რა ''სასტავებად'' ყოფ. ვერის საძმოს და კულინარიელების ვარიანტია?

იცი რა, ტოკუგავას პერიოდიდან მოყოლებული იაპონური პროზა კი იყოფა მიმდინარეობებად, პატარ-პატარა ეპოქებად, მაგრამ მე მათ ცალკცეულ მწერლებად აღვიქვამ, ვიდრე მიმართულებებად. მით უმეტეს მეოცე საუკუნეში მოღვაწეები. რიუნოსუკე, კავაბატა, ოე, ტანიძაკი, მიშიმა, ფუკასაკუ, მურაკამი, რიუ მურაკამი, ინოე და ვიღაცები კითხვისას კომფორტულ გარემოს მიქმნიან. შეიძლება ჩემი ტემპერამენტი ღრმად აზიურია. მე მათში ეგზოტიკის მომენტს კი არა, სიახლოვეს უფრო ვხედავ
Tired with all these.....