მე შენ მოგიძღვენი ნაზი აკორდები
გაჩუქე სიტყვები და არ ვარდები...
როგორ ვიფიქრებდი ასე აგორდები?
როგორ ვიფიქრებდი ასე ავარდები?
ცხოვრება- ჩოგბურთი,გავცვითე კორტები.
თვალები დავხუჭე გავხსენი კარტები...
მე ხომ მოგატყუე,რატომ არ მშორდები?!
მე ხომ მოგატყუე,რატომ არ მწარდები?!
ჩემი სიცოცხლეა ყვითელი ფოთლები,
თოვლი და ტალახი,შავ-თეთრი კადრები..
მე ჩავიფერფლები,მე ჩავიბოთლები....
მე შენ არ გჭირდები,მე არ გეკადრები.
თუმცა, თუ ასეთი ლექსი ჩაბარდება,
ვინ არ აგორდება? ვინ არ ავარდება?