მიყვარს, მაგრამ რაღაც შეცდომები ჰქონდა ადათებთან დაკავშირებით და თავის დროზე ბოდიშის მოხდაც მოუწია ხევსურებისთვის ჯავახიშვილს.
ისე კი იდეალურია თავის მხატვრულობით. <3
კაი გამახსენე, გადავიკითხავ მერე.
"მაინც მშურს თქვენი ხევსურებო! ჰოი, ხირჩლებო, დათვებო, ჯურხებო, ნეტა თქვენ, რამეთუ ბავშვებივით გრწმენისთ.! ნეტა თქვენ, რამეთუ გული თქვენი უხავსოა და სული თქვენი უბზარი! ნეტავი თქვენ, ჩემო ძმადნაფიცოებო, რამეთუ თვალი თქვენი უჩინოა და ყური თქვენი უსმენო!
ჩვენ ჭუჭყი გარედან გვაცხია, ქალაქელს კი შიგნიდან აქვ. სრუ მუდამ იმას გონობენ, ვინ მოვატყუვავ, ჩვენ ჯაბსაღნი დომნი ორთ, თქვენ კი დამპალი ეშმანი ხართ და სულიც და ხორციც დამპალი გაქვთ.
მამაჩემი მიწას მოსწყდა და ქალაქს მიეკედლა. მეც მიწა ვიყავი და ისევ მიწას დაუბრუნდი.
წაწლობა - უზენაესი ძმური სიყვარულის მკაცრი ადათი - დღესაც არ ვიცი, ველური თუ ზეკაცური, ღვთიური თუ სატანური."
This post has been edited by mtis_yoili on 26 Jul 2014, 18:17 
ბოლოს წავიკითხე, VOL IV
