"ქარწაღებულნი", წიგნი და ფილმი

ეხლა ვკითხულობ არ დამიმთავრებია, მაგრამ მაინც ძალიან მომწონს. წიგნის წინასიტყვაობაშიც ეწერა რომ მიჩელიც თვითონ სამხრეთელია უამრავ ისტორიას ისმენდა სამოქალაქო ომზე და რაღათქმა უნდა სამხრეთელების გადმოსახედიდან. ამიტომ ალბათ შეუძლებელია სხვაგვარად დაეწერა ეს წიგნი. იმდენად სხვანაირად აქვს დახატული ეს ურთიერთობები პლანტატორებისა და მონებს შორის რომ თითქოს გავიწყდება რეალობა და ჩრდილოეთელებისადმი ზიზღსაც კი გრძნობ. რათმაუნდა იქნებონენ ისეთი მონათმფლობელები რომლებიც კარგად ექცეოდნენ მონებს მაგრამ უმეტესობა გაუსაძლის მდგომარეობაში აყენებდნენ. ამიტომ ნამდვილად ზედმეტია ალბათ იმაზე საუბარი რომ სამხრეთელები "მართლები იყვნენ".

აი თვითონ სკარლეტი კი ძალიან საინტერესო პერსონაჟიია, პირველ რიგში რაც ამ ქალში მომწონს ისაა რომ რეალობას ხედავს და ახალ ცხოვრება ეგუება. არც იანკებთან ურთიერთობას ერიდება მიუხედავად იმისა რომ სძულს ისინი, მისთვის მაცოცხლებელი ძალა ფული და ტარაა რომლის დათმობას არაფრით არ აპირებს. ეს სიმტკიცე და გამძეობაა მთავარი დადებითი ამ პერსონაჟში. მაგრამ ამდენი გაჭირვების, თვირთის მუშაობის და უამრავი საქმის შემდეგ სკარლეტი აბსოლიტურადაა შეცვლილი. ღალატი, ორგულობა, ცინიზმი, სიმკაცრე სიფიცხე, ღირსებაზე ხელის აღება თვით მკვლელობა. სწორედ ეს თვისებები შესძინა სკარლეტს ამ ომმა. ამიტომ სკარლეტის განხილვა ცალსახად დადებით ან უარყოფით პერსონაჟად თითქმის შეუძლებელია.

This post has been edited by metro50 on 7 Dec 2014, 21:49

წავიკითხე.
ორივე ტომი ისე ჩავამთავრე რომ ერთი წამით არ მომბეზრებია.
რა კარგი წასაკითხია. აქამდე მხოლოდ ფილმი მქონდა ნანახი, რომელიც ძალიან მიყვარს.
შესანიშნავია ფილმიც და რომანიც.

This post has been edited by unusual on 2 Feb 2015, 10:17

unusual

მართლა კარგი წასაკითხია... ერთდროულად მსუბუქიც და ღრმაც; სწორედ ის, რაზეც შეიძლება თქვა, გატაცებით წავიკითხეო

მაგრამ მაინც ეტყობა, რომ ფრაგმენტულადაა დაწერილი, რაღაც-რაღაცეები ერთმანეთს არ ებმის...

მაგალითად, ვინმეს შეუძლია წარმოიდგინოს ნორმალური ადამიანი, რომელიც საყვარელ ქალს (საერთოდ, ქალს!) ორ არმიას შორის, ფაქტიურად ფრონტის ხაზზე ტოვებს? თანაც მეორე, თითქმის მომაკვდავ ახალგაზრდა ქალთან, დაფეთებულ, უსარგებლო მოახლესა და ორ პატარა ბავშვთან ერთად, რომელთაგან ერთი სულ რამდენიმე საათის დაბადებულია?

ამას წინ უძღვის კიდევ ერთი გაუგებარი ეპიზოდი...
რეტი ალყაშემორტყმულ ატლანტაში თითქოს სკარლეტის გამო დარჩა - რომ დაეცვა, მაგრამ იმ დღეს, როცა ქალაქი დაეცა, იანკები შევიდნენ და ბრძოლები პირდაპირ ქუჩებში მიდიოდა, საყვარელი ქალი არც გახსენებია - ბორდელში იჯდა და მეძავებთან ერთად ილხენდა, სანამ მასთან სკარლეტის მოახლემ არ მიირბინა და დახმარება სთხოვა.

ასეთი მომენტები მხოლოდ პერსონაჟის "წინააღმდეგობრიობით" ვერ აიხსნება, აშკარად მწერლის ლაფსუსებია.

ვკითხულობ და არ სრულდება

დღეს მოვრჩი.......

მეც......ფანტასტიკური წიგნია....

მართლა კარგი წასაკითხია... ერთდროულად მსუბუქიც და ღრმაც; სწორედ ის, რაზეც შეიძლება თქვა, გატაცებით წავიკითხეო

მაგრამ მაინც ეტყობა, რომ ფრაგმენტულადაა დაწერილი, რაღაც-რაღაცეები ერთმანეთს არ ებმის...

მაგალითად, ვინმეს შეუძლია წარმოიდგინოს ნორმალური ადამიანი, რომელიც საყვარელ ქალს (საერთოდ, ქალს!) ორ არმიას შორის, ფაქტიურად ფრონტის ხაზზე ტოვებს? თანაც მეორე, თითქმის მომაკვდავ ახალგაზრდა ქალთან, დაფეთებულ, უსარგებლო მოახლესა და ორ პატარა ბავშვთან ერთად, რომელთაგან ერთი სულ რამდენიმე საათის დაბადებულია?

