ikassoსიყმაწვილეში ვკითხულობდი. მოვინელე.

კარგი წიგნი, ღირებული წიგნი უნდა წაიკითხო, როგორც სრულფასოვანი საზრდო ისე უნდა მიიღო მაგრამ მერე ნივთიერებათა ცვლაში უნდა გავიდეს. მისი სრული ასიმილაცია უნდა მოხდეს. ისე რა აზრი აქვს საზრდოს თუ ვერ გაიზრდები? სამწუხაროდ ისე ხდება რომ დღეს აღარ ესმით და ვერ გრძნობენ სხვაობას საზრდოსა და საკვებს შორის. ნაგავსა და სუროგატს ისევე ღებულობენ როგორც ნამდვილ, ნატურალურ პროდუქტს. შესაბამისად იმ ნამდვილის შეთვისებაც (გათავისება) ვეღარ ხდება.ადამიანი ვეღარ იზრდება. ადამიანმა დაკარგა (კარგავს) უმთავრესი უნარი - ინტელექტუალურ-მორალურ ნივთიერებათა ცვლის უნარი. ამის გამო უკვე სულერთი ხდება რას წაიკითხავს და რამდენს.
მთავარი მარტო ის არაა რას კითხულობს. მთავარია ვინ კითხულობს. რადგან შედეგი სწორედ ამ უკანასკნელზეა დამოკიდებული.
აქ რატომ ვპოსტავ: ადამიანი მთლიანად გადაცემულია სივრცეს. მიჯაჭვულია სივრცეზე როგორც მითიური ტიტანი

, როგორც პრომეთე. ამ მიჯაჭვულობის გამო მან დაკარგა დროში ცხოვრების მეხსიერება. მას დაავიწყდა რომ დროის შვილია და არა სივრცის. ადამიანი საერთოდ აღარ ცხოვრობს დროში. დროის გაგება მას მხოლოდ სივრცის კონკრეტული მდგომარეობიდან გააჩნია, რაც სრულიად ყალბია.
ერთადერთი მდგომარეობა, როცა ადამიანს არაცნობიერად მაინც შეუძლია იცხოვროს დროში, არის ის მდგომარეობა, როცა მუსიკას უსმენს. მაგრამ -როგორ მუსიკას? ესაა საქმე.
ის მუსიკა რასაც დღეს ისმენენ როგორც "მუსიკას", ახდენს ადამიანების სეგრეგაციას ქვემატერიაში. ადამიანს (არაცნობიერად) აქვს განცდა რომ დროში ცხოვრობს. მაგრამ ეს არის სრული სიყალბე და ილუზია.
მხოლოდ კლასიკურ მუსიკას შეუძლია ადამიანის (საშუალო სტატისტიკური ადამიანის) დაახლოვება დროში ცხოვრების მდგომარეობასთან. ამას ემსახურება მაღალი პოეზიაც, რომელიც სინკრეტული იყო თავის დროზე.
კლასიკურ მუსიკამდე ამ ფუნქციას ახორციელებდა ფოლკი, უფრო ადრე კი (და თანმდევად) ბარდებისა და სკალდების კულტურა.
ისე კი ცხადია, ხელოვნების (მუსიკის) დასაბამი მისტერიებია. მათ შორის ორფიკულიც.
This post has been edited by annavita on 9 Feb 2015, 09:18
თქვენ ვერ ატევთ აღდგომის მისტიურ ფენომენს სწორ გრამატიკულ ფორმაში.
(c) დათიკო