ის, რომელმაც თავისი ეგოისტური მე უარყო

ნამდვილი ბედნიერება მაშინ იწყება. ანუ პირიქით რომ ითქვას, ათასი საფიქრალისა და წუხილის მიზეზი ჩვენი აუარებელი სურვილებია,
რომელიც არ კმაყოფილდება არ სრულდება, თავს უბედურად გვაგრძნობინებს და რომელიც ჩვენი ეგოიზმისგან მოდის. ასე რომ, ბედნიერება მაშინ იწყება, როცა შენი თავინაკლებად ან აღარ გადარდებს... ხო, რაღაც წარმოუდგენლად ჟღერს, მაგრამ ესეა.
ეგოისტური მე როგორ უნდა უარყო და რითი ჩაანაცვლო, ეს უკვე სხვა საკითხია