყდა) ერთიანად შეკრებილი სოფმხედველობა, ჩანჩქერის ეპიზოდი იყო კარგი... ყველას სახელი დამავიწყდა მგონი, ნუ კასტორპის და მაგის გარდა... იმ გოგოსიც რომელსაც ცხოვრება თითქმის ყველაფერს პატიობდა ავადმყოფობის გამო, მართალია სულ რამოდენიმეჯერ იყო დიალოგი მასა და ჰანს შორის მაგრამ სრულიად ბუნებრივად და მარტივად ჩანს მისი სულიერი მხარე რასაც თითქოსდა დიდი არაფერი შეხებია... ნუ კარებების მიჯახუნებებს და სხვა პატარა წვრილმანებს თუ არ ჩავთვლით

Iroquis

მემგონი ეგ პერსონაჟი უცხო ხილი უფროა იმ გარემოში და ამიტომ აქვს ეფექტი, ნუ ჩემი აზრით. ჩვეულებრივ სიტუაციაში არ იქნებოდა მაინცდამაინც გამორჩეული.

დაუმთავრებელი წიგნის შთაბეჭდილება დატოვა ჩემზე. მანნის წიგნებში ყველაზე ნაკლებად ეგ და "ლოტე ვაიმარში" მომწონს.

ჯავახიშვილის "კვაჭი კვაჭანტირაძე" ჯიბეში ჩაისვამს "ფელიქს კრულს"

მოკლედ თომას მანის ჯადოსნური მთა აკერია ძაან ბევრს პირზე, რო კითხო მაგრად ევასებათ, ხოდა დავიწყე კითხვა 200 გვერდი წავიკითხე და რაღაც აღარ მიჩნდება სურვილი კითხვის გაგრძელების და ამ ნაწარმოების მუღამი რაშია ერთი ორი სიტყვით შეგიძლიათ ამიხსნათ?
* * *
შანსს არ მაზავს ავტორი რო უდეტალურესად და უწვრილმანესად არ აღწეროს რაიმე, ალბათ მაგიტომაა ამხელა როა წიგნი ძაან მომაბეზრა თავი, ბევრისგან გამიგია რო რაღაც უდიდესი ნაწარმოებია მარა მაგარი ჩოილარობაა არ დამევასა დროის კარგვაა, წაუკითხავობას რათქმაუნდა ჯობია წაიკითხო, მარა უკეთესია ეგ დრო სხვა წიგნს დაუთმო.
ეხლა ვიცი ბევრი დამიშვებს მარა, ისე იმედგაცრუებული ვარ რო მზად ვარ კამათისთვის, ნეტა ვცდებოდე მაგას რა აჯობებს ჩავთვლი რო არ დამიკარგავს დრო
* * *
რაიმე ცოდნა და გამცდილება ხო უნდა შეგძინოს წიგნის კითხვამ, ლამაზად ჭიკჭიკი ხო არაა მარტო.ჩემი აზრით ეს წიგნი იმ კატეგორიას ევასება ვინც წიგნებში თხრობის სტილს და მსგავს რაცხეებს აფასებს, ფილმებში მსახიობებს და სურათებში ტილოს მატერიას და საღებავის ფერებს და ასე შემდეგ ჩემი აზრით კი მთავარი კრიტერიუმი ყველგან და ყველაფერში შინაარსი უნდა იყოს
* * *
მთავარი პერსონაჟი ცუდადაა და გადაწყვიტავს ცოტა დაისვენოს და ტიპი ავადმყოფების ბუდეში მიდის აგვისტოში თოვლი და სიცივე აწუხებს ძილში ბორგავს და სრული დომხალი აქვს თან არც ბრუნდება უკან რო ნახავს რო კვერცხობა სიტუაციაში ამოყო თავი და ავტორი ამაზე ღAდაობს სრული კოშმარი იყო ფუF

This post has been edited by following on 25 Jan 2016, 22:27

following

მე პირადად მომეწონა, მეორე ნაწილი უფრო მეტად ვიდრე პირველი, მარა ორივე კარგია. მაინც გირჩევ წაიკითხო..
თუმცა, მე ვფიქრობ ეგ წიგნი მაგ კაცს ჩვეულებრივი მკითხველისთვის არ დაუწერია, ისე მეჩვენება რო მაგრად ეკიდა მაღალი საზოგადოების გარდა ვინმე თუ წაიკითხავდა მაგ წიგნს.
იმიტო რო ძალიან ზედმეტი მნიშვნელობები აქვს ყველაფრისთვის მინიჭებული, ყველა ციფრი, ყველა ხედი, ყველა ფერი და ყველაფერი ალუზია ან სიმბოლოა რაღაცის, ყველა პერსონაჟს (პერსონაჟების ნაკლებობით გამოირჩევა ეგ წიგნი, ძალიან ცოტაა), ხოდა ყველა პერსონაჟს ყავს პროტოტიპი მაღალი, ელიტური საზოგადოებიდან, მოკლედ იმდენი მინიშნება იმდენი სიმბოლო და იმდენი გასაშიფრი რაღაცეებია რო ცოტა ზედმეტი მოუვიდა. წიგნი თავიდან ბოლომდე კოდია ჩათვალე რა, და ამიტო ეზედმეტება ყველას ეგ წიგნი. და მოწონთ ფილოსოფოსებს, ენათმეცნიერებს, ლიტერატურათმცოდნეებს და ა.შ. სასტავს (ზე-განათლებულებს) ძირითადად.
თუმცა (კიდე ერთი "თუმცა") აქვს იდეები, ყავს პერსონაჟები და აქვს ისეთი სიუჟეტები რომლებსაც ალბათ მე სულ არ/ვერ ვშიფრავ ისე როგორც თვითონ გულისხმობს, მარა ძალიან მომწონს. მაგალითად ერთი თავი დამამახსოვრდა თოვლი ქვია თუ არ ვცდები, დუელის მომენტი, ჩანჩქერი, ბიძაშვილი, ბევრი კარგი კი არა ძალიან ძლიერი ემოცია მოაქვს და მაინც გისწორდება მიუხედავად იმისა რო შეუძლებელია ცოტათი მაინც მიუხვდე რატო ცხოვრობს ეს ჩემისგადანგრეული ჰანსი მაინცდამაინც მეშვიდე ნომერში (და ამაში თვითონ დიდი აზრი უდევს რო კითხო) და რატო კითხულობს მაინცდამაინც გემთმშენებლობის წიგნს... არც ეს არის ტყვილა შერჩეული და აი ესეთი მომენტები ჩვენ, ჩვეულებრივ მოკვდავებს ტყვილა გვეჩვენება ჩაყრილი, იმან სპეციალურად ჩადო და მაგრად ეკიდა რო 90% ვერ მიხვდებოდა.

საბოლოო ჯამში წიგნი მაგარია, გირჩევ წაიკითხო...
* * *
following

მარტო დასვენება არაა, დასვენება + ბიძაშვილის მონახულება. ორი კურდღლის დაჭერა უნდოდა, მარტო დასვენება არა.

იმიტომ რომ ავად ხდება. არ ვიცი გასპოილერებ თუ არა მაგრამ მაგ ბორგვებს ახსნა აქვს.

სიყვარულის გამო. (ეხაც გასპოილერებ?)

რას ღადაობს. ავტორი მაგარი უჟმური, თავში ავარდნილი, და ზე განათლებული ტიპი ჩანს. (მერე რა რო საქართველო რუსეთის პროვინციად მოიხსენია)


following

წაიკითხე წაიკითხე მეორეც, გაგისწორდება