"ქარწაღებულნი", წიგნი და ფილმი

Paloma_Picasso


scarlet – 1) ალისფერი, მეწამული;
2) გარყვნილი, ცოდვიანი.

scarlet fever - ქუნთრუშა;

scarlet letter - მეწამული ასო A, სამარცხვინო „დამღა“, რომელსაც XVII ს-ის ამერიკაში მრუშობაში მხილებული ქალის ტანსაცმელზე ამაგრებდნენ.
(გავიხსენოთ ნათანიელ ჰოვთორნის ცნობილი რომანი და მისი ეკრანიზაცია დემი მურით მთავარ როლში).

წიგნიც და ფილმიც ერთნაირად მომწონს, რაც ძალიან იშვიათია.
ჩემი აზრით, მთელი წიგნი არის როგორ იცხოვრო ადამიანმა სიყვარულით, იმედით..
ბოლო ფრაზა არის ერთერთი მამა ფრაზა, და შეტანილია კიდევაც "საუკეთესო ფრაზები ნაწარმოებებიდან" ტოპ ათეულში ..

Charlotte Casiraghi

+1
ჩემი აზრით, გარკვეულწილად ადამიანურ სიბეცეზეცაა ეს ნაწარმოები: როდესაც გვერდით გყავს ადამიანი, რომელიც ნამდვილად იმსახურებს შენს სიყვარულს, შენ კი სადღაც მის მიღმა იყურები და სანამ არ დაკარგავ, ვერ დააფასებ...

BELLA-DONNA

სიყვარულმა შეიძლება დააბრმაოს, დააყრუოს ადამიანი, ..
მთავარია ღირსება არ დააკარგინოს.. (სკარლეტი როგორ უვლის მელანის
და შემდეგ მელანი როგორ იცავს სკარლეტს ჭორებისაგან..)

Charlotte Casiraghi

* * *
ვივიენ ლიმ „ქარწაღებულების“ წაკითხვისთანავე გადაწყვიტა, რომ სკარლეტ ო’ჰარა „მისი“ იყო და ამერიკაშიც ამ როლის მიღების მტკიცე სურვილით გაემგზავრა. იგი არ შეუშინებია იმ ფაქტს, რომ სკარლეტის როლზე ერთმანეთს ეცილებოდნენ ჰოლივუდის ყველაზე ტიტულოვანი და ცნობილი ვარსკვლავები, ის კი ამერიკაში თითქმის უცნობი ინგლისელი თეატრალური მსახიობი იყო. ვივიენს სინჯები ფილმის პროდიუსერის, დევიდ სელზნიკის ძმამ, მირონმა „ჩაუწყო“. ეს სასინჯი გადაღება იმდენად ეფექტური აღმოჩნდა, რომ სელზნიკმა გარკვეული ჭოჭმანის მერე მაინც ლის მიანიჭა უპირატესობა, თუმცა ძალიან შიშობდა, რომ ამერიკელი პუბლიკა ინგლისელის განსახიერებულ „ჭეშმარიტ ამერიკელ ქალს“ არ მიიღებდა, განსაკუთრებით ქვეყნის სამხრეთი. თუმცა სკარლეტის როლზე ვივიენ ლის დამტკიცებას სწორედ სამხრეთელები შეხვდნენ ენთუზიაზმით - „სჯობს, სკარლეტი ინგლისელი იყოს, ვიდრე იანკი!“

დაუჯერებელია, მაგრამ ფილმში მონაწილეობაზე კლარკ გეიბლი, შეიძლება ითქვას, შანტაჟით დაითანხმეს. მიუხედავად იმისა, რომ ფილმის შემქმნელი ჯგუფიც და პუბლიკაც რეტ ბატლერის როლში მხოლოდ მას ხედავდა, თავად მსახიობი ამ პერსპექტივით სულაც არ იყო აღფრთოვანებული. მას ეს პერსონაჟი, უბრალოდ, აფრთხობდა. დევიდ სელზნიკმა საქმეში თავისი სიმამრი, MGM-ის ყოვლისშემძლე ბოსი, ლუის მაიერი ჩართო (სწორედ ამ კინოსტუდიის „კუთვნილება“ იყო გეიბლი). მსახიობმა მშვენივრად იცოდა, რომ მაიერის წინააღმდეგ წასვლა მისი კარიერის დასასრულს ნიშნავდა. გარდა ამისა, გეიბლს ძალიან სჭირდებოდა ფული, რათა წინა ქორწინებისგან გათავისუფლებულიყო და ცოლად საყვარელი ქალი, მსახიობი ქეროლ ლომბარდი შეერთო. სხვათა შორის, ფილმში გადაღება ისე დაასრულა, კლარკ გეიბლს მარგარეტ მიტჩელის რომანი წაკითხული არ ჰქონია.

