ჰერმან მელვილი

samiii
ტაიპი
ომუ
მობი დიკი

ბოროტების სიმბოლო?
რავიცი...
უსაზღვრო თავისუფლების სიმბოლო უფრო მგონია მე.

ისე, რო ვფიქრობ, ბოროტების სიმბოლოც არის რაღაც პონტში. რაღაც დამანგრეველი ძალის. მისტიკური, მიუწვდომელი ბოროტების.

ეხლა ვკითხულობ თან რუსულად და ეს აღწერები მართლაც დამღლელია :D მაგრამ თვითონ სიუჟეტი ისე საინტერესოდ ვითარდება, რომ მაგის ხათრით ამ მონოტონური თავების კითხვა ღირს

მობი დიკში ყველაზე მაგარი არის თეთრი ფერის შემაძრწუნებელი თვისების აღწერა. მარტLა გასაოცარი ტექნიკაა წერის

ტაიპი ომუ იმენა მიყვარს......................

Bartleby, the Scrivener
გული ჩამწყდა რაღაცნაირად :cry:

წიგნი, რომელსაც ყველაზე დიდხანს – ერთი თვე ვკითხულობდი.

ashley judd

ხო ღირდა? :)

დიდხანს იმიტომ ვკითხულობდი, რომ არ მომწონდა. :))
ამერიკას გავს აქაბი :D

თეთრ ფერზე მართლა კარგად უწერია, კი.

This post has been edited by ashley judd on 14 Jun 2014, 22:12

მეც კაი ხანი ვკითხულობდი

თეთრ ფერზე რომ არის, ეგ ბევრს საუკეთესო თავად მიაჩნია, მეც ძალიან მომწონს

ინგლისურად კითხვაზე ჩავიქნიე ხელი...ძაან რთულია

-გამოჟონოს!ჩემი სიცოცხლეც ასე მოჟონავს.დიახ!ბზარს ბზარი ემატება;ერთიანად გახვრეტილი კასრებითა ვარ სავსე და ყველა ეს გახვრეტილი კასრი გახვრეტილი ხომალდის ტრიუმში მიდის;მდგომარეობა გაცილებით ცუდია,ვიდრე პეკოდისა და მაინც მე არ ვჩერდები,რათა ჩემი ნაპრალები დავგმანო;რადგან,შეიძლება კი ესოდენ ღრმად ჩამჯდარ კორპუსში მათი პოვნა?ან,თუნდ იპოვო კიდეც ვითომ ცხოვრების ამ მძვინვარე ქარიშხალში მათს დაგმანვას მოახერხებ?



გადებილებული ვკითხულობ,

კიდე მომეცით კაი წიგნები.

ო, ბართლბი! ო, ადამიანთა მოდგმავ!

კიდევ ერთხელ წავიკითხე, მეტად დავუფიქრდი და უფრო იმოქმედა ...

მაგ თავმა სერიოზულად დამაფიქრა თეთრ ფერზე :D :D ვაბშე წარმოდგენა შემიცვლასავით ... ;დ

ისე მაგხელა წიგნებსაც ზოგადათ მალე ვკითხულობ მარა მობი-დიკს ცვეტში კაი ხანი მოვუნდი :D