არანაირად არ მინდა ქორწილი! უდიდესი სირობაა!
ჯვრის წერა და მერე პატარა სუფრა მეგობრების წრეში მაქსიმუმ 20 კაცი, საკმარისია.
მამაჩემი მეუბნებოდა რას ლაპარაკობო, ჩემი შვილი ცოლს მოიყვანს ქორწილი არ გადავუხადოო? ერთი 500 კაციანიო?

მამაჯან ის ფული რაც იმ ხალხის გაძღობაში უნდა დახარჯო და თან მადლიერი არავინ დაგრჩება, ყველა იმას იტყვის ბადრიჯანში ცოტა ნიგოზი იდოო, მე და ჩემს ცოლს მოგვეცი და მადლობას ქე მაინც გეტყვით მეთქი - კაცო თქვენ ცალკე მოგცემთო
ჰოდა მაშინ ადექეი და გადაიხადე ის ქორწილი ვინც გინდა დაპატიჟე მე იქ მომსვლელი არ ვარ მეთქი - ჰოდა გაუტყდა მაგრად

ისეთი გულდაწყვეტილი თვალებით შემომხედა

(ნოსტალგია ბლიად

)
მე სხვის ქორწილებში არ დავდივარ, იმიტომ რომ როგანულად ვერ ვიტან მაგ "ივენთს" - ჩემი არც ერთი ბიძაშვილის, მამიდაშვილის თუ დეიდაშვილის ქორწილზე არ წავსულვარ

თან იმას ვეუბნები მე არ მოვდივარ თქვენ ქორწილში და მეც ნუ მომთხოვთ გადახდას მეთქი - სულ 6 კაცი ამ ქვეყანაზე ვის ქოწილშიც წავალ

აქედან 3 ჩემი ძმაა

ისიც ზრდილობის გულისთვის, თუმცა თუ საქართველოში ვიქენი - თუ არა და მაგის გამო ნაღდად არ ჩამოვალ

კაი საჩუქარს გავუკეთებ მეტი რა ვქნა ბლიად?