ფილმში მონაწილეობაზე ასევე ძალისძალად დაითანხმეს ლესლი ჰოვარდი (ეშლი უილქსი). მან თავიდანვე გულახდილად განაცხადა, რომ არც ეს რომანი აინტერესებდა და არც ეს პერსონაჟი. საბოლოოდ მსახიობი გადაღებაზე მხოლოდ იმიტომ დათანხმდა, რომ სელზნიკი შეჰპირდა - შენი მომდევნო ფილმის პროდიუსერი ვიქნებიო. ჰოვარდი „ქარწაღებულების“ პარალელურად სხვა ფილმშიც თამაშობდა, გადასაღებ მოედანზე, ჩვეულებრივ, უკვე დაქანცული ჩნდებოდა, გულგრილად გაითამაშებდა თავის ეპიზოდს და იქაურობას მაშინვე ტოვებდა.

ოლივია დე ჰევილენდი (მელანი ჰამილტონი) მშვიდად შეირჩა კასტინგის მეშვეობით. მას მოსწონდა თავისი პერსონაჟი, სიამოვნებით განასახიერებდა მას და როგორც კადრში, ისე მის მიღმა ერთგულად ედგა მხარში ვივიენ ლის.
--------------------------------------------------
კლარკ გეიბლი, ვივიენ ლი, პროდიუსერი დევიდ სელზნიკი

This post has been edited by sandy on 6 Feb 2013, 15:02

მიმაგრებული სურათი

ეს ფილმი არ მაქვს ნანახი...
უნდა ვნახო...


თუ არ ვცდები "ტიტანიკამდე" ეს ფილმი იყო ხო რეკორდსმენი აღებული ოსკარების რაოდენობით

This post has been edited by Frankens†ein on 6 Feb 2013, 15:01

Frankens†ein

8 "ოსკარი" აქვს მიღებული
-------------------------------------------------------------------------------------


ვისაც ფილმი ნანახი გაქვთ, როგორ მოგწონთ მისი კასტინგი?
* * * * * *
დავიდ სელზნიკი და ვივიენ ლი "ოსკარით"

This post has been edited by sandy on 6 Feb 2013, 15:14

მიმაგრებული სურათი

"ბენ ჰური"

სკოლაში გვაძალებდნენ ამის კითხვას ინგლისურად საშინაო კითხვაში. მის მერე მეზიზღება
აი ქართული სკოლა

Frankens†ein

კი

წიგნი დიდი ხნის წინ წავიკითხე. მოცულობის მიუხედავად "ერთი ამოსუნთქვით" ჩავამთავრე.
ფილმი მერე ვნახე და ძალიან მომეწონა.
ყველა მსახიობი შესანიშნავია, თითქოს ზუსტად ასეთებად წარმომედგინა სკარლეტი, ბატლერი, ეშლი...

კითხვისას განსაკუთრებით საინტერესო იყო თითოეული პერსონაჟის ხასიათის ახალახალი შტრიხებით შევსება.
ჩემი აზრით ეს ავტორმა ძალიან ოსტატურად მოახერხა.
სულ მაინტერესებდა რა მელოდებოდა მომდევნო გვერდებზე, რა მოუვლიდა თავში სკარლეტს, ან რა/როგორ გამოსავალს მონახავდა სიტუაციიდან...
ბატლერზე ხომ ვგიჟდებოდი, ღირსეულ მამაკაცად მიმაჩნდა, შემეცოდა შვილის ამბის შემდეგ...

ბოლო ფრაზები კი მართლა შთამბეჭდავი და დაუვიწყარია

ამ ფრაზებზე გული მიჩქარდება, მბურძგლავს...ძალიან მაგარია!!!

