მაინცა და მაინც უნდა ვთქვა?
ოლ რაით. სწორედ ცხოვრებისგან ვითხოვ, რომ კაცობრიობის ეს ვერსია (ჩვენი) არ განიცადოს კრახი. ისე, რომ მთელი გენიას, შრომას და მონდომებებს დეფოლტი არ მოუვიდეთ.
ყველა ვარიანტში რაღაცა იქნება, მაგრამ რატომ არ უნდა იყოს რაც შეიძლება არა-უაზრო. რას იტყვით, ოცნებაზე მეტად რომ მქონდეს გულში აი მაბავი მაინც და მაინც ვერ უნდა ვიყო ნორმალური ამისთვის?
* * *
ხო, ლოკალურს და ამავდროულად ძალიან ახლოს, რაც შეეხება. სახლში მინდა