აუ არა თქვა ეგრე

აუ ზალიან არ მიყვარს ინტერნეტი მაგეების გამო რა
აი ჩემი დისშვილი, რომელიც 8 წლისაა, არაფერი არა აქვს წაკითხული თავისი ასაკისთვის. ჟიულ ვერნს და მაინრ რიდს რო თავი დავანებო, პეპი და კარლსონიც არ წაუკითხავს... მარა კომპიუტერიდან ზღვა ინფორმაცია აქვს. სულ სხვა წიგნის კულტურა, წიგნიდა მიღებული ცოდნაც და კითხვისას განცდილი სიამოვნება... იგივე შემიძლია ვთქვა ჟურნალ-გაზეთებზე, პირადად მე, 7-8 წლის ასაკიდან ვაფანატებდი გაზეთებზე(მაშინ ძაან ცუდი ეტაპი იყო ქართულ ბეჭდვით მედიაში, "კომუნისტი" "საბჭოთა აჭარა"; ლელო" და ძმანნი მათნი ვარდებოდნენ და მათ ადგილს "რეზონანსი" "ახალი თაობა" "მსგეფსი" სარბიელი" და ახლები იკავებდნენ. ძველ ჟურნლისტებში, ჯერ ისევ დაკვეთილი(უფრო დავალებული), პროპაგანდით გაჟღენთილი და შეიძლება ითქვას კომპლექსები იგრძნობოდა თავისუფლად წერის მიმართ... ახალაგზრდებში კი, პირიქით, ცდილობდნენ იმ სტერეოტიპების დანგრევას და სიმართლის წყურვილს ძნელად ილავდნენ. ანუ ერთმანეთში მიდოდა ომი ფარული, თუ რომელი ჟურნალისტი უფრო მეტად შეაგინებდა რუსეთს, საბჭოთა წყობის სიმახინჯეებს და ა.შ. ეს საშინელებასთან ერთად, მეტად საინტერესო იყო და დღეს რო გადავხედავ ხოლმე ... ეხლა ვწერ სადისერტაციო თემას, რომლის სახლწოდებაცაა: "საერთაშორისო- სამართლებრივი პრობლემები, რუს. ფედერაციას და საქართველოს შორის, 1992-2005წწ"" ამ თემაში, ძალიან დიდ ადგილს იკავებს ჟურნალ გაზეთების ამბები, იქაური ფაქყები, კომენტარები, ინტერვიუები...
სულ სხვაა, გაზეთში გამოქვეყნებული ციცნცხალი სიმართლის აღქმა, კრიტიკული პუბლიკაციები, რომლებიცტავიანთი შინაარსის სიჭრელის მიუხედავად, ძალიან დიდი დამხმარეა საერთო აზრის ჩამოსაყალილებელად
აუ ძალიან ბევრი რამის თქმა ინდა გაზეთებზე, მარა თვალები მეხუჭება და ტან ამ ფორუმის ფორმატში ძნელი ასახსნელია რა...
არ გაგიკვირდეს, 8 წლის ასაკიდან რო პოლიტ. გაზეთებს ვკითხულობდი. იმეებს ახალი სენსაციების ან ეგეთების გასაგებად ვყიდულობდი და მერე. ნუ სპორტი კი სხვა რამისთვის მაინტერესებდა...
ჟურანელბზე ვიტყვი მხოლოდ ერთს და მორჩა რა

ინგლისში რო ვსწავლობდი, მაშინ შემიყვარდა ჟურნალები, რადგან მაშინ საქართველოში ფერადი ჟურნალი არ არსებობდა. მხოლოდ რუსეთიდან გამოწერილი "ეხო პლანეტი"(მაგარი ჟურნალი იყო), ზდოროვიე" და ოგონიოკი"

გერმანიიდან კი ბურდა
ჰოდა 97-ში ინგლისში შემიყვარდა რო ვნახე ამდენი ფერად-ფერადი ჟურნალები და აღმოვაჩინე, რომ ბრიტანული გაზეთის კულტურის კვალად(საუკეთესო მედია მსოფლიოში) იქაური ჟურნალები(უფრო ტაბლოიდები) ძაან პოპულარული იყო... ჰოდა წავიდა წეწვა(უდიდესი ფასებია)....
და მთავარი: 1 კურსი რო დავამტავრე, მანქანა დამემტვრა და გავყიდე...ი9ს ზაფხული ძველი მანქანით გავატარე ბათუმში და მაგრა ვწუხდი... ერთხელაც, როცა უკვე სექტემბერი ახლოვდებოდა და თბილისში მივდიოდი. ეზოში ვიჯექი მეგობრებთან ერთად და მანქანების ჟურნალ "კლაკსონს" ვკითხულობდიი. ჰოდა მოვიდა მამაჩემი და იმ ჟურნალიდან ამომარცევია მანქანა.... ისეთი ბედნიერება იყო მაშინ, შემდგომ, 5 წელი, არცერთი ნომერი არ გამომაზავს

ამდენი ვიბოდიალე და არაფერი მითქვამს თითქმის გაზეთების პლიუსებზე

გაზეთის, ჟურნალის და წიგნის კითხვის კულტურა, სულ სხვა რამეა.... ანუ მაგარია ძალიან!!!
ეგრე ძამა, წინასიტყვაობა შეიძლება წაიითხო წიგნის და მიხვდე შენაარს... გეცოდინება ზოგადი რაზეც ყველა საუბრობს, მარა ვერ მიიღებ ვერანაირ სიმდიდრეს და ხელის დაბურძგვლას სცდები ცხოვრებაში... (გ. დოჩანაშვილი: "კაცი, რომელსაც ლიტერატურა ძლიერ უყვარდა')
აუ ვერ წარმოიდგენთ როგორ ხასიატძე ვარ ეხლა
და გაიძულებთ გაკითხოთ ეს უაზრო რეჩი

ნატუკა: კარავაჯოს მედუზა გორგონააა
This post has been edited by OHOI_NANA on 8 Mar 2008, 00:22
Thank you oh lord. For the white blind light.