პოლ ოსტერი

,,4321"-ის კითხვა დავიწყე, მეორე დღეა,
ვფიქრობ, ვაქციო თუ არა, ამ ზაფხულის, ჩემ მიერ წაკითხული წიგნების მაგნუს ოპუსად, მაგრამ იმხელაა, არ ვიცი, არ ვიცი.
შემოდგომაზე გადასვლა მოუწევს,


ისე, ოსტერისგან არ მოველოდი ასეთ გრძელ ტექსტს.

Heart_of_Darkness

ინგლისურად?

სერაფიტი
რუსემსულად, ელ.ვერსიას ვკითხულობ, 1500 გვერდამდეა
ის შემთხვევაა როცა ჯობდა ბეჭდური ვერსია მეყიდა, თან ფესტივალზეც იყო, წელს. თუ სწორედ მახსოვს სადღაც 50ლარამდე ღირდა.
თან პოსტმოდერნული ტექსტია, წაკითხვის შემდეგ, რომ უნდა გადმოშალ-გადაშალო ფურცლები, დაუბრუნდე ტექსტს. ელ.ვერსიაში მოუხერხებელია.

გავიხსენოთ ბუმბერაზი კლასიკოსები


ფეტზე ვიყიდე ერთი დიიიიდი წიგნი პოლის
კაი თაგადასავალი მელოდება წინ ვიცი

This post has been edited by George_Best on 19 Jan 2020, 23:26

დღემდე ვერ გავიგე რას ერჩოდნენ ეს და კუტზეე ტომ ჰენკსს :დ
პრინციპში მწერლებს უმეტეს შემთხვევაში ჰგონიათ რომ კინემატოგრაფიაზე მაღლა დგანან და მათი უკიდეგანო პოპულარობა გამაღიზიანებელია, როცა თვლი რომ უკეთესს შენ ქმნი.

პ.ს. ვგულისხმობ ოსტერის და კუტზეეს წერილებს

ალექსანდრა91
კიზის ვერ შეედრებიან - ისე გაატანა წყალს ფილმი

და შემდეგ დასძინა

არც მიყურებიაო.

Inquisitor
კიზი?
ფორესტ გამპზე რომ წერენ ეგ ვიგულისხმე მე.

ალექსანდრა91
ვიცი რაც იგულისხმე.

მაგრამ, მაგათი საუბარი არაფერი არ არის - კენ კიზის წუწუნთან შედარებით თქო.

შესაბამისად დაგეთანხმე შემდეგში :

Inquisitor
გავიგე ახლა :დ
არ ვიცოდი მაგაზე მე. მაშინ რაღატომ მისცა ეკრანიზაციის უფლება. რას გაუგებ მწერლებს. ახირებებით სავსენი.

George_Best
ჩაუჯექი 4321-ს ?

ვკითხულობ ,,4321" და არ მინდა დასრულდეს,
ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ ამას რომ მოვრჩები თანამედროვეობაში ვინ გვყავს ისეთი მაგარი, რომ ასე გემრიელად იკითხებოდეს, ასეთ ემოციას და საფიქრალს ტოვებდეს.
ვისით ვიკაიფებ მერე
ჩემი და არაერთი ადამიანის, ერთ-ერთ საყვარელი ფიქრი, ,,რა მოხდებოდა რომ" აიღო და მთელი ნაწარმოები შექმნა.
ის უცნაური მომენტი მაქვს ახლა, როცა მინდა ბევრ ვწერო, წიგნის დეტალები გავარჩიო და თან არც მინდა, სანამ არ დავასრულებ
ვინც განსაკუთრებით მიყვარს, იმათზე ბევრს ვერ ვწერ, რა უბდეურებაა

ჩემი ერთ-ერთი ფავორიტი მწერალია. არ მბეზრდება ამ კაცის კითხვა. დღეს ისევ დავიწყე მისნის ღამე

14 გვედრია მხოლოდ
კარგი რა ხალხო.

აშკარად გემოვნების მხრივ მოიკოჭლებდა-ეს განყოფილება.

გადავიკითხე ისევ. ბევრი რამ დავიწყებული მქონდა. მახსოვს პირველად,როდესაც წავიკითხე მახსოვს რეამრკის ჰელენს (ლისაბონის ღამის ) პერსონაჟს შევადარე გრეისი. ნუ რაღაც პარარელების გავლება მართლა შეიძლება,ისევე როგორც სიდნიც წააგავს იმავე რემარკის წიგნების პერსონაჟ მამაკაცებს.

ერთი შეხედვით ბანალური ისტორია. ზუსტად არ მახსოვს რომელ წელს წავიკითხე პირველად,მაგრამ ის კი დამამახსოვრდა,რომ ძალიან ბევრი კითხვები დამიტოვა ამ წიგნმა,რომელზეც პასუხი ვერც დღეს ვიპოვე. სიდნი ერთის მხრივ შემცოდა,მაგრამ არის მაგ პერსონაჟში ისეთი რაღაც ბნელი და თვალმაქცი. ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, სპეციალურად დაუშვა, მის ცოლს მუცელი რომ მოშლოდა. სადღაც გულის სიღმეში უხაროდა კიდეც, ცოლის საყვარლის დაბრედვა და იმ ბავშვის არდაბადებაც,რომელიც არ იცოდა მისი იყო თუ არა. სიმბოლური იყო მოთხრობის დაკუჭვა და სანაგვეზე მოსროლა. ამავე დროს,რამხელა ტრაგედია, ბანალური ისტორია,ცოტა აფსურდული სიუჟეტური განვითარებით,როგორც ახასიათებს ამ ავტორს,მაგრამ ამავე დროს ძალიან ბევრ რამეზე რომ დაგაფიქრებს.

არ შემეძლო არ დამედო
რამდენი ემოცია მოაქვს
თანაც სპოილერში ჩასმას აზრი არ აქვს, იმდენი სხვადახვა ვერსია-გაგრძელება აქვს ფერგიუსონის ცხოვრებას ))
ძალიან მომწონს.

ოსტერი რას არ გაგაგებინებს :დ
არჩის საყვარელი წყვილი