არასდროს არაფერი არ შეიცვლება რადგან ყველა მასეთ ურთიერთობას ერთი მძღნერი დასასრული აქვს!
მერე აქა იქ იწყებენ შენ ვითომ დამშვიდებას, Yლეზე მკიდია დამშვიდება და ვითომ მეგობრობა!
მეგობრებო ეს ტრუხა გრძნობა ჩვენ გასაგიჟებლად გამოუგონია ვიღაცას!
აი ყველაფერი ავწონ დავწონე, კარგად გავაანალიზე და მივხვდი ერთ ძალიან ძლიერ ფორმულას
სიყვარული = მძღნერს!
ახლა რა იგულისხმება მძღნერში!!!
თავი ათასი პრობლემით გაქვს გამოტენილი, სულ რაღაცას ჩქარობ, სულ იმას ცდილობ რამე არ შეგეშალოს საყვარელ (ტფუ) ადამიანთან, სულ დაფაციცებული ხარ და ბოლოს რა?
ბოლოს პიზდეცი! გამოუსწორებელი პიზდეცი! პა ჟიზნი პიზდეცი!
დრო ყველაფერს წაიღებსო, დრო ჩემ Yლეს წაიღებს ყველაფერს, რაღაცას მაინც გიტოვებს, თუნდაც იმას რომ ქუჩაში შემთვევით რო შეგხვდეს შეიძლება იმ წამს არ შეიმჩნიო მაგრამ როგორც კი გაცდები მაშინვე გული გიჩქარდება და ისევ ახლიდან იწყება პიზდეცი!
აუუუ ბლიააად რა ცუდათ ვარ!
მეღებინება ყველაფერზე, სიყვარულზე მეღებინება!
პ.ს. კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა თემის ავტორს ასეთი გენიალური თემის შექმნისთვის!
This post has been edited by Makulatura on 11 Dec 2007, 03:08 
· 
სიყვარულის დედაც $%%^*(, :(((((((((((((((((
