ჩემთვის ყველაფერია.
და ძალიან მტკივა რომ გაივსო ნაგვით (იმ ნაგვით რომელიც ზემოთ ერთ ერთმა უზერმა ახსენა)
მე მოვასწარი ისეთ თბილისში გაზრდა როდესაც ქუჩაში ყველა სახე ნაცნობი და ახლობელი იყო, როდესაც ამდენი ნაგავი და ოფლის სუნი არ იდგა, ამდენი ''ტაფაჩარტყმული'' გაბოროტებული და სტერილური სიფათი არ დადიოდა.
ამიტომ ორმაგად მტკივა დღეს. ვისაც არ აქვს ''სუფთა'' თბილისი ნანახი ის ამას ვერ მიხვდება
ყველა აქ დასახლდა.
რა იყო და რად გადააქციეს
მაგრამ მაინც მიყვარს და ვერ ვუღალატებ ვერასდროს