ამას წინ უძღვის კიდევ ერთი გაუგებარი ეპიზოდი...
რეტი ალყაშემორტყმულ ატლანტაში თითქოს სკარლეტის გამო დარჩა - რომ დაეცვა, მაგრამ იმ დღეს, როცა ქალაქი დაეცა, იანკები შევიდნენ და ბრძოლები პირდაპირ ქუჩებში მიდიოდა, საყვარელი ქალი არც გახსენებია - ბორდელში იჯდა და მეძავებთან ერთად ილხენდა, სანამ მასთან სკარლეტის მოახლემ არ მიირბინა და დახმარება სთხოვა.

ასეთი მომენტები მხოლოდ პერსონაჟის "წინააღმდეგობრიობით" ვერ აიხსნება, აშკარად მწერლის ლაფსუსებია.

იყო მსგავსი მომენტები წიგნში, მაგრამ იმდენად გატაცებული ვიყავი კითხვით რომ აღარ ვაქცევდი ყურადღებას.

ამ წიგნმა "გამანადგურა" 2 დღეში წავიკითხე ორი 600 გვერდიდან წიგნი და ახლა მაგრათ მეძინება მაგრამ ღირდა ამათ.

მოკლეთ მართალია არ მიყვარს სუსტი ადამიანები მაგრამ ეშლი უფრო მომეწონა ვიდრე რეტი და მისი სპეკულიანტური დამოკიდებულება ,ომი და პატრიოტიზმიც მაშინ გაახსენდა როცა დასრულდა და მისი ბოჰემურებო და გარყვნილება კიდევ ასევე მიზანმიმართულად ართმევს გოგონას ,რავი არ მომეწონა ,სკარლეტსაც ბევრი უარყოფითი თვისებები აქვს მაგრამ ბევრად ჯობია ,არ უყვარს ხალხის აბუჩად აგდება და მისი წყალობით სულ მცირე 20 ადამიანი სიცოცხლეს გადაურჩა, რეტს არ შეუძლია ისე უყვარდეს როგორც სკარლეტს აი ესაა წიგნის მთავარი აზრი

ჩემი ყველაზე
საყვარელი ფილმი, საყვარელი რომანი

მომწონს ორივე..

ვერ ვიტყვი, რომ ეს წიგნი ჩემი საყვარელი წიგნების სიაში შევიდათქო, თუმცა კარგია ნამდვილად.. სასიამოცნოდ იკითხება, სიუჟეტებიც არ არის ბანალური და ომის თემატიკა რომ გასდევს, ძალიან უხდება (დიდი არაფერი იქნებოდა მის გარეშე).. საკმაოდ მხატვრულად წერს მიჩელი და უზომოდ მომწონს მისი წერის სტილი.

yaramana

ამ მხრივ სკარლეტი რეტზე გაცილებით მამაცი და პატიოსანია.
როცა/თუ უყვარს, თავის გრძნობებს არ მალავს და ისე იქცევა, როგორც შეყვარებული ადამიანი.
თუ არ უყვარს, თავს არ იკატუნებს და არავის ატყუებს, მათ შორის, არც რეტს.

რეტს კი მთელი თავისი გამოცდილების მიუხედავად (და იმის მიუხედავადაც, რომ სკარლეტზე ბევრად უფროსია) ისე უყვარს, როგორც პირტიტველა თინეიჯერს, გრძნობების დაფარვას უხეშობით რომ ცდილობს.

12 წლის განმავლობაში კანიდან ამოხტე, რათა საყვარელ ქალს დაუმტკიცო, რომ ის საყვარელი სულაც არაა და საერთოდ, შესაყვარებელიც არაფერი აქვს... არ ვიცი, რა

და ნიშანდობლივია, რომ ფინალში სკარლეტი აცნობიერებს თავის პასუხისმგებლობას მათი ერთობლივი ცხოვრების ფიასკოს გამო, რეტი კი არა...


სკარლეტი და ეშლიც საინტერესო წყვილია... უფრო ზუსტად, ქალი და მამაკაცი, რომლებიც "გულახდილად" არ არიან ერთმანეთის შესაფერისნი, მაგრამ ერთმანეთს იზიდავენ სწორედ იმით, რასაც თითოეული საკუთარ თავში ვერ ხედავს:
სკარლეტს იზიდავს ეშლის დახვეწილობა, დელიკატურობა, "სისწორე"...
ეშლის კი - სკარლეტის ენერგიულობა, მიზანდასახულობა, "სიცოცხლის წყურვილი"...

ბიჭოოოო,ესე კარგად შერჩეული მსახიობები ჯერ არ მინახავს..წიგნის მერე ფილმს ჩავუჯექი და გაშტერებული ვარ.................

ყველაზე მაგარი მომენტი რომელია იცით? ეშლი წითელი თიხის პატარა ბელტს რომ ჩაასრესს ხელისგულზე სკარლეტს...დამბურძგლა

არც ერთი, არც მეორე

კიდე კარგი,ამის რიმეიქს არ იღებენ,ბენ ჰურივით

ა ძმაო წიგნი...