"ქარწაღებულნი" რეკორდსმენი იყო 1960 წლამდე, სანამ უილიამ უაილერის "ბენ ჰური" მიიღებდა 11 "ოსკარს", შემდეგ მოდის "ტიტანიკი" ასევე 11 "ოსკარით"
----------------------------------------------------------------------------------

TaTa_TaTuLi

ცხოვრებაში არც ერთი პერსონაჟის მიმართ არ შემცვლია დამოკიდებულება ისე, როგორც რეტ ბატლერის მიმართ

როცა წიგნი პირველად წავიკითხე, ასე 18-19 წლის ასაკში, მასზე შეყვარებული ვიყავი, შემდეგ რომანი დაახლოებით 10 წლის მერე გადავიკითხე და ლამის შოკში ჩავვარდი, როცა პირველად გამიელვა თავში, რომ ეს მამაცი კაპიტანი, სიყვარულში უბრალოდ, ლაჩარია...
როცა რამდენიმე ხნის წინ წიგნს კიდევ ერთხელ გადავხედე (ამჯერად ორიგინალში), დავასკვენი, რომ ავტორს ეს გმირი ძალიან წინააღმდეგობრივად ჰყავს დახატული, იმდენად წინააღმდეგობრივად, რომ ხასიათის განვითარების შინაგანი ლოგიკა ირღვევა...

მაგალითად, ვერაფრით ვხვდები, რა ახსნა მოვუძებნო იმ ფაქტს, რომ ერთი მხრივ, სკარლეტი რეტისთვის "გადაშლილი წიგნია", "თითქოს შუშისგანაა გაკეთებული"... ბატლერი მის ყველა აზრსა და განზრახვას შეუცდომლად "კითხულობს" და მეორე მხრივ, მაინცდამაინც მაშინ ყრუვდება და ბრმავდება, როცა სკარლეტი მასზე ფიქრობს და მისკენ მიიწევს...

sandy

მეც ზუსტად ამ ასაკში წავიკითხე (ორიგინალში) მას შემდეგ ვეღარ მოვახერხე კიდევ წაკითხვა...
შესაძლოა, ყველა დეტალი მკაფიოდ არ მახსოვდეს, მაგრამ მძაფრი შთაბეჭდილებების წყალობით გარკვეული ეპიიზოდები განსაკუთრებით ჩამრჩა მეხსიერებაში.

არა მხოლოდ ეს გმირი, ჩემი აზრით სკარლეტიც წინააღმდეგობრივია თითქოს და სწორედ ეს არაორდინალურობა მხიბლავდა...

გახსოვს იმ (მგონი საქველმოქმედო) ღონისძიებაზე რომ წავა სკარლეტი, როგორ უნდოდა ცეკვა და იცეკვა კიდეც. არა და მგლოვიარე უნდა ყოფილიყო ხომ?
ამრეზილი თვალების გარდა მის ამ საქციელს სხვა შეფასებაც მოჰყვა, სრულიად საპირისპირო...

ის ეპიზოდიც მიყვარს, მწვანე ფარდისგან რომ შეაკერინებს კაბას, ცდილობს, არ შეიმჩნიოს გაჭირვება, მაგრამ ხელები "გაყიდის"...
ან ის ცალკეული სიტუაციები (დაჭრილების მოვლა, მელანის მშობიარობა....), რაც მისთვის აუტანელია, მაგრამ როგორ მზრუნველად აღიქვამენ...

ჩემი აზრით, ბატლერი და სკარლეტი ხანდახან გვანან ერთმანეთს ხასიათით, თან ავსებენ და თან განიზიდავენ ერთმანეთს...
მელანის პერსონაჟით კი ავტორმა სკარლეტის ხასიათს საოცარი კონტრასტულობა შესძინა...

ამაშია მთელი "ეშხი", ამით განსხვავდება სხვებისაგან ეს წიგნი...

კი

არა

1. ტიტანიკი - 14 ნომინაცია, 11 ოსკარი
2. ბენ ჰური - 12 ნომინაცია, 11 ოსკარი




ქარწაღებულნი - 13 ნომინაცია, 8 ოსკარი


უბრალოდ სტატისტიკისთვის.





ომის შემდეგ რომ სკარლეტი ხელებს დაიკაპიწებს და ზანგების სამუშაოს შესრულებას არ თაკილობს, ბამბასაც ჰკრეფს, ძროხასაც უვლის და შემდეგ კიდევ ხის დასამზადებელ წისქვილს მართავს ფეხმძიმე, რომ ფული იშოვოს და როგორმე ტარა არ დაკარგოს ?! აი მაგ დროს "შემოვბრუნდი" ცოტა სკარლეტისკენ, მეთქი მთლად წყალწაღებულიც არ ყოფილათქო.